Vervreemd

Origineel

Ik zat alleen aan tafel met mijn laatste sigaret.

Ik vroeg me gisteravond af wat er over is van mij.

Ik ben soms ontevreden hoe het gaat de laatste tijd. Ik vraag me ook vandaag weer af: kom jij te dicht bij mij?

Ben ik in jouw gedachten? Ben jij het diep van mij?

Dat is wat ik me soms afvraag als ik 's ochtends overblijf. Want ik ben soms ondankbaar, dat weet ik van mezelf.

Of ben jij gewoon vervangbaar? Horen wij wel bij elkaar te zijn?

Vervreemd van mij.

En ik weet dat jij je best doet en zo zeker lijkt te zijn, maar ben jij vervreemd van mij?

Of alleen in mijn gedachten? Dus in het echt voel ik het aan, dus blijf bij.

Jij bent net de deur uit na een waardeloos gesprek.

Ben aan het natafelen hier met mijn laatste sigaret.

Voorheen was het ruzie en dan samen weer naar bed en ik mis het nog wel eens, maar ben de laatste die het zegt.

Trots en ondankbaar is wat jij in me ziet. Ik zit hier in de genen, in de wortels, dit gaat diep.

Als je vraagt hoe het gaat nu in de liefde, ben geliefd.

Alles lijkt altijd te kloppen tot ik alles weer verziek.

Blijf, blijf bij me wil ik zeggen, maar de feiten die vertellen van we moeten beiden verder.

En jij denkt vast van niet, maar echt, ik voel die pijn nog effe. Wil niet praten en niet steeds over gevoelens blijven rappen.

De plek waar ik me thuis hoor te voelen is een mess. Hetzelfde geldt nu voor die SUV.

Misschien was dit wel allemaal een test en kan ik ze hebben. Even echt meer niet.

Soms ondankbaar, dat weet ik van mezelf. Of ben jij gewoon vervangbaar?

Horen wij wel bij elkaar te zijn?

Vervreemd van mij.

En ik weet dat jij je best doet en zo zeker lijkt te zijn, maar ben jij vervreemd van mij? Of alleen in mijn gedachten?

Dus in het echt voel ik het aan, dus blijf bij.

Daily denk ik: wat is er nog over van mij?

Gaf mijn ziel en zaligheid, maar in mijn hoofd ik word rijk. Mijn jongens op de weg, maar aan het blowen altijd.

Jij dacht dit is nu voor even en ook zo weer voorbij. Kon alleen maar groter worden.

Nog een paar echte vrienden, weet niet waar de rest is.

Kan wel zeggen alle roem kan me gestolen worden, maar ik weet ik ga het missen als het weg is.

Ben jij vervreemd nu van mij? En was je hier zo al die tijd, maar toch zo eenzaam met mij?

Ik ben aan het werk, wordt geleverd altijd, maar als ik even aan je denk, voel ik de leegte in mij.

Dopamine junkie, ja, dat ligt het aan mij, maar ik ben altijd weer op zoek wanneer de spanning verdwijnt.

Misschien in een ander leven, in een andere tijd, dat ik dit niet zou omdat het te makkelijk zei.

Ik ben soms ondankbaar. Dat weet je van jezelf.

-Als ik straks echt loslaat.

-Ken ik dan straks ook de lief? Vervreemd van mij.

En ik weet dat jij je best doet en zo zeker lijkt te zijn, maar ben jij vervreemd van mij? Of alleen in mijn gedachten?

Dus in het echt voel ik het aan, dus blijf bij. . .

Blijf bij, blijf bij me.

Blijf bij.