Meer nummers van Hugo Tarres
Beschrijving
Producent: Dawid Płonka
Geluidstechnicus: Dawid Płonka
Componist: Hugo Tarres
Componist: Dawid Płonka
Tekstschrijver: Hugo Tarres
Songtekst en vertaling
Origineel
Ostrzysz wzrok i szukasz kto, jest tutaj dla ciebie? Masz jeszcze nadzieję.
Celny strzał i trafiasz go, on jeszcze się śmieje. Co jest, niech się dzieje.
Zapomniałem, jak to jest, gdy kogoś masz.
Jestem dalej, niż daleko słyszę was.
Dawno się skończył film, ja siedzę na sali i obraz, gdzie jesteś z kimś, rozpoczął nowy seans.
Bije się ze mną myśl, gdy wyjdę na zewnątrz, tam będziesz na pewno.
Czy też oglądałaś dziś historię na mój temat.
Nigdy nie zapomnę ciebie. Słyszę oddech, oddech. Poczekaj.
Tak nam jest wygodniej, nie mamy szans. Będę sam, dopóki skończy się czas.
Wciąż pamiętasz adres, kod do drzwi, metro, stację.
Człowiek ma duszę, teraz masz dwie. No i tak już jest na zawsze.
Dawno się skończył film, ja siedzę na sali i obraz, gdzie jesteś z kimś, rozpoczął nowy seans.
Bije się ze mną myśl, gdy wyjdę na zewnątrz, tam będziesz na pewno.
Czy też oglądałaś dziś historię na mój temat.
I teraz nie ma mnie.
Więc uciekam całymi. . .
Przez ciebie uciec chcę i teraz nie ma mnie.
Nie koi mnie już sen, więc uciekam całymi.
Nederlandse vertaling
Je scherpt je ogen en zoekt wie er voor je is? Je hebt nog steeds hoop.
Je raakt het doel en je raakt hem, hij lacht nog steeds. Wat er ook gebeurt, laat het gebeuren.
Ik vergat hoe het is om iemand te hebben.
Ik ben verder weg dan ik je kan horen.
De film is al lang afgelopen, ik zit in de kamer en een foto van jou met iemand begon aan een nieuwe vertoning.
De gedachte die mij achtervolgt is dat als ik naar buiten ga, jij er zeker zult zijn.
Heb jij vandaag ook een verhaal over mij gezien?
Ik zal je nooit vergeten. Ik hoor ademen, ademen. Wachten.
Het is handiger voor ons, we hebben geen enkele kans. Ik zal alleen zijn totdat de tijd om is.
Je herinnert je nog het adres, de deurcode, de metro, het station.
De mens heeft een ziel, nu heb jij er twee. Nou, dat is al een eeuwigheid zo.
De film is al lang afgelopen, ik zit in de kamer en een foto van jou met iemand begon aan een nieuwe vertoning.
De gedachte die mij achtervolgt is dat als ik naar buiten ga, jij er zeker zult zijn.
Heb jij vandaag ook een verhaal over mij gezien?
En nu ben ik weg.
Dus ik ren weg. . .
Door jou wil ik wegrennen en nu ben ik weg.
De slaap kalmeert me niet langer, dus ren ik weg.