Meer nummers van СДП
Beschrijving
Uitgebracht op: 2025-12-11
Songtekst en vertaling
Origineel
Какая ночь! Я не могу, не спится мне.
Такая лунность. . .
Еще как будто берегу в душе утраченную юность.
Подруга охладевших лет, не называй игру любовью.
Пусть лучше этот лунный свет ко мне струится к изголовью.
Пусть искаженные черты он обрисовывает смело, ведь разлюбить не сможешь ты, как полюбить ты не сумела.
Любить лишь можно только раз.
Вот оттого ты мне чужая, что липы тщетно манят нас, в сугробы ноги погружая.
Ведь знаю я и знаешь ты, что в этот отсвет лунный синий на этих липах не цветы, эээ, на этих липах снег дарильный.
Что отлюбили мы давно: ты не меня, а я другую.
И нам обоим все равно играть в любовь недорогую.
Но все ж ласкай и обнимай, в лукавой страсти поцелуя.
Пусть сердцу вечно снится мая, ай, и та, что навсегда люблю я.
Любить лишь можно только раз.
Вот оттого ты мне чужая, что липы тщетно манят нас, в сугробы ноги погружая.
Ведь знаю я и знаешь ты, что в этот отсвет лунный синий на этих липах не цветы, эээ, на этих липах снег дарильный.
Nederlandse vertaling
Wat een nacht! Ik kan niet, ik kan niet slapen.
Dus maan. . .
Het is alsof ik de verloren jeugd in mijn ziel koester.
Vriend van koele jaren, noem het spel geen liefde.
Het is beter om dit maanlicht naar mij toe te laten stromen, richting het hoofdeinde.
Laat hem stoutmoedig de vervormde gelaatstrekken schetsen, want je zult niet kunnen stoppen met liefhebben, net zoals je niet verliefd kunt worden.
Je kunt maar één keer liefhebben.
Daarom ben jij een vreemde voor mij, omdat de lindebomen ons tevergeefs wenken en onze voeten in de sneeuwbanken steken.
Ik weet tenslotte en jij weet dat in deze gloed van de maan het blauw van deze lindebomen geen bloemen zijn, uh, op deze lindebomen valt er sneeuw.
Waar we lang geleden verliefd op zijn geworden: jij bent niet ik, maar ik ben iemand anders.
En we spelen allebei nog steeds goedkope liefde.
Maar nog steeds strelen en knuffelen, in de sluwe passie van een kus.
Laat je hart voor altijd dromen van mei, ah, en degene waar ik voor altijd van hou.
Je kunt maar één keer liefhebben.
Daarom ben jij een vreemde voor mij, omdat de lindebomen ons tevergeefs wenken en onze voeten in de sneeuwbanken steken.
Ik weet tenslotte en jij weet dat in deze gloed van de maan het blauw van deze lindebomen geen bloemen zijn, uh, op deze lindebomen valt er sneeuw.