Meer nummers van Taco Hemingway
Meer nummers van @atutowy
Meer nummers van Andrzej Zaucha
Beschrijving
Producent, Muziekproductie: @atutowy
Mengingenieur, masteringingenieur: Rafał Smoleń
Zanger: Taco Hemingway
Tekstschrijver: Filip Szcześniak
Componist: Adam Wiśniewski
Tekstschrijver: Zbigniew Książek
Tekstschrijver: Jaroslaw Dobrzynski
Songtekst en vertaling
Origineel
Jak pies bezpański za mięsem biegnę jak dekadę wcześniej.
Już Ciebie nie widzę we śnie. Głównie dlatego, że nie śpię.
Ty piękny, biały mój kruku najmilszy, wybacz apetyt mój wilczy.
Byliśmy chorzy, wspólne momenty nieliczne, lecz mnie trzymają na smyczy. Ruda, nie słuchaj, co słucha Ci papla, Twoja psiapsióła wariatka.
Weź mi zaufaj, jesteśmy jak żuraw i czapla. Po prostu ciężko się zgrać nam.
Warszawa nocą ma aurę nieziemską. Zobacz, jak gwiazdy świecą.
Ulice są dyskoteką, księżyc w moim -imieniu Cię wzywa na dancefloor.
-Ostatnio słońca mniej, ostatnio noce -bardziej ciemne.
-Wspomnienia ciągle mnie dręczą i nie -zostawił mnie święty.
-Księżyc w trawie o Tobie nie chce gadać ze -mną. -Samotne noce są męką.
Nie ma Cię, gadam z -przesłanką.
-Ostatnio w mieście mym tramwaje po północy -błądzą.
-Stare tramwaje rechoczą, bo wszystkie dziś -jadą na mokro.
-Rozkładem nocnych tras piekielne jakieś -moce rządzą. -Jechać do Ciebie mnie wiozą.
W notesie piszę te słowa. Słuchaj, pamiętasz, jak złapał nas kanar w tramwaju? Byłem pijany,
Ty byłaś na haju.
Ja Cię kochałem, Ty byłaś na skraju i mnie zostawiłaś nazajutrz. Jak dostałem mandat, wiesz, co zrobiłem?
Zaniosłem do szklarza i oprawiłem.
W końcu to nasze ostatnie wspomnienie i wisi mi w kuchni po dziś dzień. I się ciągle trzyma nieźle, chociaż z brzydku pożółkł.
Żółcią kłów, którymi zagryzł Cię ten creep, oszust. Terapeutka mówi: "Nie wiesz, ile ryb w morzu?
" Lecz co mi po rybach? Ja wolę syrenę, co będzie mi wyć do grobu.
Jadę tym samym tramwajem, lecz po co? Jadę tramwajem, dokąd, huh?
Na Mokotowie się gapić po oknach, znowu katować domofon? Stop!
Aby się z tego amoku wydostać, musi mi sygnał dać kosmos. Tramwaj hamuje, wybucha panika, rozlega się łoskot.
Ostatnio w mieście mym tramwaje po północy błądzą.
Rozkładem nocnych tras piekielne jakieś moce rządzą.
Nie wiedzieć czemu, wciąż rozkłady jazdy tak zmieniają, że prawie każdy tramwaj pod twym oknem nocą staje.
Ostatnio słońca mniej, ostatnio noce bardziej ciemne.
Wspomnienia ciągle mnie dręczą. Jedzie ratunek karetką.
Księżyc w trawie o Tobie nie chce gadać ze mną.
Samotne noce są męką. Nie ma Cię, gadam z przesłanką.
Ostatnio w mieście mym tramwaje po północy błądzą.
Stare tramwaje rechoczą. Wracaj do domu odpocząć.
Nocnych tras piekielne jakieś moce rządzą.
Wrócę niebawem, ale przez Spatif, bo jeszcze noc mamy młodą.
Nederlandse vertaling
Als een zwerfhond ren ik net als tien jaar geleden naar vlees.
Ik zie je niet meer in mijn dromen. Vooral omdat ik niet slaap.
Jij, mijn mooiste, witte raaf, vergeef mijn hongerige eetlust.
We waren ziek, onze momenten samen waren schaars, maar ze hielden me aan de lijn. Ruda, luister niet waar je het over hebt, je gekke hond.
Geloof me, we zijn als een kraanvogel en een reiger. Het is gewoon moeilijk voor ons om met elkaar om te gaan.
Warschau heeft 's nachts een buitenaardse uitstraling. Zie hoe de sterren schijnen.
De straten zijn een disco, de maan in mijn naam roept je naar de dansvloer.
-Er is de laatste tijd minder zon geweest en de nachten zijn de laatste tijd donkerder.
-Herinneringen kwellen me nog steeds en nee, de heilige heeft me verlaten.
-De maan in het gras wil niet met mij over jou praten. -Eenzame nachten zijn een marteling.
Je bent weg, ik praat met -premisse.
-De laatste tijd rijden er in mijn stad trams na middernacht rond.
-Oude trams kwaken omdat ze tegenwoordig allemaal nat worden.
-De dienstregeling van nachtroutes wordt gecontroleerd door enkele helse machten. -Ze brengen me naar jou.
Deze woorden schrijf ik in mijn notitieboekje. Luister, weet je nog dat een kanarie ons in de tram betrapte? Ik was dronken
Je was high.
Ik hield van je, je stond op het randje en verliet me de volgende dag. Weet je wat ik deed toen ik het kaartje kreeg?
Ik ben ermee naar de glazenmaker gegaan en heb het ingelijst.
Het was tenslotte onze laatste herinnering en hangt tot op de dag van vandaag in mijn keuken. En het houdt nog steeds goed stand, ook al is het lelijk geworden.
De gal van de tanden waarmee deze engerd, een bedrieger, je beet. De therapeut zegt: ‘Je weet niet hoeveel vissen er in de zee zijn?
"Maar wat kan mij het schelen van vis? Ik geef de voorkeur aan een sirene die in mijn graf loeit.
Ik neem dezelfde tram, maar waarom? Ik neem de tram, waarheen?
Naar de ramen in Mokotów staren, de intercom opnieuw martelen? Stop!
Om uit deze razernij te komen, moet de kosmos mij een signaal geven. De tram remt, er breekt paniek uit, er vindt een ongeval plaats.
De laatste tijd rijden er in mijn stad trams na middernacht rond.
Sommige helse machten beheersen het nachtrouteschema.
Om de een of andere reden veranderen de dienstregelingen zo vaak dat bijna elke tram 's nachts voor je raam stopt.
De laatste tijd is de zon minder geweest en de nachten zijn de laatste tijd donkerder.
De herinneringen achtervolgen mij nog steeds. Er is een ambulance onderweg.
De maan in het gras wil niet met mij over jou praten.
Eenzame nachten zijn martelingen. Je bent weg, ik praat tegen een premisse.
De laatste tijd rijden er in mijn stad trams na middernacht rond.
Oude trams kwaken. Ga naar huis om uit te rusten.
Sommige helse machten beheersen de nachtroutes.
Ik kom snel terug, maar via Spatif, want de nacht is nog jong.