Meer nummers van Nacho Vegas
Beschrijving
Producent: Cristian Palleja
Producent: Ferran Resines
Producent: Nacho Vegas
Producent: Hans Laguna
Songtekst en vertaling
Origineel
Comienzo el día silbando alguna inopinada melodía, hasta que con la magia surge la osadía y hallo palabras que suponen mil molestias, con las que ir alimentando a esta bestia, que es la canción cuando el silbido torna canto o cuando rimo desencanto con trastorno y desazón.
Y ya atardece, y nada de lo que ahora siento se parece a lo que creía sentir, a lo que quería decir, que puede resumirse en: quiérote tanto que. . . ¡Mmm!
Anochecido y aún no sé si mi canción es jaulabido.
Si a esta bestia hecha de salvaje ternura puede matarla mi ridícula amargura, o es ella la que me hace vivo con su aullido, tal vez la luz en esta madrugada oscura, quizás la cura contra la prudencia en materia de amor.
Despunta el alba, veo dorados alfileres en tu espalda.
Me digo que hoy a lo mejor despierto de mi estupidez y me repito en nuestra lengua: quiérote tanto que. . . ¡Mmm!
Llegó el mañana, mi bestia solo hace lo que le viene en gana, a veces algo totalmente inapropiado.
Precisamente es cuando pienso que he acertado y el sol nos baña cuando abro la ventana, y entonces todo me da vueltas, estaré loco de atar.
Y algo increíble, bello y bestial, me dice que todo es posible, que esto lo he inventado yo y está diluviando tal vez, y me da igual.
Escribo en la pared: quiérote tanto que quiero quererte por lo menos veinticuatro horas más.
Nederlandse vertaling
Ik begin de dag met het fluiten van een onverwachte melodie, totdat met de magie het lef ontstaat en ik woorden vind die duizend ergernissen veroorzaken, waarmee ik dit beest kan voeden, wat het lied is wanneer het fluitje een lied wordt of wanneer ik ontgoocheling rijm op wanorde en onbehagen.
En het is al avond, en niets van wat ik nu voel lijkt op wat ik dacht te voelen, op wat ik wilde zeggen, wat kan worden samengevat in: ik hou zo veel van je. . . Hm!
Dusk en ik weet nog steeds niet of mijn liedje Cagebido is.
Als mijn belachelijke bitterheid dit beest van wilde tederheid kan doden, of zij is het die mij levend maakt met haar gehuil, misschien het licht in deze donkere ochtend, misschien een geneesmiddel tegen voorzichtigheid in liefdeszaken.
De dageraad breekt aan, ik zie gouden spelden op je rug.
Ik zeg tegen mezelf dat ik vandaag misschien wakker zal worden uit mijn domheid en tegen mezelf in onze taal zal herhalen: ik hou zo veel van je. . . Hm!
Morgen is aangebroken, mijn beest doet alleen wat hij wil, soms iets totaal ongepasts.
Het is precies als ik denk dat ik het goed heb en de zon ons baadt als ik het raam open, en dan draait alles om me heen, ik word gek.
En iets ongelooflijks, moois en beestachtigs vertelt me dat alles mogelijk is, dat ik dit heb uitgevonden en misschien regent het, en het kan me niet schelen.
Ik schrijf op de muur: Ik hou zoveel van je dat ik nog minstens vierentwintig uur van je wil houden.