Beschrijving
Producent, Programmeur: Lanyard
Componist, tekstschrijver: Andrea Cordone
Songtekst en vertaling
Origineel
Ora faccio che sia cartuccia.
Non posso farci niente, non posso farci nulla, e sto odiando questa pioggia.
Ombrello solo non ci posso, nel viso che è una goccia e penso ti stia bene.
Pioggia che mi dedichi, sei vino con i tuoi occhi e copri i tuoi vestiti.
Penso ti stia bene, il riflesso negli occhi, la mia farfalla verde, tutti i miei amici.
Io non voglio più bagnare i miei vestiti, i miei vestiti, i tuoi vestiti.
E senti com'è forte, com'è forte questo rumore!
Io non voglio più bagnare i miei vestiti, i miei vestiti, i tuoi vestiti.
E senti com'è forte, com'è forte questo rumore.
Hai le scarpe bagnate, non cammini, scarpe nelle pozzanghere e mi guardi malissimo.
Ci siamo stretti attorno ai nostri vestiti e le tue mani macchiate mi bucavano le costole.
Tu sai com'è, ma non sei niente di interessante.
Piovimi davvero, sotto la pioggia di sto mondo. Piovimi davvero.
Io non voglio più, io non voglio più.
Piovimi davvero.
Io non voglio più bagnare i miei vestiti, i miei vestiti, i tuoi vestiti.
E senti com'è forte, com'è forte questo rumore.
Io non voglio più indossare i miei vestiti, i miei vestiti così bagnati.
Tu, tu non sei sangue, non sei acqua, non sei niente mia.
Non sei sangue, non sei acqua, non sei niente mia.
Nederlandse vertaling
Laten we er nu een cartridge van maken.
Ik kan er niets aan doen, ik kan er niets aan doen, en ik haat deze regen.
Ik kan niet zomaar een paraplu hebben, het is een druppel op je gezicht en ik denk dat hij je goed staat.
Regen die je aan mij opdraagt, je bent wijn met je ogen en bedekt je kleding.
Ik denk dat het je goed staat, de weerspiegeling in je ogen, mijn groene vlinder, al mijn vrienden.
Ik wil mijn kleren, mijn kleren, jouw kleren niet meer nat maken.
En hoor hoe luid, hoe luid dit geluid is!
Ik wil mijn kleren, mijn kleren, jouw kleren niet meer nat maken.
En hoor hoe luid, hoe luid dit geluid is.
Je schoenen zijn nat, je kunt niet lopen, schoenen in plassen en je kijkt me heel slecht aan.
We trokken onze kleren strak en je besmeurde handen doorboorden mijn ribben.
Je weet hoe het is, maar je bent niets interessants.
Het regent echt op mij, in de regen van deze wereld. Het regent echt op mij.
Ik wil niet meer, ik wil niet meer.
Het regent echt op mij.
Ik wil mijn kleren, mijn kleren, jouw kleren niet meer nat maken.
En hoor hoe luid, hoe luid dit geluid is.
Ik wil mijn kleren niet meer dragen, mijn kleren die zo nat zijn.
Jij, jij bent geen bloed, jij bent geen water, jij bent niets van mij.
Je bent geen bloed, je bent geen water, je bent niets van mij.