Beschrijving
Componist: Antonius Sandy
Tekstschrijver: Antonius Sandy
Songtekst en vertaling
Origineel
Empat puluh tahun, kau hilang dalam sunyi.
Terperangkap di balik dinding memori.
Wajahmu tak lagi mengenal waktu, namun hari ini kau kembali untukku.
Saat yang kutunggu, senyummu yang dulu.
Seolah dunia terasa utuh sebelum kau pergi jauh.
Cahaya terakhir di senja yang memudar, hadirmu membawa pesan yang tak terucap.
Di ujung waktu, kau kembali bersinar, meski sesaat namun abadi di ingatan.
Suaramu yang lembut kini mengisi rumah.
Kata-kata yang gila kini jadi terang.
Kita tertawa meski langit kelam.
Di pelukanmu, aku tak lagi sasa.
Saat yang kutunggu, senyummu yang dulu.
Meski esok tak nyata, momen ini kan ku jaga.
Cahaya terakhir di senja yang memudar, hadirmu membawa pesan yang tak terucap.
Di ujung waktu, kau kembali bersinar, meski sesaat namun abadi di ingatan.
Meski waktu berlalu, kau tetap di sini.
Di dalam hatiku, kau takkan pergi.
Karena yang ini selamanya abadi.
Dalam setiap kata, kau tetap berarti.
Cahaya terakhir di senja yang memudar, hadirmu membawa pesan yang tak terucap.
Di ujung waktu, kau kembali bersinar, meski sesaat namun abadi di -ingatan.
-Cahaya terakhir di senja yang memudar, hadirmu membawa pesan yang tak terucap.
Di ujung waktu, kau kembali bersinar, meski sesaat namun abadi di. . .
Cahaya terakhir di senja yang memudar, hadirmu membawa pesan yang tak terucap.
Di ujung waktu, kau kembali bersinar, meski sesaat namun abadi di ingatan.
Meski kau pergi, kau tetap abadi dalam cahaya terakhir yang kau beri.
Meski kau pergi, kau tetap abadi dalam cahaya terakhir yang kau beri.
Nederlandse vertaling
Veertig jaar lang was je verdwaald in stilte.
Gevangen achter een muur van herinneringen.
Je gezicht kent de tijd niet meer, maar vandaag kwam je terug voor mij.
Het moment waarop ik heb gewacht, je oude glimlach.
Alsof de wereld compleet voelt voordat je ver komt.
Het laatste licht in de vervagende schemering, jouw aanwezigheid draagt een onuitgesproken boodschap met zich mee.
Aan het einde der tijden straal je weer, al is het maar voor een moment, maar voor altijd in de herinnering.
Je zachte stem vult nu het huis.
Gekke woorden worden nu duidelijk.
We lachen, ook al is de lucht donker.
In jouw armen voel ik me niet langer alleen.
Het moment waarop ik heb gewacht, je oude glimlach.
Ook al is morgen niet echt, ik zal dit moment koesteren.
Het laatste licht in de vervagende schemering, jouw aanwezigheid draagt een onuitgesproken boodschap met zich mee.
Aan het einde der tijden straal je weer, al is het maar voor een moment, maar voor altijd in de herinnering.
Ook al verstrijkt de tijd, je bent er nog steeds.
In mijn hart ga je niet weg.
Omdat deze voor altijd eeuwig is.
Met elk woord doe je er nog steeds toe.
Het laatste licht in de vervagende schemering, jouw aanwezigheid draagt een onuitgesproken boodschap met zich mee.
Aan het einde der tijden straal je weer, al is het maar voor een moment, maar voor altijd in de herinnering.
-Het laatste licht in de vervagende schemering, jouw aanwezigheid draagt een onuitgesproken boodschap met zich mee.
Aan het einde der tijden straal je weer, al is het maar voor een moment, maar voor eeuwig. . .
Het laatste licht in de vervagende schemering, jouw aanwezigheid draagt een onuitgesproken boodschap met zich mee.
Aan het einde der tijden straal je weer, al is het maar voor een moment, maar voor altijd in de herinnering.
Ook al ben je er niet meer, je blijft eeuwig in het laatste licht dat je gaf.
Ook al ben je er niet meer, je blijft eeuwig in het laatste licht dat je gaf.