Meer nummers van Popa
Beschrijving
Producent: Gaetano Scognamiglio
Tekstschrijver: Marija Popadnicenko
Componist: Gaetano Scognamiglio
Songtekst en vertaling
Origineel
. . . Cosa vuoi? Cosa vuoi che sia?
È solo marzo, solo malinconia.
Sola qui, seduta in un caffè, guardo la pioggia cadere sugli ombrelli di chi prende un tram, torna a casa e poi si va a letto presto che anche domani c'è la sveglia alle sei. Beige!
Maledetto questo marzo beige, mi fa impazzire che hai messo ancora quel cappotto beige tra i miei pensieri.
Corso San Gottardo dove passeggiavi tu, se non prenoto adesso poi non parto più.
E stasera che dai non dirmi, mi fai sapere tu quando non sei di corsa.
Vado via, torno a casa col tram e poi vado a letto presto che anche domani c'è la sveglia alle sei. Beige!
Maledetto questo marzo beige, mi fa impazzire che hai messo ancora quel cappotto beige tra i miei pensieri.
Corso San Gottardo dove passeggiavi tu, se non prenoto adesso poi non parto più.
E stasera che dai non dirmi, mi fai sapere tu quando non sei di corsa.
Beige!
Maledetto questo marzo beige, autentico cliché.
Io mi nascondo in un cappotto beige per scomparire nel traffico bestiale dove passeggiavi tu, se non prenoto adesso poi non parto più.
E stasera che dai non dirmi, mi fai sapere tu quando non sei di corsa.
Nederlandse vertaling
. . . Wat wil je? Wat wil je dat het is?
Het is pas maart, alleen maar melancholie.
Alleen hier, zittend in een café, zie ik de regen vallen op de parasols van degenen die de tram nemen, naar huis gaan en dan vroeg naar bed gaan, want ook morgen is er om zes uur een wake-up call. Beige!
Verdomd deze beige maart, ik word er gek van dat je die beige jas nog steeds in mijn gedachten houdt.
Corso San Gottardo waar je liep, als ik nu niet boek, ga ik niet meer weg.
En vanavond, kom op, vertel het me niet, laat het me weten als je geen haast hebt.
Ik ga weg, ik ga met de tram weer naar huis en dan ga ik vroeg naar bed want morgen staat de wekker ook om zes uur. Beige!
Verdomd deze beige maart, ik word er gek van dat je die beige jas nog steeds in mijn gedachten houdt.
Corso San Gottardo waar je liep, als ik nu niet boek, ga ik niet meer weg.
En vanavond, kom op, vertel het me niet, laat het me weten als je geen haast hebt.
Beige!
Verdomd deze beige maart, authentiek cliché.
Ik verstop me in een beige jas om te verdwijnen in het beestachtige verkeer waar jij liep, als ik nu niet boek dan ga ik niet meer weg.
En vanavond, kom op, vertel het me niet, laat het me weten als je geen haast hebt.