Beschrijving
Componist: Vương Quốc Tuân
Tekstschrijver: Vương Quốc Tuân
Songtekst en vertaling
Origineel
Lần theo dấu một chuyện tình buồn để lại, còn đó nguyên vẹn đau thương chẳng thể gụng.
Ác mộng tay nhau bủa vây, thức dậy nhưng chưa một lần yên giấc. . .
Thời gian qua tưởng hai ta đã thấy lối ra nhưng không, càng xa nhau càng lạc vào miền bóng tối cô độc. Đằng sau sự mạnh mẽ là đôi mắt đang đỏ hoe.
Bước thâm từng thấy sau tâm can, ai cũng giấu trong lòng tàn băng.
Định mệnh đã bỏ lại chúng ta, nợ em quá nhiều những tháng ngày bình yên.
Chợt tương lai bỗng rung chuyển không ngờ, lời thề rồi vỡ ngay dưới chân mình.
Trăm mảnh vụn vương trên tay, hoa mắt hiện ra tên em.
Đợi hai năm mà tương tân cùng cuộc đời, để những hận hờn dần mài mòn nụ cười.
Muốn hét lên dù khoảng không vắng em trong anh chỉ còn trống rỗng.
It's not that my love for you could dry, but my own sun and tears drift the sky.
It's just the way to part,
I can see a way for us instead.
Chẳng phải anh khóc vì nhớ em ơi, chỉ là anh lỡ nhìn nắng mặt trời.
Trăm mảnh vụn vương trên tay, hoa mắt hiện ra tên em.
Giờ đây em là người như với tôi, là người từng hứa chung cả cuộc đời.
Thời gian qua tưởng hai ta đã thấy lối ra nhưng không. . .
Càng xa nhau càng lạc vào miền bóng tối cô độc.
Thời gian qua tưởng hai ta đã thấy lối ra nhưng không, càng xa nhau càng lạc vào miền bóng tối cô độc.
Nederlandse vertaling
Terwijl ze een treurig achtergelaten liefdesverhaal nagaan, blijft de pijn intact en kan deze niet verdragen.
Nachtmerries omringden elkaar, werden wakker maar sliepen nooit vredig. . .
Een tijdje dachten we dat we een uitweg zagen, maar dat bleek niet zo te zijn. Hoe verder we van elkaar verwijderd waren, hoe meer we verdwaald raakten in de donkere en eenzame regio. Achter de kracht zitten rode ogen.
De diepten die je ooit achter het hart zag, iedereen verbergt zich in het hart van ijs.
Het lot heeft ons achtergelaten, ik ben je zoveel vredige dagen verschuldigd.
Plots schudde de toekomst plotseling onverwachts, de eed brak vlak onder mijn voeten.
Honderden fragmenten verspreid in mijn hand, mijn naam verscheen duizelig in mijn ogen.
Wacht twee jaar voordat je weer kunt beginnen met leven, laat de wrok je glimlach geleidelijk wegslijten.
Ik wil schreeuwen, ook al is de ruimte zonder jou in mij gewoon leeg.
Het is niet zo dat mijn liefde voor jou zou kunnen opdrogen, maar mijn eigen zon en tranen drijven door de lucht.
Het is gewoon de manier om uit elkaar te gaan,
Ik zie wel een manier voor ons.
Het is niet dat ik huil omdat ik je mis, maar ik mis het kijken naar het zonlicht.
Honderden fragmenten verspreid in mijn hand, mijn naam verscheen duizelig in mijn ogen.
Nu ben je dezelfde persoon als ik, de persoon die beloofde de rest van je leven samen door te brengen.
Een tijdje dachten we dat we een uitweg zagen, maar dat bleek niet zo te zijn. . .
Hoe verder we uit elkaar zijn, hoe meer verdwaald in het donker en eenzaam.
Een tijdje dachten we dat we een uitweg zagen, maar dat bleek niet zo te zijn. Hoe verder we van elkaar verwijderd waren, hoe meer we verdwaald raakten in de donkere en eenzame regio.