Meer nummers van Khiem
Beschrijving
Producent: Khiem
Songtekst en vertaling
Origineel
Lại một ngày nữa, đến sát bên anh chẳng hay.
Đô thị không em, thiếu vắng đi đôi bàn tay.
Ngọn đèn cô đơn, dường như muốn cháy tan.
Tại sao người lại cách xa?
Huh. . .
Đằng đêm giá buốt, có mấy khi anh nhận ra.
Gã khờ hôm qua, buông lơi lạnh lùng với hoa.
Kìa tiếng nấc ai bên hồ, thì ra phố không bên đây nên khóc than.
Sài Gòn chẳng có lỗi, kỷ niệm đâu mất rơi.
Gọi lại hay vùng ký ức có tên em nơi ngoại ô.
Sài Gòn thật đau đớn, chứng kiến hết bao tan vỡ.
Ngày mình đã lỡ chuyến xe sai khờ.
Đưa đón mùa yêu cuối cùng, sót lại thành phố hoang sơ.
Chỉ có một người bơ vơ.
Và vài dòng nước mắt, vẫn cứ thế tuôn trào khi em nói rời đi.
Lòng còn nhiều nức thắt, khi đôi chân vội bước em không nói lời chi. Thế thì giờ chúng ta là gì?
Hay em chẳng còn nhớ tên anh.
Người từng yêu em nhiều như thế, nhưng sau cùng lại hóa thành kẻ mong manh.
Anh cũng nhiều lần khóc khi bước về đêm, như chẳng có cách nào quên.
Anh cũng mang nhiều hình bóng ấy, khi mà nhiều khoảnh khắc anh nhớ về em. Anh tự nhủ bản thân sẽ không buồn, khi em đi cùng một ai khác.
Nhưng nước mắt vẫn lăn theo từng dòng, nỗi cô đơn ngày dần tan nát.
Anh đã cố nhưng chẳng thể níu được nhau, em hãy hạnh phúc về sau.
Anh sẽ vẫn yêu em như ngày đầu, dù sẽ từng có những niềm đau.
Đứng giữa lòng Sài Gòn và khóc, vì chuyện tình mình chẳng thể vẽ nên. Anh vẽ về những mảnh ký ức, còn họ vẽ về vùng trời bình minh.
Sài Gòn chẳng có lỗi, kỷ niệm đâu mất rơi.
Gọi lại hay vùng ký ức có tên em nơi ngoại ô.
Sài Gòn thật đau đớn, chứng kiến hết bao tan vỡ.
Ngày mình đã lỡ chuyến xe sai khờ.
Đưa đón mùa yêu cuối cùng, sót lại thành phố hoang sơ.
Chỉ có một người bơ vơ.
Nederlandse vertaling
Nog een dag, dichtbij je komen zonder het te beseffen.
De stad zonder jou mist mijn handen.
De eenzame lamp lijkt uit te willen branden.
Waarom ben je zo ver weg?
Hé. . .
In de koude nacht merkte hij het zelden op.
De dwaas van gisteren was koud en onzorgvuldig met bloemen.
Zie het geluid van iemand die huilt bij het meer, dan gaat hij de straat op en is er niet, dus huilt hij.
Saigon heeft geen schuld, herinneringen gaan niet verloren.
Bel terug of de herinnering met uw naam in de buitenwijken.
Saigon was zo pijnlijk en getuige van zoveel vernietiging.
De dag dat ik de verkeerde bus miste.
Verwelkom het laatste seizoen van de liefde en laat een ongerepte stad achter.
Er is maar één hulpeloze persoon.
En er vloeiden nog een paar tranen toen ik zei dat ik wegging.
Mijn hart snikte nog steeds, toen mijn voeten snel wegliepen, zei ik geen woord. Dus wat zijn we nu?
Of je weet mijn naam niet meer.
De persoon die zoveel van mij hield, maar uiteindelijk een kwetsbaar persoon werd.
Hij huilde ook vaak als hij 's nachts liep, alsof er geen manier was om het te vergeten.
Ik draag ook veel van die beelden bij me, terwijl ik me veel momenten van jou herinner. Ik zei tegen mezelf dat ik niet verdrietig zou zijn als je met iemand anders zou gaan.
Maar de tranen rollen nog steeds langs elke stroom, de eenzaamheid verdwijnt geleidelijk.
Ik heb het geprobeerd, maar ik kon elkaar niet vasthouden. Wees alsjeblieft gelukkig in de toekomst.
Ik zal nog steeds van je houden zoals op de eerste dag, ook al zal er pijn zijn.
Ik stond in het hart van Saigon en huilde omdat ik geen liefdesverhaal kon tekenen. Hij schildert over herinneringen, terwijl zij over de dageraadshemel schilderen.
Saigon heeft geen schuld, herinneringen gaan niet verloren.
Bel terug of de herinnering met uw naam in de buitenwijken.
Saigon was zo pijnlijk en getuige van zoveel vernietiging.
De dag dat ik de verkeerde bus miste.
Verwelkom het laatste seizoen van de liefde en laat een ongerepte stad achter.
Er is maar één hulpeloze persoon.