Meer nummers van Shartnuss
Meer nummers van Tr.D
![Best Friends (Tao Với Mày) [feat. Minh Huy & Tr.D]](https://i.scdn.co/image/ab67616d00004851cd3b7a45bc8180e53a938771)
Meer nummers van Phankeo
Beschrijving
Producent: Phạm Huân
Muziekuitgever: MaiDao Music
Componist: Vũ Thanh Tùng
Componist Tekstschrijver: Phạm Trọng Dũng
Songtekst en vertaling
Origineel
Liệu nắng có khiến em quay về đây?
Con tim anh sao đau đến vậy?
Tình yêu tìm sao chẳng thấy.
Còn nhớ góc phố hai ta vẫn thường qua, tay trong tay nhâm nhi một tách trà.
Giờ hai nơi phương xa, và chỉ còn những nỗi đau.
Ngày mình bên nhau, nhìn em cũng vui, lòng anh cũng vương chút sầu.
Bật tạnh cơn mưa, ánh lên kỷ niệm không quên.
Còn đó bức thư anh trao tới em.
Rồi chỉ khi cơn mưa tới, không thấy em nữa, anh chợt hững hờ.
Tự trách anh quá khờ, nhìn em cạnh bên ai khác.
Một mình trong cơn giông tố, cố giấu nhung nhớ trôi về bến bờ.
Tỉnh giấc giữa đời, anh mong đó là giấc mơ. . .
Trong một giây anh đã từng nghĩ mình sẽ ở bên mãi mãi.
Vì sao giờ đây chỉ có mình anh với những điều chẳng thể phai?
Vì nỗi nhớ em còn cồn cào, người đi chẳng có một lời chào. Ngoài kia phố đông thật ồn ào, và không muốn đau thêm lần nào.
Như chiếc lá đang rơi đang rơi mang mùa thu thật vội vàng.
Và em cũng đến, vẫn đến rồi đi cho lòng anh thêm dở dang. Bao giấc mơ còn lỡ làng, anh đứng đây và mơ màng.
Vẫn thẫn thờ khi màn đêm xuống, lạc vào ký ức muộn nhàng.
Mưa rơi khẽ rơi trên đôi mắt ai, em đâu nào biết?
Chỉ là những tổn thương mà anh gìn giữ cho tâm hồn anh bớt cô đơn.
Mây trôi nhẹ trôi đưa em về nơi, mang theo yêu thương ký ức nhạt nhòa.
Dù đã cố nhưng chẳng thể giữ em ở. . .
Rồi chỉ khi cơn mưa tới, không thấy em nữa, anh chợt hững hờ.
Tự trách anh quá khờ, nhìn em cạnh bên ai khác.
Một mình trong cơn giông tố, cố giấu nhung nhớ trôi về bến bờ.
Tỉnh giấc giữa đời, anh mong đó là giấc, giấc -mơ.
-Rồi chỉ khi cơn mưa tới, không thấy anh nữa, em chợt hững hờ.
Tự trách em quá khờ, nhìn anh cạnh bên ai khác.
Một mình trong cơn giông tố, cố giấu nhung nhớ trôi về bến bờ.
Tỉnh giấc -giữa đời, em mong đó là giấc, giấc mơ. -Liệu nắng có khiến em quay về đây đây. . .
Nắng chẳng mang em về.
Nederlandse vertaling
Zal de zon ervoor zorgen dat ik hier terugkom?
Waarom doet je hart zoveel pijn?
Waarom kan ik geen liefde vinden?
Ik herinner me nog de straathoek waar we vroeger langskwamen, hand in hand nippend aan een kopje thee.
Nu zijn de twee plaatsen ver weg en is er alleen nog pijn over.
De dag dat we samen waren, was ik blij je te zien, maar mijn hart was ook een beetje verdrietig.
De regen stopte en weerspiegelde onvergetelijke herinneringen.
En daar is de brief die ik je gaf.
Toen, net toen de regen kwam en ik je niet meer kon zien, werd ik plotseling onverschillig.
Ik neem het mezelf kwalijk dat ik zo dom ben geweest, jou met iemand anders te zien.
Alleen in de storm, in een poging mijn herinneringen te verbergen die terug naar de kust drijven.
Midden in het leven wakker worden, ik hoop dat het een droom is. . .
Even dacht hij dat hij voor altijd bij haar zou zijn.
Waarom ben ik nu alleen met de onuitwisbare dingen?
Omdat ik je nog steeds zo erg mis, zei de persoon die wegging niet eens hallo. De drukke straten zijn zo luidruchtig daarbuiten, en ik wil niet nog een keer gewond raken.
Zoals vallende bladeren die zo snel de herfst brengen.
En jij komt ook, komt nog steeds en gaat, waardoor mijn hart nog onvoltooider wordt. Er ontbreken nog veel dromen, ik sta hier en droom.
Nog steeds versuft als de avond valt, verloren in late herinneringen.
De regen valt zachtjes op wiens ogen je niet kent?
Het is gewoon de pijn die hij bewaart om zijn ziel minder eenzaam te maken.
De voorbijdrijvende wolken voerden me zachtjes terug naar mijn bestemming en brachten de vervagende herinneringen aan liefde met me mee.
Ook al probeerde ik het, ik kon je daar niet houden. . .
Toen, net toen de regen kwam en ik je niet meer kon zien, werd ik plotseling onverschillig.
Ik neem het mezelf kwalijk dat ik zo dom ben geweest, jou met iemand anders te zien.
Alleen in de storm, in een poging mijn herinneringen te verbergen die terug naar de kust drijven.
Als ik midden in het leven wakker word, hoop ik dat het een droom is, een droom.
-En toen, net toen de regen kwam en ik je niet meer kon zien, voelde ik me plotseling onverschillig.
Ik neem het mezelf kwalijk dat ik zo dom ben geweest, jou met iemand anders te zien.
Alleen in de storm, in een poging mijn herinneringen te verbergen die terug naar de kust drijven.
Wakker worden - midden in het leven, ik hoop dat het een droom was, een droom. - Zal de zon ervoor zorgen dat ik hier terugkom? . .
De zon brengt mij niet thuis.