Beschrijving
Bijbehorende artiest, producent: Cheng
Componist, tekstschrijver: Nguyễn Quang Anh
Songtekst en vertaling
Origineel
Người em dạo quanh vùng cao quê anh, ngắm đồi núi xanh mây.
Vang đâu đây tiếng hát hèn đàn tính đêm hội đã căng dây.
Ngoài trời sương lạnh buốt như này, là một bữa thắng cố no say. Mùi oải hương thơm lừng, ê, lẫn trong gió heo may.
Tìm thương thang hùng vĩ vàng ươm, vài em bé theo mẹ xuống ruộng.
Đua nhau khoe sắc đào mai, dọc theo những con đèo uốn lượn.
Ôi quê hương, bao yêu thương, thơ, tình ở trong xương, hơn kim cương. Chim ca reo vui về từ muôn phương.
. . . Việt Nam ơi, sao lòng ơi! Khắp núi rừng Tây Bắc sáng ngời.
Anh em ơi, quê mình ơi! Ra đây mà chơi, chơi, ra đây mà chơi mà chơi.
Việt Nam năm mươi tư anh em, tụi anh kề vai hai mươi tư trên bảy.
Thiên nhiên cỏ cây cũng hiếu khách, táo mèo ở đây nhạc lên là nhún nhảy.
Đánh chén đu tiên múa xòe giao duyên, các cụ cao niên thì vỗ tay.
Thiếu nữ đem con trai bản vào đỡ ngay, em ơi tụi anh gọi đấy là slaye.
Người Việt đoàn kết từ bào thai, bản sắc không thể nào phai. Cảnh Việt hơn cả chốn mông lai, đây là quê trông ai trông ai.
Người Việt đoàn kết từ bào thai, bản sắc không thể nào phai.
Cảnh Việt hơn cả chốn mông lai, đây là quê trông em trông em.
Anh sẽ đưa em lên trên Phan Xi Păng, hai chúng ta selfie xong đăng.
Xa khỏi bụi xa luôn xi măng, ta dắt tay nhau thăm cung trăng. Biết bao nhiêu danh lam, những kiểu xã ý tí này đèo Ô Quy Hồ này ta xuôi này.
Thế em muốn ta đi thăm quan hay đi ăn cơm lam?
Tìm thương thang hùng vĩ vàng ươm, đàn em bé chân trần tới trường.
Ai đeo vác nặng hạt sương, tìm con chữ băng mọi nẻo đường.
Ôi quê hương, bao yêu thương, thơ, tình ở trong xương, hơn kim cương.
Chim ca reo -vui về từ muôn phương. -Việt Nam ơi, sao lòng ơi! Khắp núi rừng
Tây Bắc sáng ngời.
Anh em ơi, quê mình -ơi! Ra đây mà chơi, ra đây mà chơi.
-Việt Nam năm mươi tư anh em, tụi anh kề vai hai mươi tư trên bảy.
Thiên nhiên cỏ cây cũng hiếu khách, táo mèo ở đây nhạc lên là nhún nhảy.
Đánh chén đu tiên múa xòe giao duyên, các cụ cao niên thì vỗ tay.
Thiếu nữ đem con trai bản vào đỡ ngay, em ơi tụi anh gọi đấy là slaye. Người Việt đoàn kết từ bào thai, bản sắc không thể nào phai.
Cảnh Việt hơn cả chốn mông lai, đây là quê trông ai trông ai.
Người Việt đoàn kết từ bào thai, bản sắc không thể nào phai.
Cảnh Việt hơn cả chốn mông lai, đây là quê trông em trông em.
Trông em trông em.
Nederlandse vertaling
De jongere broer liep door de hooglanden van zijn geboortestad en keek naar de groene heuvels en wolken.
Ergens klinkt op de avond van het festival het geluid van sombere zang.
Het is zo koud en mistig buiten, het is een zeer vullende maaltijd. De geurige geur van lavendel gemengd in de wind.
Op zoek naar een majestueuze gouden trap volgden een paar kinderen hun moeders naar de velden.
Race tegen elkaar om te pronken met hun perzikbloesems langs de kronkelende passen.
Oh vaderland, zoveel liefde, poëzie, liefde zit in de botten, meer dan diamanten. Vogels zingen vrolijk vanuit alle richtingen.
. . . O Vietnam, mijn hart! De bergen en bossen van het noordwesten schijnen helder.
Mijn broers, mijn geboortestad! Kom hier en speel, speel, kom hier en speel, speel.
Vietnam bestaat uit vierenvijftig broers, wij staan schouder aan schouder met vierentwintig van de zeven.
Ook de natuur en de bomen zijn gastvrij, de kattenappels maken hier muziek en dansen.
Terwijl ze de eerste fruitschommel vormden en dansten om hun liefde te tonen, klapten de ouderen in hun handen.
De jonge vrouw schakelde onmiddellijk haar zoon in om te helpen. Wij noemen dat slaye.
Het Vietnamese volk is vanaf de baarmoeder verenigd, hun identiteit kan niet vervagen. Het Vietnamese landschap is meer dan een dystopische plek; dit is een geboortestad die voor iedereen zorgt.
Het Vietnamese volk is vanaf de baarmoeder verenigd, hun identiteit kan niet vervagen.
Het Vietnamese landschap is meer dan een vreemd land, dit is de geboortestad die voor je zorgt en voor je zorgt.
Ik neem je mee naar Fansipan, we kunnen samen een selfie maken en deze posten.
Ver weg van het stof, ver van het cement, hielden we elkaars hand vast om de maan te bezoeken. Er zijn zoveel beroemde plaatsen en kleine gemeenten dat we over deze O Quy Ho-pas kunnen reizen.
Dus wil je dat we gaan sightseeing of bamboerijst eten?
Vind majestueuze gouden trappen, groepen kinderen op blote voeten die naar school gaan.
Die een zware last van dauw met zich meedraagt, op zoek naar woorden op elk pad.
Oh vaderland, zoveel liefde, poëzie, liefde zit in de botten, meer dan diamanten.
Vogels zingen - vreugde komt van alle kanten. -Vietnam, mijn hart! Overal in de bergen en bossen
Het noordwesten is helder.
Broeders, mijn geboortestad - oh! Kom hier en speel, kom hier en speel.
-Vietnam is vierenvijftig broers, we staan schouder aan schouder vierentwintig van de zeven.
Ook de natuur en de bomen zijn gastvrij, de kattenappels maken hier muziek en dansen.
Terwijl ze de eerste fruitschommel vormden en dansten om hun liefde te tonen, klapten de ouderen in hun handen.
De jonge vrouw schakelde onmiddellijk haar zoon in om te helpen. Wij noemen dat slaye. Het Vietnamese volk is vanaf de baarmoeder verenigd, hun identiteit kan niet vervagen.
Het Vietnamese landschap is meer dan een dystopische plek; dit is een geboortestad die voor iedereen zorgt.
Het Vietnamese volk is vanaf de baarmoeder verenigd, hun identiteit kan niet vervagen.
Het Vietnamese landschap is meer dan een vreemd land, dit is de geboortestad die voor je zorgt en voor je zorgt.
Kijk naar mij, kijk naar mij.