Meer nummers van Vladimir Cauchemar
Beschrijving
Uitgebracht op: 23-01-2026
Songtekst en vertaling
Origineel
Burlesque, romanesque, romantique, romanesque.
-Électrique.
-Romanesque, sensible comme un fil électrique.
Ploc, ploc, plic, ploc, plic, ploc, plic, ploc, toutoutoutoutoutou.
J'ai écrit sur la soie, j'ai écrit sur la laine, j'ai écrit, j'écris sur la soie, j'ai écrit sur la laine. J'ai senti ton haleine, j'ai senti le vent sur ma joue.
J'ai écrit sur ta peau, j'ai écrit sur le sable, j'ai écrit dans la neige.
J'ai écrit, j'ai écrit, j'ai écrit des cris.
Je crie des cris, je crie des cris, -des cris. -Et soudain, le silence.
Vladimir.
Elle et toi. Tes doigts jouent de la harpe sur des broderies nocturnes.
Ta poésie dénoue les nuages, capture l'évanescent.
Ton trait à fleur de cœur virevolte sur le papier à grain.
Sa voix cristalline habille tes séraphins de fils d'or.
Ce soir, la joie avait la couleur de ses yeux -azur.
-Azur, azur, azur, azur, azur, azur, -a-a-a-azur.
-Les heures de l'âme, le vertige liquide des jours blancs, le bourdonnement des silences ardents, l'étoffe des larmes veinées de doute, le fracas hirsute des nuits livides, l'ombre duveteuse des roses assoupies, les écailles indolentes des matins charnus, le parfum vespéral des tilleuls, le dais ourlé de tes cils en été, les crépitements d'un cœur aliéné, l'immobilité des printemps de l'attente, la quiétude des berceaux ailés, la nuée des gemmes étoilées. Je vis toutes les heures de l'âme.
Je vis toutes les heures de l'âme, l'âme, l'âme, l'âme. . .
La femme en sommeil.
La femme en sommeil recherche son paysage vernaculaire, l'inflorescence des trêves inaccessibles, l'étincelle fanée des mots assoiffés, le fusain des vers écarquillés.
Retrouver la crique des rêves, habiller mes jours de vert, être la femme en soleil, la paume du silence.
Au loin, nuage de lait, il pleut sur les amants. La nuit en embuscade menace l'éclosion du jour.
J'entends tes pas dans les asiles tremblants du silence.
Le soleil a fermé sa paupière.
Au jour doit succéder la nuit.
Que s'éteigne toute lumière, que s'évanouisse tout bruit.
I love all my family.
I love anybody, body.
I love anybody, body.
I love all my family.
I love anybody, body. I love anybody, body.
I love all my family.
I love, I love, I love anybody, body, body, body.
Mon Eugénie, mon aube infinie, ma perle corolle des jours de sacre, mon antidote au silence bleu, mon impératrice aux petits pieds de cristal, mon papillon nimbé d'étoiles, mon escalier vers la joie, mon torrent aux boucles de lune, ma vibrante lumière, berceau de la mer.
Tes pas de danse tracent dans mon cœur le cosmos.
Mon Eugénie, mon aube infinie.
Flower, flower, I love you.
Flower, flower, I love you.
Nederlandse vertaling
Burlesk, romantisch, romantisch, romantisch.
-Elektrisch.
-Romaans, gevoelig als een elektriciteitsdraad.
Ploc, ploc, plic, ploc, plic, ploc, plic, ploc, toutoutouttoutou.
Ik schreef over zijde, ik schreef over wol, ik schreef, ik schrijf over zijde, ik schreef over wol. Ik rook je adem, ik voelde de wind op mijn wang.
Ik schreef op je huid, ik schreef in het zand, ik schreef in de sneeuw.
Ik schreef, ik schreef, ik schreef geschreeuw.
Ik schreeuw geschreeuw, ik schreeuw geschreeuw, - geschreeuw. -En plotseling stilte.
Vladimir.
Zij en jij. Je vingers spelen de harp op nachtelijk borduurwerk.
Jouw poëzie ontrafelt de wolken, vangt het vergankelijke op.
Je hartbloemlijn kronkelt op het korrelige papier.
Zijn kristalheldere stem kleedt je serafijnen met gouden draden.
Vanavond had de vreugde de kleur van zijn ogen: azuurblauw.
-Azuur, azuur, azuur, azuur, azuur, azuur, -a-a-a-azuur.
-De uren van de ziel, de vloeibare duizeligheid van witte dagen, het gezoem van vurige stiltes, het weefsel van tranen doordrenkt van twijfel, de ruige crash van woeste nachten, de donzige schaduw van slapende rozen, de luie schubben van vlezige ochtenden, de avondgeur van lindebomen, het omzoomde bladerdak van je wimpers in de zomer, het geknetter van een vervreemd hart, de onbeweeglijkheid van de bronnen van wachten, de rust van gevleugelde wiegen, de wolk van sterrenhemel edelstenen. Ik leef elk uur van de ziel.
Ik leef alle uren van de ziel, de ziel, de ziel, de ziel. . .
De slapende vrouw.
De slapende vrouw zoekt haar lokale landschap, de bloeiwijze van ontoegankelijke wapenstilstanden, de vervaagde vonk van dorstige woorden, de houtskool van verzen met grote ogen.
Vind de baai van dromen, kleed mijn dagen in het groen, wees de vrouw in de zon, de palm van de stilte.
In de verte een wolk van melk, het regent op de geliefden. De nacht in een hinderlaag bedreigt het aanbreken van de dag.
Ik hoor je voetstappen in de trillende asielen van stilte.
De zon sloot zijn ooglid.
De dag moet op de nacht volgen.
Laat al het licht uitgaan, laat al het lawaai vervagen.
Ik hou van mijn hele familie.
Ik hou van iedereen, lichaam.
Ik hou van iedereen, lichaam.
Ik hou van mijn hele familie.
Ik hou van iedereen, lichaam. Ik hou van iedereen, lichaam.
Ik hou van mijn hele familie.
Ik hou van, ik hou van, ik hou van iedereen, lichaam, lichaam, lichaam.
Mijn Eugenie, mijn oneindige dageraad, mijn parelkroon van de kroningsdagen, mijn tegengif voor de blauwe stilte, mijn keizerin met kleine kristallen voetjes, mijn vlinder gehuld in sterren, mijn trap naar vreugde, mijn stroom met maankrullen, mijn levendige licht, wieg van de zee.
Jouw danspasjes volgen de kosmos in mijn hart.
Mijn Eugénie, mijn oneindige dageraad.
Bloem, bloem, ik hou van je.
Bloem, bloem, ik hou van je.