Meer nummers van Ricky Star
Beschrijving
Componist: Trần Tiến
Producent: Duck V
Songtekst en vertaling
Origineel
Nhớ, nhớ lắm Tiền Giang, Mỹ Tho, Cà Mau, Vĩnh Long, Cần Thơ Sóc
Trăng chờ mong trông ngóng.
Anh đi từ đồng bằng Cửu Long mang theo tấm lòng trong, nơi có cây cầu bắc ngang hai bến Đông Kiều.
Đã yêu thì lòng tựa núi sông, thu uy sang giàu.
Trắng mong đi khắp phương trời, trắng luôn khi nhớ câu hò.
Ai ơi dù đi xa hãy nhớ, gạo trắng nước trong là Cần Thơ.
Cửu Long Giang ra biển lớn chín dòng. Thương ai phải thương bằng cả tấm lòng.
Mẹ dạy con lễ phép kính trọng, còn công cha tựa trời rộng biển Đông.
Nuôi con từ lúc còn trẻ con khơ, giờ thì ba bước là làm thơ. Con nguyện là Quan Âm cảm ơn người ban hiềm lành.
Gia đình con mạnh khỏe, anh em con vẫn còn xanh. Cứ như lộc hoa sen vươn lên từ trên nghịch cảnh.
Vượt qua bao chông gai là trai miền Tây cực phẩm.
Con trai vẫn hiên ngang dù sông bên lở bên bồi. Dù giàu sang hay khó chỉ mong con sẽ nên người.
Ngoài kia là sóng lớn, miệng đời hay chê hay chửi. Vàng thật không sợ lửa nên con trai vẫn hay cười.
Thương xa anh em nghe thấy rõ, mỗi khi nỗi buồn của đang cháy đỏ.
Hãy nhớ Việt Nam mình có gia đình, đập lại báo đáp bằng cả chân tình.
Ngồi chơi mà tứ hai trai huynh đệ cùng uống say và nghe nàng ca văn nghệ.
Ngàn nhớ thương tựa như con sông trôi mãi, vẫn sẽ khởi đầu nan dù cho là hôm nay.
Sống cho ra sao thì đừng chẳng sao, mình cùng về đơn sơ mái nhà. Ở sân sau có thêm vườn ao rau muống.
Trời cao muôn múc, mấy khi ta được ngồi với nhau.
Đơn một bài dân ca trữ tình, anh lòng nay chẳng cần chứng minh.
Bởi vì anh đã đi từ đồng bằng Cửu Long mang theo tấm lòng trong, nơi có cây cầu bắc ngang hai bến Đông Kiều.
Đã yêu thì lòng tựa núi sông, thu uy sang giàu. Trắng mong đi khắp phương trời, trắng luôn khi nhớ câu hò.
Ơi là hò, ơi ơi!
Ơi là hò, ơi ơi!
Ơi là hò, ơi ơi! Ơi là hò, ơi ơi.
Thương mẹ mang nặng chín tháng mười ngày. Thương cha phải bón chạy kế sinh nhai.
Thương thầy cô dạy công dạy dỗ. Thương anh thương chị vì đàn em thơ chịu khổ.
Mai đây con đi năm châu bốn bể và cho đi những gì mà con có thể.
Con vẫn ăn theo thuở, ở vẫn theo thì mang một tấm lòng son trở về miền Tây du ký.
Trời cao làm nơi cho con nương náu, nhịp điệu và âm nhạc trong xương máu.
Anh em của con vẫn sống thương nhau và đôi tay sẽ mang cho con cơm áo.
Cần Thơ cầu lao say trái bao mùa, lớn thương cô em mai vãi thương thùa.
Lớn cơm thịt kho canh chua cá lóc và nhớ tô bún riêu, bán bò, bán riêu, bán cống. Dáng ngang Sóc Trăng trong homie chí phải.
Tất cả các bờ miền Tây ra vì tí tí cháy. Cuối cùng một đam mê nâng ly so phi bung nắp.
Vượt qua chông gai của OGT lên cấp.
Rời xa quê ra đời trang trải, ngàn câu ca đang còn vang mãi. Bao năm đi xa giờ quay lại không cần danh thoại mà chỉ là. . .
Sống cho ra sao thì đừng chẳng sao, mình cùng về đơn sơ mái nhà.
Ở sân sau có thêm vườn ao rau muống. Trời cao muôn múc, mấy khi ta được ngồi với nhau.
Đơn một bài dân ca trữ tình, anh lòng nay chẳng cần chứng minh. Bởi vì anh đã đi từ đồng bằng Cửu
Long mang theo tấm lòng trong, nơi có cây cầu bắc ngang hai bến Đông Kiều.
Đã yêu thì lòng tựa núi sông, thu uy sang giàu. Trắng mong đi khắp phương trời, trắng luôn khi nhớ câu hò.
Ơi là hò, ơi ơi! Ơi là hò, ơi ơi! Ơi là hò, ơi ơi!
Ơi là hò, ơi ơi.
Buổi trăng vai áo, cá trai qua trăm ngàn khô đầu.
Đồng công kính dung hình cúi đầu, công vì lai trời đồng núi cao. Một trăm năm tựa như chiếc lá, lá đưa con sẽ về với cha.
Đầm yên giấc, yên cùng với mẹ, anh lòng nay sẽ được lắng nghe.
Bởi vì anh là hò. . .
Ơi ơi!
Nederlandse vertaling
Ik mis, mis Tien Giang, My Tho, Ca Mau, Vinh Long, Can Tho Soc
De maan wacht en wacht.
Met een gerust hart reisde hij vanuit de Mekongdelta, waar een brug ligt over twee Dong Kieu-werven.
Als je verliefd wordt, is je hart als bergen en rivieren, en verwerf je prestige en rijkdom.
White wil de hele wereld over reizen, wit onthoudt het liedje altijd.
Hoe ver je ook gaat, onthoud: witte rijst en helder water zijn Can Tho.
Cuu Long Giang heeft negen stromen naar de oceaan. Om van iemand te houden, moet je met heel je hart liefhebben.
Mijn moeder leerde me beleefd en respectvol te zijn, maar de verdienste van mijn vader was zo groot als de lucht en de Oostzee.
Kinderen opvoeden sinds ze jong waren, nu is het schrijven van poëzie drie stappen verwijderd. Ik beloof Quan Am te zijn en de schenker van geluk te bedanken.
Mijn familie is gezond, mijn broers zijn nog groen. Het is als een lotusbloem die oprijst uit tegenspoed.
Hij heeft veel ontberingen overwonnen en is een eersteklas westerse jongen.
Mijn zoon staat nog steeds rechtop, ook al staat de rivier onder water en staat de rivier onder water. Of je nu rijk of arm bent, ik hoop dat je een goed mens zult worden.
Er zijn grote golven daarbuiten, de mond van de wereld bekritiseert of vloekt vaak. Echt goud is niet bang voor vuur, dus jongens lachen nog steeds.
Je hoort het al van verre duidelijk, elke keer als je verdriet rood brandt.
Bedenk dat we in Vietnam een gezin hebben, reageer met oprechtheid.
Terwijl ze daar zaten, werden vier broers en twee broers dronken en luisterden naar haar zang- en podiumkunsten.
Duizenden herinneringen zijn als een rivier die voor altijd stroomt, het zal nog steeds moeilijk zijn, ook al is het vandaag de dag nog steeds zo.
Het maakt niet uit hoe je leeft, laten we naar huis gaan in een eenvoudig huis. In de achtertuin bevindt zich een spinazievijvertuin.
De lucht is zo hoog dat we zelden bij elkaar kunnen zitten.
Gewoon een lyrisch volksliedje, mijn hart heeft geen bewijs nodig.
Omdat hij met een zuiver hart de Mekongdelta verliet, waar een brug ligt die twee Dong Kieu-werven overspant.
Als je verliefd wordt, is je hart als bergen en rivieren, en verwerf je prestige en rijkdom. White wil de hele wereld over reizen, wit onthoudt het liedje altijd.
Oh mijn goedheid, oh mijn goedheid!
Oh mijn goedheid, oh mijn goedheid!
Oh mijn goedheid, oh mijn goedheid! Oh mijn goedheid, oh mijn goedheid.
Van mijn moeder houden duurt negen maanden en tien dagen. Ik heb medelijden met mijn vader en hij moet de kost verdienen.
Ik hou van leraren die hard lesgeven. Ik hou van je, ik hou van je, omdat mijn junioren lijden.
Morgen ga ik de hele wereld over en geef wat ik kan.
Ik eet nog steeds volgens mijn kindertijd, en ik volg ze nog steeds, waardoor ik een goed hart terugbreng bij Journey to the West.
De hemel is mijn toevlucht, ritme en muziek zitten in mijn botten.
Mijn broers houden nog steeds van elkaar en hun handen zullen mij eten en kleding brengen.
Kan Tho bidden voor de vrucht van vele seizoenen, ik hou zoveel van mijn zus, ik hou zoveel van haar.
Grote rijst met gestoofd vlees en zure soep met slangenkopvis en denk aan de kom vermicelli-noedels, half rundvlees, half rieu, half eerbetoon. De horizontale figuur van Soc Trang in homie heeft gelijk.
Alle westelijke oevers kwamen uit vanwege een kleine brand. Tenslotte een hartstochtelijke toast zodat de deksel openbarst.
Overwin de obstakels van OGT om een hoger niveau te bereiken.
Terwijl ik mijn geboortestad verlaat om de eindjes aan elkaar te knopen, resoneren duizenden liedjes nog steeds voor altijd. Na vele jaren weg te zijn geweest, ben ik nu terug zonder een naam nodig te hebben, gewoon te zijn. . .
Het maakt niet uit hoe je leeft, laten we naar huis gaan in een eenvoudig huis.
In de achtertuin bevindt zich een spinazievijvertuin. De lucht is zo hoog dat we zelden bij elkaar kunnen zitten.
Gewoon een lyrisch volksliedje, mijn hart heeft geen bewijs nodig. Omdat hij uit de Negendelta kwam
Long heeft een puur hart, waar een brug is die twee Dong Kieu-werven overspant.
Als je verliefd wordt, is je hart als bergen en rivieren, en verwerf je prestige en rijkdom. White wil de hele wereld over reizen, wit onthoudt het lied altijd.
Oh mijn goedheid, oh mijn goedheid! Oh mijn goedheid, oh mijn goedheid! Oh mijn goedheid, oh mijn goedheid!
Oh mijn goedheid, oh mijn goedheid.
Op de maanverlichte dag komen honderdduizenden kokkels en kokkels voorbij met droge kop.
Cong Duong boog respectvol zijn hoofd, Cong Duong keerde terug naar de lucht, de velden en de hoge bergen. Honderd jaar is als een blad: het blad dat jou draagt, keert terug naar je vader.
Slaap zacht, rust zacht bij je moeder, je hart zal nu gehoord worden.
Omdat hij een danser is. . .
Oh mijn!