Beschrijving
Componist: Pauline Croze
Tekstschrijver: Pauline Croze
Tekstschrijver: Edith Fambuena
Songtekst en vertaling
Origineel
T'es beau, t'es beau parce que t'es courageux de regarder dans le fond des yeux celui qui te défie d'être heureux.
T'es beau, t'es beau comme un cri silencieux, vaillant comme un métal précieux qui se brade pour guérir de ses bleus.
Saigne comme une rengaine, quelques notes en peine qui forcent mon cœur, qui forcent ma joie quand je pense à toi, à présent.
J'ai beau, j'ai beau me dire qu'au fond c'est mieux, même si c'est encore douloureux, je n'ai pas de recoin silencieux.
C'est beau, c'est beau parce que c'est orageux.
Avec ce temps, je connais peu les mots qui traînent au coin de mes yeux.
Saigne comme une rengaine, quelques notes en peine qui forcent mon cœur, qui forcent ma joie quand je pense à toi.
Toi qui sors de scène sans arme et sans haine.
J'ai peur d'oublier, j'ai peur d'accepter, j'ai peur des vivants à présent. T'es beau!
La la la la la la la, la la la la la la la, la la la la la la la la la. T'es beau!
La la la la la la la, la la la la la la la, la la la la la la la la la.
Saigne comme une rengaine, quelques notes en peine qui forcent mon cœur, qui forcent ma joie quand je pense à toi.
Toi qui sors de scène sans arme et sans haine.
J'ai peur d'oublier, j'ai peur d'accepter, j'ai peur des vivants à présent.
T'es beau, t'es beau, t'es beau, t'es beau. . .
Nederlandse vertaling
Je bent mooi, je bent mooi omdat je de moed hebt om in de ogen te kijken van degene die je uitdaagt om gelukkig te zijn.
Je bent mooi, je bent mooi als een stille kreet, dapper als een kostbaar metaal dat wordt verkocht om zijn blauwe plekken te genezen.
Bloedt als een refrein, een paar droevige tonen die mijn hart dwingen, die mijn vreugde dwingen als ik nu aan jou denk.
Hoe vaak ik mezelf ook wijs maak dat het diep van binnen beter is, ook al is het nog steeds pijnlijk, ik heb geen stil hoekje.
Het is mooi, het is mooi omdat het stormachtig is.
Met deze tijd weet ik weinig van de woorden die om mijn ooghoeken hangen.
Bloedt als een refrein, een paar droevige tonen die mijn hart dwingen, die mijn vreugde dwingen als ik aan je denk.
Jij die zonder wapens en zonder haat van het podium komt.
Ik ben bang om te vergeten, ik ben bang om te accepteren, ik ben nu bang voor de levenden. Je bent mooi!
La la la la la la la, la la la la la la la, la la la la la la la la la. Je bent mooi!
La la la la la la la, la la la la la la la, la la la la la la la la la.
Bloedt als een refrein, een paar droevige tonen die mijn hart dwingen, die mijn vreugde dwingen als ik aan je denk.
Jij die zonder wapens en zonder haat van het podium komt.
Ik ben bang om te vergeten, ik ben bang om te accepteren, ik ben nu bang voor de levenden.
Je bent mooi, je bent mooi, je bent mooi, je bent mooi. . .