Beschrijving
Tekstschrijver: Елизавета Андреевна Гырдымова
Tekstschrijver: Антон Владиславович Ляшенко
Tekstschrijver: Олег Михайлович Горлачов
Remixer: Подплелов Евгений Алексеевич
Songtekst en vertaling
Origineel
. . . Если б мне платили каждый раз, каждый раз, когда я думаю о тебе.
Заберите пидора, блядь! Еба, блядь, доебали!
Каждый раз, каждый раз, когда я думаю о тебе.
Именно группа Эксперимент. Это музыка в машину, Вася.
Ты говорила мне, что ты, бля, любишь. Ты говорила мне, что ты, бля, хочешь.
На мне сегодня перка, я меняю полюс.
И если ты, бля, знаешь, как я еду, то я поменяю поезд. Я не хочу, не хочу. У меня нету к ним любви, такое отношение.
Ты говоришь, что любишь, детка, нахуй отношения! Ты думаешь, я шлюха, прыгну на любую шею?
Ты -ошибаешься во мне, и я приму решение. -Где ты, когда ты не онлайн?
Когда я жду тебя в сети, в какие ссылки перейти, чтоб просто оказаться там?
О чем ты думаешь сейчас? Давай среди берез густых читать любимый твой рассказ.
Страничку я, страничку ты.
Или в гости просто чаю, и сердцами в отца закидаю, но я снова не отвечаю. Я им толк, не инкогнито.
Но если б мне платили, милый, каждый раз, когда взгляд твой дымный не мерещится где-то мимо, каждый раз, когда. . .
Больше никогда, никогда и никогда.
Повторяй за мной: никогда, никогда, да, да!
Не напишу тебе, не скажу, что я люблю тебя, потому что вся твоя любовь - это -иллюзия.
-Пидораска, для меня на один раз ты одноразка, на одну ночь.
Ты попала в сказку, а на утро для того типа думаю отмазку. Для этих шлюх не надеваю маску.
И как поебать на него, но я не стану очередной запасной. Слова остры, как будто бы это табаско.
Она думает, что играет со мной классно. Она не думала, что я играю круче. Аудиокарта сломана.
Я так хочу на пальце прядь, пахну, как мамины духи.
Ты хочешь меня снять, снять, снять, а я хочу писать стихи, стихи. Уезжай и чай не допивай.
Снег или дождь нам уходить, пусть хоть сегодня переморозит, пусть торнадо унесет вдаль.
Может, есть еще твой трамвай, может, мне все равно идти.
Там про мост, густой февраль, он теперь, как и ты, один. И тебя не жаль, не жаль, не жаль.
Хоть сломанными сигарет, даже в миноре под рояль, даже под грустную скрипку, нет.
Если б ты не любил стихи, превратилась бы в злом кия.
Я все был, над которой ты, и то няшкой бы стала -я. -Ты говорила: любишь, говорила: хочешь.
Время идет, ты все еще там дрочишь, пишешь мне троеточие. Хули ты там бормочешь?
Хули ты там хохочешь? Только тут я смеюсь. Я не помню, но она помнит наизусть.
Ждет, когда я пристрелюсь. Дура, ебанись! Я иду по улице.
Дура, отвернись, потому что я -сияю ярче без тебя, блядь. -Ты говорила мне, что ты, бля, любишь.
Ты говорила мне, что ты, бля, хочешь. На мне сегодня перка, я меняю полюс.
И если ты, бля, знаешь, как я еду, то я поменяю поезд. Я не хочу, не хочу.
У меня нету к ним любви, такое отношение. Ты говоришь, что любишь, детка, нахуй отношения!
Ты думаешь, я шлюха, прыгну на любую шею? Ты ошибаешься во мне, и я приму решение.
Больше никогда, никогда и никогда.
Повторяй за мной: никогда, никогда, да, да!
Не напишу тебе, не скажу, что я люблю тебя, потому что вся твоя любовь - это иллюзия.
Потому что вся твоя любовь - это иллюзия, иллюзия, иллюзия. . .
Nederlandse vertaling
. . . Kon ik maar elke keer betaald worden, elke keer dat ik aan je denk.
Neem die flikker, hoer! Neuken, neuken, verpest!
Elke keer, elke keer dat ik aan je denk.
Het is de Experimentgroep. Dit is muziek voor in de auto, Vasya.
Je vertelde me dat je verdomd liefhebt. Je hebt me verteld wat je verdomme wilt.
Ik draag vandaag een extraatje, ik verander mijn hengel.
En als je verdomme weet hoe ik reis, dan zal ik overstappen. Ik wil niet, ik wil niet. Ik heb geen liefde voor ze, dat is de houding.
Je zegt dat je van mij houdt, schat, neuk relaties! Denk je dat ik een hoer ben en dat ik in iemands nek spring?
Je hebt het mis over mij, en ik zal een beslissing nemen. -Waar ben je als je niet online bent?
Als ik online op je wacht, naar welke links moet ik dan gaan om daar te zijn?
Waar denk je nu aan? Laten we je favoriete verhaal tussen de dikke berken lezen.
Een pagina voor mij, een pagina voor jou.
Of ik drink gewoon wat thee en gooi harten naar mijn vader, maar opnieuw geef ik geen antwoord. Ik kan het ze vertellen, niet incognito.
Maar als ik betaald zou worden, schat, elke keer lijkt je rokerige blik niet ergens voorbij te zijn, elke keer. . .
Nooit, nooit, nooit meer.
Zeg mij na: nooit, nooit, ja, ja!
Ik zal je niet schrijven, ik zal niet zeggen dat ik van je hou, want al je liefde is een illusie.
-Faggot, voor mij ben je maar eenmalig, voor één nacht.
Je zit in een sprookje, en 's ochtends denk ik dat het een excuus is voor die kerel. Ik draag geen masker voor deze hoeren.
En ik geef niets om hem, maar ik zal geen nieuwe reserve worden. De woorden zijn scherp, alsof het Tabasco is.
Ze denkt dat ze me cool speelt. Ze vond mij niet cooler. De geluidskaart is kapot.
Ik wil heel graag een streng aan mijn vinger, het ruikt naar het parfum van mijn moeder.
Je wilt mij filmen, filmen, filmen, maar ik wil poëzie schrijven, poëzie. Ga weg en drink je thee niet op.
Of het nu sneeuw of regen is, we moeten vertrekken, zelfs als het vandaag vriest, zelfs als een tornado ons de verte in blaast.
Misschien is er nog je tram, misschien moet ik nog gaan.
Het gaat over de brug, dikke februari, nu is hij, net als jij, alleen. En het spijt me niet voor je, het spijt me niet, het spijt me niet.
Zelfs met kapotte sigaretten, zelfs in mineur met een piano, zelfs met een droevige viool, nee.
Als je niet van poëzie hield, zou je in een kwade keu veranderen.
Ik stond nog steeds boven je, en zelfs dan zou ik een schatje zijn geworden. -Je zei: je houdt van, je zei: je wilt.
De tijd verstrijkt, je bent nog steeds aan het aftrekken en schrijft me drie puntjes. Waarom mompel je daar?
Wat ben je daar aan het lachen? Alleen hier lach ik. Ik weet het niet meer, maar ze herinnert het zich uit haar hoofd.
Wachtend tot ik schiet. Stom, fuck jezelf! Ik loop door de straat.
Dwaas, wend je af, want zonder jou straal ik helderder, hoer. -Je vertelde me dat je verdomd liefhebt.
Je hebt me verteld wat je verdomme wilt. Ik draag vandaag een extraatje, ik verander mijn hengel.
En als je verdomme weet hoe ik reis, dan zal ik overstappen. Ik wil niet, ik wil niet.
Ik heb geen liefde voor ze, dat is de houding. Je zegt dat je van mij houdt, schat, neuk relaties!
Denk je dat ik een hoer ben en dat ik in iemands nek spring? Je hebt ongelijk over mij en ik zal een beslissing nemen.
Nooit, nooit, nooit meer.
Zeg mij na: nooit, nooit, ja, ja!
Ik zal je niet schrijven, ik zal niet zeggen dat ik van je hou, want al je liefde is een illusie.
Want al jouw liefde is een illusie, illusie, illusie. . .