Meer nummers van INA WEST
Beschrijving
Producent: Izabela Wróblewska
Componist: Izabela Wróblewska
Tekstschrijver: Izabela Wróblewska
Mengingenieur: Izabela Wróblewska
Mengingenieur: Ralph Denker
Mastering-ingenieur: Ralph Denker
Zang: INA WEST
Zang: Patrick de Pan
Synthesizer: INA WEST
Piano: INA WEST
Cello: Kornelia Jamborowicz
Songtekst en vertaling
Origineel
Nieuchwytne, lekkie, nierealne dni.
Światło gęste, ciepłe, a w nim my.
Wirują słowa, a oślepiający blask, to słońce, słońce całuje kark.
Nierealne dni.
Światło gęste, lepkie, a w nim my.
To wszystko, co mam i to, czego nie.
To wszystko, co mógł, a co nie wydarzy się.
Czujemy, jak dni umykają znów, płynnie przez palce, w potoku cichych snów.
Obracam się z ziemią, a słońce wciąż lśni na nasz promienny uśmiech, na błyszczące łzy.
Gdy wszystko już mam, a wciąż czegoś chcę.
Wchodzę w ten nowy świat nie po to, aby biec.
A nieco głębiej, pod powierzchnią skóry.
Tam, gdzie ciepłe usta całują kark.
Czy to mój raj?
Ja i Ty opowiadamy swój sen.
Czujemy, jak dni umykają znów, płynnie przez palce, w potoku cichych snów.
Obracam się z ziemią, a słońce wciąż lśni na nasz promienny uśmiech, na błyszczące łzy.
Gdy wszystko już mam, a wciąż czegoś chcę.
Wchodzę w ten nowy świat nie po to, aby biec.
Nederlandse vertaling
Ongrijpbare, lichte, onwerkelijke dagen.
Het licht is dik, warm en wij zitten erin.
Woorden dwarrelen en het verblindende licht is de zon, de zon kust de achterkant van je nek.
Onwerkelijke dagen.
Het licht is dik en plakkerig, en wij zitten erin.
Dit is alles wat ik heb en wat ik niet heb.
Dat is alles wat hij kon doen en wat niet zal gebeuren.
We voelen de dagen weer wegglijden, soepel door onze vingers, in een stroom van stille dromen.
Ik draai met de aarde mee, en de zon schijnt nog steeds op onze stralende glimlach, op onze glanzende tranen.
Als ik alles heb en ik wil nog iets.
Ik ga deze nieuwe wereld binnen, niet om te vluchten.
En een beetje dieper, onder het huidoppervlak.
Waar warme lippen de achterkant van je nek kussen.
Is dit mijn paradijs?
Jij en ik vertellen onze droom.
We voelen de dagen weer wegglijden, soepel door onze vingers, in een stroom van stille dromen.
Ik draai met de aarde mee, en de zon schijnt nog steeds op onze stralende glimlach, op onze glanzende tranen.
Als ik alles heb en ik wil nog iets.
Ik ga deze nieuwe wereld binnen, niet om te vluchten.