Beschrijving
Tekstschrijver, componist, geassocieerde artiest, arrangeur, producer: Phong Max
Songtekst en vertaling
Origineel
Như cỏ dại bên hoa, bên cạnh nắng kiêu sa.
Thế một ngày trôi qua, tôi thấy em thật buồn.
Nhìn em cố vươn mình, vượt lên giữa cho tàn đắng cay.
Cần một tia nắng, chiếu xuyên mây đen để lấy hy vọng.
Khuế mi lưng trông, có cây vẫn nhìn hoa không?
Đừng chờ mong nữa, chẳng có ai thương em từ trái tim này.
Sắc hương phai tàn, tuổi xuân đem gửi theo mây.
Từng cánh hoa rơi xót tàn, theo bóng nàng.
Con tim hiếu khô như đang dần tan, vô vọng.
Lối góc phòng đơn côi có anh còn nhớ em? Nhìn ánh trăng soi cuối đường, khắp phố phường.
Đôi chân tôi đâu có thể tìm em, nó lười.
Anh nắm chặt đôi tay sẽ không buông xuôi. . .
Chôn sâu tâm tư bao nhiêu lâu mình anh biết.
Yêu đơn phương em bao nhiêu lâu mình anh biết. Cơn mưa đi qua trong đêm thâu còn anh nhớ.
Sắc đen bao vây anh mang trong lòng mộng mơ. Đợi chờ một người để rồi cứ mãi ngẩn ngơ.
Từng ngày từng giờ ngủ rơi thét bút viết thơ.
Cần một tia nắng, chiếu xuyên mây đen để lấy hy vọng.
Khuế mi lưng trông, có cây vẫn nhìn hoa không?
Đừng chờ mong nữa, chẳng có ai thương em từ trái tim này.
Sắc hương phai tàn, tuổi xuân đem gửi theo mây.
Từng cánh hoa rơi xót tàn, theo bóng nàng.
Con tim hiếu khô như đang dần tan, vô vọng.
Lối góc phòng đơn côi có anh còn nhớ em?
Nhìn ánh trăng soi cuối đường, khắp phố phường.
Đôi chân tôi đâu có thể tìm em, nó lười.
Anh nắm chặt đôi tay sẽ không buông xuôi. . .
Nederlandse vertaling
Als onkruid naast bloemen, naast de prachtige zon.
Dus op een dag ging voorbij, ik zag haar erg verdrietig.
Ik zie hoe je jezelf probeert uit te strekken, om de bitterheid te overwinnen.
Ik heb een zonnestraal nodig die door de donkere wolken schijnt om hoop te krijgen.
Zijn er bomen die nog naar de bloemen kijken?
Wacht niet langer, niemand houdt van je vanuit dit hart.
De geur vervaagt, de jeugd wordt weggestuurd met de wolken.
Elk bloemblaadje viel en volgde haar schaduw.
Het desolate en verlangende hart lijkt geleidelijk te smelten, hopeloos.
In de eenzame hoek van de kamer, mis je me nog steeds? Kijk naar het maanlicht dat schijnt aan het einde van de weg, overal in de straten.
Mijn voeten kunnen je niet vinden, ze zijn lui.
Hij hield zijn handen stevig vast en liet niet meer los. . .
Ik weet alleen hoe lang ik mijn gedachten zal begraven.
Ik weet alleen hoe lang ik onbeantwoord van je heb gehouden. De regen trok de hele nacht door terwijl hij het zich nog herinnerde.
Zwartheid omringt hem en draagt dromen in zijn hart. Wachten op iemand en dan in de war blijven.
Elke dag, elk uur van mijn slaap, viel ik in slaap terwijl ik poëzie schreef.
Ik heb een zonnestraal nodig die door de donkere wolken schijnt om hoop te krijgen.
Zijn er bomen die nog naar de bloemen kijken?
Wacht niet langer, niemand houdt van je vanuit dit hart.
De geur vervaagt, de jeugd wordt weggestuurd met de wolken.
Elk bloemblaadje viel en volgde haar schaduw.
Het desolate en verlangende hart lijkt geleidelijk te smelten, hopeloos.
In de eenzame hoek van de kamer, mis je me nog steeds?
Kijk naar het maanlicht dat schijnt aan het einde van de weg, overal in de straten.
Mijn voeten kunnen je niet vinden, ze zijn lui.
Hij hield zijn handen stevig vast en liet niet meer los. . .