Meer nummers van The Motans
Beschrijving
Producent: Alexandru Turcu
Componist: Denis Roabeș
Componist: Alexandru Turcu
Tekstschrijver: Denis Roabeş
Songtekst en vertaling
Origineel
Zâmbeai cu pletele pierdute-n vânt, de parcă îmi făceai deschânt.
Pentru cât de fărmecat eram de ochii tăi.
Dragostea a fost ca un cuțit. Trebuia să lași în piept un pic.
Curge primăvara mea prin răni. Spune-mi, draga mea, de ce te temi?
Știi cât de fericit mă vedeam în ochii tăi?
Din ochii tăi simțiam că restul lumii nu mai are loc în ei.
Doare cât de bine era când ea în șoapte îmi spunea: "Ține-mă minte așa!
Ține-mă minte așa. . .
" Doare cât de bine era când ea în șoapte îmi cânta cât de dulce și mult mă iubea.
Când lumea era doar a mea.
Eu încă ne țin minte așa.
Doare cât de bine era. . .
Iubire, doar tu știai să-mi dai aripi într-o lume ce se duce-n negri. Eram la adăpost în ochii tăi.
Credeam că zbor când te uitai spre cer.
Credeam că fericirea mea, o fiară, venea să doarmă la picioarele tale, doar ca să-ți asculte liniștea.
Ai fost și templu și cetatea mea.
Știi cât de fericit mă vedeam în ochii tăi?
Din ochii tăi simțiam că restul lumii nu mai are loc în ei.
Doare cât de bine era când ea în șoapte îmi spunea: "Ține-mă minte așa!
Ține-mă minte așa. . .
" Doare cât de bine era când ea în șoapte îmi cânta cât de dulce și mult mă iubea. Când lumea era doar a mea.
Eu încă ne țin minte așa.
Doare cât de bine era când ea în șoapte îmi spunea: "Ține-mă minte așa!
Ține-mă minte așa. . .
" Doare cât de bine era când ea în șoapte îmi cânta cât de dulce și mult mă iubea. Când lumea era doar a mea.
Eu încă ne țin minte așa.
Nederlandse vertaling
Je glimlachte terwijl je lokken wapperden in de wind, alsof je mij blij maakte.
Voor hoe gefascineerd ik was door je ogen.
Liefde was als een mes. Je moest even je hart luchten.
Mijn bron stroomt door de wonden. Vertel me, mijn liefste, waar ben je bang voor?
Weet je hoe blij ik was mezelf in jouw ogen te zien?
Uit jouw ogen kon ik voelen dat de rest van de wereld er geen plaats meer in had.
Het doet pijn hoe goed het was toen ze tegen me fluisterde: "Herinner me zo!
Onthoud mij zo. . .
‘Het doet pijn hoe goed het was toen ze tegen me fluisterde hoe lief en hoeveel ze van me hield.
Toen de wereld alleen van mij was.
Zo herinner ik mij ons nog.
Het doet pijn hoe goed het was. . .
Liefs, alleen jij wist mij vleugels te geven in een wereld die donker wordt. Ik was veilig in jouw ogen.
Ik dacht dat ik vloog toen je naar de lucht keek.
Ik dacht dat mijn geluk, een beest, aan je voeten kwam slapen, gewoon om naar je stilte te luisteren.
Je was zowel mijn tempel als mijn fort.
Weet je hoe blij ik was mezelf in jouw ogen te zien?
Uit jouw ogen kon ik voelen dat de rest van de wereld er geen plaats meer in had.
Het doet pijn hoe goed het was toen ze tegen me fluisterde: "Herinner me zo!
Onthoud mij zo. . .
‘Het doet pijn hoe goed het was toen ze tegen me fluisterde hoe lief en hoeveel ze van me hield. Toen de wereld alleen van mij was.
Zo herinner ik mij ons nog.
Het doet pijn hoe goed het was toen ze tegen me fluisterde: "Herinner me zo!
Onthoud mij zo. . .
‘Het doet pijn hoe goed het was toen ze tegen me fluisterde hoe lief en hoeveel ze van me hield. Toen de wereld alleen van mij was.
Zo herinner ik mij ons nog.