Meer nummers van Marlon
Beschrijving
Drums: Alex Riquelme
Meester: Dave Kutch
Toetsenborden, synthesizer: David García Esteban
Mengingenieur: Lalo GV
Producent: Lalo GV
Programmering, Synthesizer: Lalo GV
Zang: Marlon
Ingenieur, producent: Pablo Díez
Gitaar: Sergio Rojas
Schrijver: Adrián Roma
Schrijver: Jorge Diéguez
Schrijver: Juan Fernández
Schrijver: Pablo Diez
Songtekst en vertaling
Origineel
Lo veo todo un poco complicado, estoy sensiblemente hipersensible.
Me siento casi como un perro atado, que ya ha aceptado que nunca va a ser libre.
Puedo comerme el tarro demasiado, tanto que a veces llego a destruirme, pero cualquiera tiene un día malo y no he llegado aquí para rendirme.
Eeeh. . .
Tal vez me pueda mi temperamento y me dé pánico la gente que intenta adelantarte sin remordimiento y sin poner el puto intermitente.
Todo esto es parte de un experimento y aunque ya lo he hecho demasiadas veces, vuelvo a probarlo, a ver qué experimento, y ya te cuento a ver qué te parece.
Dicen que las normas solo están para cumplirse, que los aeropuertos solo valen para despedirse.
Déjame que cuente yo mi peli esta vez, déjame que narre yo mi cuento. Érase una vez. . . Tun, tun, tun, tun, tun, tun.
Tun, tun, tun, tun, tun, tun.
Me han tocado en mi punto más fuerte, me han bajado los pies a la tierra para que todo este circo de luces me guste más de lo que me aterra.
Vuelvo a sentirme solo, vuelvo a romper con todo.
Cerré la puerta como si fuera a venir el lobo.
Puede que no fuera para mí, para mí.
Dicen que las normas solo están para cumplirse, que los aeropuertos solo valen para despedirse.
Déjame que cuente yo mi peli esta vez, déjame que narre yo mi cuento, que cuente yo mi historia, que escriba yo mi cuento.
Esta vez déjame, déjame.
Tun, tun, tun, tun, tun, tun.
Tun, tun, tun, tun, tun, tun.
Nederlandse vertaling
Ik zie alles een beetje ingewikkeld, ik ben merkbaar overgevoelig.
Ik voel me bijna een vastgebonden hond, die al heeft geaccepteerd dat hij nooit vrij zal zijn.
Ik kan te veel van de pot eten, zozeer zelfs dat het me soms vernietigt, maar iedereen heeft een slechte dag en ik ben hier niet gekomen om op te geven.
Eeh. . .
Misschien krijgt mijn humeur de overhand en raak ik in paniek bij mensen die je proberen in te halen zonder spijt en zonder de richtingaanwijzer aan te zetten.
Dit maakt allemaal deel uit van een experiment en hoewel ik het al te vaak heb gedaan, zal ik het nog een keer proberen, om te zien welk experiment, en ik zal je vertellen wat je ervan vindt.
Ze zeggen dat de regels er alleen zijn om nageleefd te worden, dat luchthavens alleen goed zijn om afscheid te nemen.
Laat me deze keer mijn film vertellen, laat me mijn verhaal vertellen. Er was eens. . . Tun, Tun, Tun, Tun, Tun, Tun.
Tun, Tun, Tun, Tun, Tun, Tun.
Ze hebben me op mijn sterkste punt geraakt, ze hebben me met beide benen op de grond gezet, zodat ik dit hele lichtcircus meer leuk vind dan dat het me angst aanjaagt.
Ik voel me weer alleen, ik breek weer met alles.
Ik sloot de deur alsof de wolf zou komen.
Het was misschien niet voor mij, voor mij.
Ze zeggen dat de regels er alleen zijn om nageleefd te worden, dat luchthavens alleen goed zijn om afscheid te nemen.
Laat me deze keer mijn film vertellen, laat me mijn verhaal vertellen, mijn verhaal vertellen, mijn verhaal schrijven.
Deze keer laat mij, laat mij.
Tun, Tun, Tun, Tun, Tun, Tun.
Tun, Tun, Tun, Tun, Tun, Tun.