Beschrijving
Auteur: Daniela Miglietta
Tekstschrijver: Valerio Carboni
Tekstschrijver: Karin Amadori
Tekstschrijver: Pier Vincenza Casati
Componist: Marco Rettani
Componist: Daniela Miglietta
Componist: Valerio Carboni
Componist: Karin Amadori
Componist: Pier Vincenza Casati
Zang: Mietta
Producent: Davide Tagliapietra
Songtekst en vertaling
Origineel
Ho mangiato sul divano mille volte sola, ho trecento docce fredde per sentirmi viva, ho riso un po' di me, probabile, e ho finto l'orgasmo anche con te e anche con te.
Ho pagato le multe, detto bugie, non tutte bianche, ho avuto paura, pregato, parlato, pensato, cambiato le tende, dormito coi vestiti, gli occhi truccati e tutti quei messaggi mai mandati.
Solo adesso io mi aspetto, solo adesso la vita non mi basta mai, non mi basta mai, non mi basta mai. E allora non ci penso più!
Ho venduto online tutti quei ricordi, le occasioni perse, i mobili, anche gli sbagli, per avere me.
E adesso non ci penso più, a fare quella che si nascondeva al buio fitto, preferisco la luna piena, quanto mi piaceva.
Ho sognato di sposarmi una volta almeno, scalza su una spiaggia oppure sopra un treno.
Ho scommesso tutto e a volte ho perso, rischiato di cantare almeno tu nell'universo.
Ho pianto da sola sotto la pioggia, ho fatto l'amore per strada, passando col rosso, sfidando la sorte comunque vada.
Pregato Dio in silenzio e di nascosto, ma non ricordo più se mi ha risposto.
Solo adesso la vita non mi basta mai, non mi basto mai. E allora non ci penso più!
Ho venduto online tutti quei ricordi, le occasioni perse, i mobili, anche gli sbagli, per avere me.
E adesso non ci penso più, a fare quella che si nascondeva al buio fitto, preferisco la luna piena, quanto mi piaceva.
E ho recitato chi non ero e mi hai sempre confusa con chi non ero.
Due cuori sopra un foglio nero, due vite a domandarsi se era tutto vero.
Raccolgo amore in un cassetto di vetro, aspetto solo che tu torni indietro. E non ci penso più.
Ho venduto online tutti quei ricordi, le occasioni perse, i mobili, anche gli sbagli, per avere me.
E adesso non ci penso più, a fare quella che si nascondeva al buio fitto, preferisco la luna piena, quanto mi piaceva!
Nederlandse vertaling
Ik heb duizend keer alleen op de bank gegeten, ik heb driehonderd koude douches genomen om me levend te voelen, ik heb waarschijnlijk een beetje om mezelf gelachen, en ik heb ook met jou en met jou een orgasme nagebootst.
Ik betaalde de boetes, vertelde leugens, niet allemaal blank, ik was bang, bad, praatte, dacht, verschoonde de gordijnen, sliep met mijn kleren aan, mijn ogen opgemaakt en al die berichten die ik nooit stuurde.
Alleen nu wacht ik, alleen nu is het leven nooit genoeg voor mij, nooit genoeg voor mij, nooit genoeg voor mij. En dan denk ik er niet meer over na!
Ik heb al die herinneringen online verkocht, de gemiste kansen, de meubels, zelfs de fouten, om mij te hebben.
En nu denk ik er niet meer over na, over doen wat verborgen was in de dikke duisternis, ik geef de voorkeur aan de volle maan, hoe leuk ik het ook vond.
Ik droomde ervan om minstens één keer te trouwen, blootsvoets op het strand of in de trein.
Ik heb alles gegokt en soms verloor ik, ik riskeerde tenminste jou in het universum te zingen.
Ik huilde alleen in de regen, ik bedreef de liefde op straat, reed door het rode licht en verleidde het lot, wat er ook gebeurde.
Ik bad in stilte en in het geheim tot God, maar ik weet niet meer of hij mij antwoordde.
Alleen nu is het leven nooit genoeg voor mij, het is nooit genoeg voor mij. En dan denk ik er niet meer over na!
Ik heb al die herinneringen online verkocht, de gemiste kansen, de meubels, zelfs de fouten, om mij te hebben.
En nu denk ik er niet meer over na, over doen wat verborgen was in de dikke duisternis, ik geef de voorkeur aan de volle maan, hoe leuk ik het ook vond.
En ik deed alsof ik niet was en jij verwarde mij altijd met wie ik niet was.
Twee harten op een zwart laken, twee levens die zich afvragen of het allemaal waar is.
Ik verzamel liefde in een glazen la, wachtend tot je terugkomt. En ik denk er niet meer over na.
Ik heb al die herinneringen online verkocht, de gemiste kansen, de meubels, zelfs de fouten, om mij te hebben.
En nu denk ik er niet meer over na, over doen wat verborgen was in de dikke duisternis, ik geef de voorkeur aan de volle maan, wat vond ik het leuk!