Meer nummers van PSYCHIC FEVER from EXILE TRIBE
Beschrijving
Masteringingenieur: Chris Gehringer
Producent: Foux
Componist: Carlos Okabe
Componist: EINN
Componist: Foux
Tekstschrijver: JIMMY
Tekstschrijver: SUNNY-PLAY
Songtekst en vertaling
Origineel
錆 びたブレイク、握る手、止まらねえ汗。
Heavy rain のように dripping。 Is this my fate? って嘆いていたってストーリーは続 いて駆け抜け。
捨てたmercy, -I know you're losing。 -交わす言葉、俺の胸を刺す。 夜風乾かす、涙の跡。
犠牲と使命を天秤にかけては、呪う過去と今。
-胸の奥。 -静かに思う。
-謝ること。
-I -can not let it go。
-針は動く、止ま -らずtick-tock。 影はまた踏み出すmy turn。
-月が照らす傷跡 -flashback。 視界のflame、揺れてる my heart。
-I'ma run it back, I'ma run it -back。 Got to run it back, 今 run it back。
-I'ma run it back, I'ma run it -back。 Got to run it back, 今 run it back。 -痛みだけがほら through my vein。
飢 えた傷跡が示す I'm ready。
見せた面影、儚く光り、記憶 呼び起こすまるで幻。
-Just one time, I play no game, 出来ないステージ。 -見たくないステージ、はずもない、手つきのchance。
光を求め歩いてきたんだと、言える今なら。
胸の奥。
-静かに思う。 -謝ること。
I -can not let it go。 -針は動く、止まらずtick-tock。
影はまた踏 -み出すmy turn。 -月が照らす傷跡 flashback。
視界のflame、揺れ -てる my heart。 -I'ma run it back, I'ma run it back。
Got to -run it back, 今 run it back。 -I'ma run it back, I'ma run it back。
Got to run it back, 今 run it back。
Nederlandse vertaling
Roestige remmen, gebalde handen en non-stop zweten.
druipt als zware regen. Zelfs als je huilt: "Is dit mijn lot?", gaat het verhaal verder.
Verlaten genade. Ik weet dat je aan het verliezen bent. -De woorden die we uitwisselden, doorboren mijn hart. Sporen van tranen die drogen in de nachtelijke lucht.
Als je opoffering en missie tegen elkaar afweegt, vervloek je het verleden en het heden.
-Diep in je borst. - Ik denk rustig na.
-Om zich te verontschuldigen.
-Ik -kan het niet loslaten.
-De naald beweegt, tik-tik zonder te stoppen. De schaduw is weer aan de beurt.
-Littekens verlicht door de maan -flashback. De vlam in mijn zicht, mijn hart trilt.
-Ik voer het terug, ik voer het terug. Ik moet het terugdraaien, voer het nu terug.
-Ik voer het terug, ik voer het terug. Ik moet het terugdraaien, voer het nu terug. - Alleen de pijn stroomt door mijn ader.
Ik ben er klaar voor, zoals blijkt uit mijn uitgehongerde littekens.
Het gezicht dat verscheen, het kortstondige licht, de herinnering die een illusie oproept.
-Eén keer speel ik geen spel, een podium dat ik niet kan spelen. -Een etappe die je niet wilt zien, een onverwachte kans.
Nu ik kan zeggen dat ik heb gewandeld op zoek naar licht.
Diep in mijn borst.
- Ik denk rustig na. -Om zich te verontschuldigen.
Ik kan het niet loslaten. -De naald beweegt, tik-tik zonder te stoppen.
De schaduw stapt opnieuw: mijn beurt. -Litteken verlicht door de maan-flashback.
De vlam in mijn visioen trilt – mijn hart. -Ik voer het terug, ik voer het terug.
Ik moet het terugdraaien, en nu terugdraaien. -Ik voer het terug, ik voer het terug.
Ik moet het terugdraaien, voer het nu terug.