Meer nummers van Wren Evans
Meer nummers van itsnk
Beschrijving
Kunstenaar: Wren Evans
Artiest: itsnk
Componist: Wren Evans
Componist: itsnk
Producent: Wren Evans
Producent: itsnk
Songtekst en vertaling
Origineel
Ngày mà em tới. . .
Tia nắng vẫn nhẹ thế thôi.
Nhưng khóe môi em rời ấm tim tôi, chợt yêu mất rồi.
Chợt ôm những nhớ thương mong manh ngày em tới. Uh huh huh!
Thì ra trăng tròn thế thôi.
Soi sáng câu hẹn thề ước chung đôi mà chẳng ai cất lời.
Bỏ lại đằng sau những mong lung và đêm cuối nhìn em rời.
Dịu nàng vì gần nhà đến đây thôi.
Và nếu lúc đó ta không ngại, không ngơ ngác lăn tăn thờ ơ. . .
Sao ta vẫn còn ngây thơ? Vừa tìm thấy đã đánh mất, mơ một chốc đã thức giấc.
Tiếng yêu thương ấy không cất lên thành câu. Có em một phút nhưng đã lỡ em cả đời.
Bóng em thả trôi về dòng người thành hư vô.
Vừa tìm thấy đã đánh mất, chưa kịp trao em tâm tư. Nắm tay em nhưng có giữ em được đâu?
Vấn vương còn đó nhưng chẳng có câu trả lời.
Thì vậy thôi, và cứ thế mình đành chơi vơi.
Tựa như ta chưa bắt đầu, nắng vẫn long lanh bên hiên nhà anh.
Mây vẫn trôi bồng bềnh giống bao ngày. Mà sao thế này?
Thấy đôi tay mình thêm nâng niu những đêm tối mơ hồ.
Mới ngày đây thôi nhưng sao lại thôi?
Sao áng mây mang vệt nắng đi rồi?
Bỏ rơi mối tình, lặng lẽ nhìn bối rối ngây ngô vào đêm cuối.
Nhìn em rời, dịu nàng vì gần nhà đến đây thôi. Và nếu biết trước mai không còn, anh sẽ đứng ôm em thật lâu.
Hôn thật sâu. Để khóa lấy những thứ thuộc về nhau.
Ohhh!
Vừa tìm thấy đã đánh mất, mơ một chốc đã thức giấc.
Tiếng yêu thương ấy không cất lên thành câu. Có em một phút nhưng đã lỡ em cả đời.
Bóng em thả trôi về dòng người thành hư vô. Ohhh! Vừa tìm thấy đã đánh mất, chưa kịp trao em tâm tư.
Nắm tay em nhưng có giữ em được đâu?
Chúng ta vừa hữu duyên mà chắc vô phận rồi.
Thì vậy thôi, và cứ thế mình đành. . .
Chia đôi.
Nederlandse vertaling
De dag dat je arriveerde. . .
Het zonlicht is nog zo licht.
Maar de hoek van je lippen verliet mijn hart, plotseling werd ik verliefd.
Plotseling de kwetsbare herinneringen omarmend van de dag dat je arriveerde. Uh-huh-huh!
Het blijkt gewoon een volle maan te zijn.
Dit werpt licht op de geloften die niemand heeft uitgesproken.
Ik laat mijn hoop achter en de laatste nacht toen ik je zag vertrekken.
Kalmeer haar, want het is dichtbij huis.
En als we op dat moment niet bang, niet verbijsterd en onverschillig zijn. . .
Waarom zijn wij nog steeds naïef? Zodra ik het vond, raakte ik het kwijt. Ik droomde en werd toen wakker.
Die stem van liefde sprak niet in zinnen. Ik had je even, maar ik heb je mijn hele leven gemist.
Jouw schaduw zweeft langs de stroom mensen het niets in.
Zodra ik het vond, raakte ik het kwijt, voordat ik je mijn gedachten kon geven. Houd mijn hand vast, maar kan mij niet vasthouden?
Het probleem is er nog steeds, maar er is geen antwoord.
Dat was het, en zomaar moest ik ermee spelen.
Alsof we nog niet begonnen zijn, schijnt de zon nog steeds op uw veranda.
De wolken zweven nog steeds zoals elke andere dag. Maar waarom is dit?
Ik zie dat mijn handen de donkere, wazige nachten steeds meer koesteren.
Het is pas een paar dagen geleden, maar waarom niet?
Waarom hebben de wolken de streep zonlicht weggenomen?
Ik verliet de liefde en zag er de laatste nacht stilletjes verward en onschuldig uit.
Door jou te zien weggaan, werd ze gekalmeerd omdat ze zo dicht bij huis was. En als ik wist dat er morgen niets meer zou zijn, zou ik je heel lang blijven omhelzen.
Kus diep. Om spullen op te bergen die bij elkaar horen.
Ohhh!
Zodra ik het vond, raakte ik het kwijt. Ik droomde en werd toen wakker.
Die stem van liefde sprak niet in zinnen. Ik had je even, maar ik heb je mijn hele leven gemist.
Jouw schaduw zweeft langs de stroom mensen het niets in. Ohhh! Zodra ik het vond, raakte ik het kwijt, voordat ik je mijn gedachten kon geven.
Houd mijn hand vast, maar kan mij niet vasthouden?
We zijn allebei voorbestemd en voorbestemd om lotloos te zijn.
Dat is het, en dat is het. . .
In tweeën gedeeld.