Beschrijving
Tekstschrijver: Александр Николаевич Винокуров
Tekstschrijver: Александра Игоревна Булгакова
Songtekst en vertaling
Origineel
Письма с чердака писала детская рука.
Письма шли издалека -к родным старикам. -Полна коробка, на листке красивый почерк.
Письма для отца и мамы от любимой дочки.
Строчка за строчкой, чернила смазаны порой слезами матери либо скупой отца слезой.
А на бумаге юность, огни большого города, как будто бы вернулась вот так домой без повода.
Холодным зимним вечером грела большая печка и эти письма от руки, каждое словечко.
Письма с чердака писала детская рука.
Письма шли издалека -к родным старикам.
-А на бумаге все как есть, в клеточку до слога. Формат тетрадного листа ромка для слова.
Напишешь, зачеркнешь и так по новой. Меньше знают, крепче спят. Тоска по дому.
И сколько скомканных листов было в корзине, убраны и заморожены, как мясо в морозильник.
Провинциал с низов вывозит на чужбине, шатает так, как на КамАЗе у отца в кабине.
Бумага стерпит все, но не родные, только точки на своих местах и запятые.
Но сердце чует, что есть секреты и скелеты, и аккуратно между строк деньги летят в конвертах.
Письма с чердака писала детская рука.
Письма шли издалека -к родным старикам. -А говорят, машины времени не существует.
Перечитаешь заново, пронзает, словно пули, пронзает, словно летний гром в жарком июле. Там все сидим мы за столом, отец все так же курит.
Обертки от конфет аккуратно в стопку. Этот фантик, словно бакс, аккурат под сотку.
А ты попробуй брось один хотя бы в топку. Дитя войны швырнет в тебя тапкой вдогонку.
Горит коробка дома в огне в той самой печке.
Давно пора было достать то, что на дне, и сжечь их. Эти рассказы, как на косяке дверном насечки.
Ты видишь рост и помнишь боль и время, когда стало легче.
Горит коробка дома в огне в той самой печке. Давно пора было достать то, что на дне, и сжечь их.
Эти рассказы, как на косяке дверном насечки. Ты видишь рост и помнишь боль и время, когда стало легче.
И время, когда стало легче. И время, когда стало легче.
И время, когда стало -легче. -То есть она их перечитывала до дыр.
Сопли, слюни. Мам, ты что? А вот не едете, прочитаю, вроде как поговорила.
Nederlandse vertaling
Brieven van zolder zijn door een kinderhand geschreven.
Brieven kwamen van ver - aan oude familieleden. -De doos is vol, er staat prachtig handschrift op het vel.
Brieven voor vader en moeder van een geliefde dochter.
Regel voor regel wordt de inkt soms besmeurd met de tranen van een moeder of de traan van een gierige vader.
En op papier leken de jeugd, de lichten van de grote stad, zomaar zonder reden naar huis te zijn teruggekeerd.
Op een koude winteravond warmde een grote kachel deze handgeschreven letters op, elk woord.
Brieven van zolder zijn door een kinderhand geschreven.
Brieven kwamen van ver - aan oude familieleden.
-En op papier is alles zoals het is, tot op de lettergreep nauwkeurig. Romka notitieboekjebladformaat voor het woord.
Schrijf het op, streep het door en doe het nog een keer. Hoe minder ze weten, hoe beter ze slapen. Heimwee.
En hoeveel verfrommelde vellen lagen er in de mand, opgeborgen en ingevroren, als vlees in de vriezer.
Een provinciaal van onderaf neemt hem mee naar een vreemd land, wankelt als de KamAZ van zijn vader in de taxi.
Het papier verdraagt alles, maar niet de originele, alleen punten op hun plaatsen en komma's.
Maar het hart voelt dat er geheimen en skeletten zijn, en het geld vliegt netjes tussen de regels in enveloppen.
Brieven van zolder zijn door een kinderhand geschreven.
Brieven kwamen van ver - aan oude familieleden. -Ze zeggen dat er geen tijdmachine is.
Lees het nog eens, het dringt door als kogels, doordringt als zomerdonder in hete juli. Daar zitten we allemaal aan tafel, vader rookt nog steeds.
Snoeppapiertjes zijn netjes gestapeld. Dit snoeppapiertje kost net een dollar, precies onder de honderd.
Probeer er tenminste een in de vuurhaard te gooien. Het oorlogskind zal achter je een pantoffel naar je gooien.
In diezelfde kachel staat de doos van het huis in brand.
Het werd hoog tijd om de bodem eruit te halen en te verbranden. Deze verhalen zijn als inkepingen in een deurkozijn.
Je ziet groei en herinnert je de pijn en de tijd dat het gemakkelijker werd.
In diezelfde kachel staat de doos van het huis in brand. Het werd hoog tijd om de bodem eruit te halen en te verbranden.
Deze verhalen zijn als inkepingen in een deurkozijn. Je ziet groei en herinnert je de pijn en de tijd dat het gemakkelijker werd.
En de tijd waarin het makkelijker werd. En de tijd waarin het makkelijker werd.
En de tijd waarin het makkelijker werd. -Dat wil zeggen: ze heeft ze tot in de puntjes herlezen.
Snot, kwijlen. Mam, wat ben je aan het doen? Maar als je niet gaat, zal ik het lezen, het is alsof ik gepraat heb.