Meer nummers van MOBRICI
Beschrijving
Bijbehorende artiest: Mobrici
Componist, tekstschrijver: Matteo Mobrici
Tekstschrijver, componist: Edoardo D'Erme
Componist, producent: Federico Nardelli
Songtekst en vertaling
Origineel
Sempre con te, qualche vita con te.
Non preoccuparti, è soltanto la pioggia che c'è che ci fa stare così.
Mi sa che avevi ragione su di me, che sono troppo solo per stare solo, che sono troppo concentrato ad analizzare, e. . .
Quel problema che mi hai detto tu, che è impossibile amarsi di più.
Stanotte voglio dedicarti i ritornelli degli altri, che se ti vedo giù sto male pure io e quando vai via tu sparisco pure io.
Lo sai che vorrei rivelarti tutti i segreti degli astri, che visti da quaggiù somigliano a bugie, ma quando le dici tu diventano le mie, diventano le mie.
Dimmi perché, tu mi chiedi perché, ma non sempre mi basta una pioggia, un caffè per schiarirmi le idee.
Mi sa che avevi ragione su di me, che sono troppo buono per fare il buono, sì, che sono troppo concentrato ad analizzare, e. . .
Quel problema che mi hai detto tu, che è impossibile amarsi di più.
Stanotte voglio dedicarti i ritornelli degli altri, che se ti vedo giù sto male pure io e quando vai via tu sparisco pure io.
Lo sai che vorrei rivelarti tutti i segreti degli astri, che visti da quaggiù somigliano a bugie, ma quando le dici tu diventano le mie, diventano le mie.
Stanotte voglio dedicarti tutta la vita come i santi.
Se vuoi sparire tu, sparisco pure io.
Solo noi, ma più di così cosa vuoi?
Vuoi le stelle negli occhi o restare lì?
Fermati, non te ne andare, che vorrei rivelarti tutti i segreti degli astri, che visti da quaggiù somigliano a bugie, ma quando le dici tu diventano le mie, diventano le mie.
Nederlandse vertaling
Altijd bij je, een stukje leven bij je.
Maak je geen zorgen, het is alleen de regen die ons dit gevoel geeft.
Ik denk dat je gelijk had over mij, dat ik te eenzaam ben om alleen te zijn, dat ik te gefocust ben op analyseren, en... . .
Dat probleem dat je me vertelde, dat het onmogelijk is om meer van jezelf te houden.
Vanavond wil ik de refreinen van anderen aan jou opdragen, dat als ik jou somber zie, ik mij ook slecht voel en als jij weggaat, ik ook verdwijn.
Je weet dat ik je alle geheimen van de sterren zou willen onthullen, die van hieruit gezien op leugens lijken, maar als je ze vertelt dat ze van mij worden, worden ze van mij.
Vertel me waarom, jij vraagt me waarom, maar een regenbui of een kop koffie is niet altijd genoeg om mijn hoofd leeg te maken.
Ik denk dat je gelijk had over mij, dat ik te goed ben om goed te zijn, ja, dat ik te gefocust ben op analyseren, en. . .
Dat probleem dat je me vertelde, dat het onmogelijk is om meer van jezelf te houden.
Vanavond wil ik de refreinen van anderen aan jou opdragen, dat als ik jou somber zie, ik mij ook slecht voel en als jij weggaat, ik ook verdwijn.
Je weet dat ik je alle geheimen van de sterren zou willen onthullen, die van hieruit gezien op leugens lijken, maar als je ze vertelt dat ze van mij worden, worden ze van mij.
Vanavond wil ik mijn hele leven aan jou wijden, net als de heiligen.
Als jij wilt verdwijnen, verdwijn ik ook.
Alleen wij, maar wat wil je nog meer?
Wil je sterren in je ogen of blijf je daar?
Stop, ga niet weg. Ik zou je graag alle geheimen van de sterren willen onthullen, die van hieruit gezien op leugens lijken, maar als je ze vertelt dat ze van mij worden, worden ze van mij.