Meer nummers van Feist
Beschrijving
Hoofdartiest: Charlotte Cornfield
Uitgelichte artiest: Feist
Producent: Philip Weinrobe
Componist Tekstschrijver: Charlotte Cornfield
Songtekst en vertaling
Origineel
I remember where we were when you said it
And I'll never forget it
I remember everything about our hotel rooms
With the double-locked doors in between
And how I couldn't breathe when you left
Filled with a mixture of thrill and regret and guilt and desire
The way you talked to me was wild and true
That half-smile and that glow in you
Your faded blue wagon, your steely-eyed stare
Your signature salt and pepper hair
You said, "Is this the house?"
I said, "Yeah, that's me right there"
But I didn't get out
Maybe I'm just better at living with it than you are
But I'm the one crying in my car
Telling you to go when I want you to stay
Maybe I'm getting in my own way
Or maybe I'm too afraid to throw it all away
I remember where we were when you said it
And I'll never forget it
I remember everything about our whispered
Calls when everyone else was asleep
Disarmingly honest with those weathered features
You said, "You know I love you, right?"
And you reached for your t-shirt
I still have your number and I'll never delete it
Do you still have mine?
Maybe I'm just better at living with it than you are
But I'm the one crying in my car
Telling you to go when I want you to stay
Maybe I'm getting in my own way
Or maybe I'm too afraid
Maybe I'm just better at living with it than you are
But I'm the one crying in my car
Telling you to go when I want you to stay
Maybe I'm getting in my own way
Or maybe I'm too afraid to throw it all away
Nederlandse vertaling
Ik weet nog waar we waren toen je het zei
En ik zal het nooit vergeten
Ik herinner me alles van onze hotelkamers
Met daartussen de dubbel gesloten deuren
En hoe ik niet kon ademen toen je wegging
Gevuld met een mengeling van spanning en spijt, schuldgevoel en verlangen
De manier waarop je tegen me sprak was wild en waar
Die halve glimlach en die gloed in jou
Je vaalblauwe wagen, je stalen blik
Je kenmerkende zout- en peperhaar
Je zei: "Is dit het huis?"
Ik zei: 'Ja, dat ben ik daar'
Maar ik kwam er niet uit
Misschien kan ik er gewoon beter mee leven dan jij
Maar ik ben degene die huilt in mijn auto
Ik zeg dat je moet gaan wanneer ik wil dat je blijft
Misschien zit ik mezelf in de weg
Of misschien ben ik te bang om het allemaal weg te gooien
Ik weet nog waar we waren toen je het zei
En ik zal het nooit vergeten
Ik herinner me alles van ons gefluister
Bellen terwijl iedereen sliep
Ontwapenend eerlijk met die verweerde trekken
Je zei: "Je weet dat ik van je hou, toch?"
En je pakte je t-shirt
Ik heb je nummer nog steeds en ik zal het nooit verwijderen
Heb je de mijne nog?
Misschien kan ik er gewoon beter mee leven dan jij
Maar ik ben degene die huilt in mijn auto
Ik zeg dat je moet gaan wanneer ik wil dat je blijft
Misschien zit ik mezelf in de weg
Of misschien ben ik te bang
Misschien kan ik er gewoon beter mee leven dan jij
Maar ik ben degene die huilt in mijn auto
Ik zeg dat je moet gaan wanneer ik wil dat je blijft
Misschien zit ik mezelf in de weg
Of misschien ben ik te bang om het allemaal weg te gooien