Meer nummers van Jeny Vesna
Beschrijving
Onbekend: Jeny Vesna
Producent: Jeny Vesna
Componist: Evgenia Grushanov
Tekstschrijver: Evgenia Grushanov
Songtekst en vertaling
Origineel
Там, где кончается имя
Тишина рождает звук
Словно тень от света мимо
Проскользнул мой давний друг
Он во мне дышал без тела
Я молчала — он звучал
Всё, что сердцу он велел
Я забыла — он прощал
И казалось, я растаю в этой зыбкой пустоте
Где ни крика, ни желаний, только шёпот в темноте
Я плыла сквозь страх и память, через сны, где нет времён
И в себе, дрожа от правды, открывала свой закон
Там, где всё давно забыто
И где нет имён, ни лиц
Где заброшены молитвы
И у времени нет чисел
Ты смотрела на обломки своих слов, сгоревших в пыль
И молчание, как волны, накрывало, словно штиль
Ты не знала, что в разломе
Можно встретить свет внутри
Что не крик, а шёпот в доме
Зажигает фонари
Что дрожит не страх, а сила
Не спасение — прыжок
И когда вся плоть застыла
Ты вернула свой виток
Я стояла на границе между тьмой и тишиной
Всё, что было, растворилось в беспредельности одной
И над пропастью дыханья, я смотрела в глубину
Там, где смерть — не наказанье, а весна простит вину
Я была рекой, что пела, без берега, без дна
Я была и исчезала, я одна... и не одна
И сквозь вечность, сквозь молчанье, я узнала всё одно
Мы — дыханье мирозданья, разделённое давно
И когда огонь угаснет, и растает плоть земна
Я вернусь в тот свет прекрасный, где душа и есть весна
Nederlandse vertaling
Waar de naam eindigt
Stilte brengt geluid voort
Als een schaduw van het passerende licht
Mijn oude vriend is er doorheen geglipt
Hij ademde in mij zonder lichaam
Ik was stil - hij klonk
Alles wat hij zijn hart vertelde
Ik vergat het - hij vergaf
En het leek erop dat ik zou wegsmelten in deze wankele leegte
Waar geen schreeuw is, geen verlangen, alleen gefluister in het donker
Ik zwom door angst en herinnering, door dromen waar geen tijden zijn
En in zichzelf, bevend voor de waarheid, ontdekte ze haar wet
Waar alles al lang vergeten is
En waar er geen namen of gezichten zijn
Waar gebeden worden verlaten
En tijd heeft geen cijfers
Je keek naar de fragmenten van je woorden, verbrand tot stof
En stilte, als golven, bedekt als kalmte
Je wist niet wat er in de kloof zat
Je kunt het licht van binnen ontmoeten
Wat is geen schreeuw, maar een gefluister in huis
Steekt de lantaarns aan
Wat beeft is niet de angst, maar de kracht
Geen redding - spring
En toen al het vlees bevroor
Je hebt je ritme terug
Ik stond op de grens tussen duisternis en stilte
Alles dat opgelost werd in de oneindigheid van één
En over de afgrond van de adem keek ik in de diepte
Waar de dood geen straf is, en de lente schuld zal vergeven
Ik was een rivier die zong, zonder oever, zonder bodem
Ik was en verdween, ik ben alleen... en niet alleen
En door de eeuwigheid, door de stilte, heb ik één ding geleerd
Wij zijn de adem van het universum, lang geleden verdeeld
En wanneer het vuur uitgaat en het vlees van de aarde smelt
Ik zal terugkeren naar dat prachtige licht, waar de ziel lente is