Meer nummers van INA WEST
Beschrijving
Producent: Izabela Wróblewska
Componist: Izabela Wróblewska
Tekstschrijver: Izabela Wróblewska
Mengingenieur: Izabela Wróblewska
Mengingenieur: Ralph Denker
Masteringingenieur: Ralph Denker
Viool: Magdalena Laskowska
Slagwerk: Jakob Kiersch
Synthesizer: INA WEST
Piano: INA WEST
Cello: Kornelia Jamborowicz
Zang: INA WEST
Zang: Magdalena Kluz
Songtekst en vertaling
Origineel
Koniec miłości w zapachu letnich burz.
Ja zanurzona po panstwo szyję snu.
W śladach naszych łóżek wystarczy zamknąć oczy.
Naga, otwarta przestrzeń,
Twoje wzruszenia ramion, uniesienia brwi.
Trawy zamarzły na niebiesko, tumany kurzu i za daleko
Ty.
Nikt nie nadszedł, a ja oswajałam ból, który od wczoraj rośnie we mnie znów.
Nie przeszkadza mi, przeszkadza.
Po prostu zamknę oczy.
Naga, otwarta przestrzeń, Twoje wzruszenia ramion, uniesienia brwi.
Trawy zamarzły na niebiesko, tumany kurzu i za daleko Ty.
Złotka, sreberka i łyżka.
Czuję się przezroczysta.
Twoje wzruszenia ramion, uniesienia brwi.
Śnieg gładki jak lukier, jak puder.
Dramaty, chromy, karabiny, my.
Czy to początek, czy już koniec?
Zostanę.
Naga, otwarta przestrzeń.
Trawy zamarzły na niebiesko.
Wyglądasz doskonale.
Musiałaś mieć bardzo udane lato.
Opielałaś pieczone słońcem błota.
Nederlandse vertaling
Het einde van de liefde in de geur van zomerstormen.
Ik ben ondergedompeld in een diepe slaap.
Sluit gewoon je ogen in de sporen van onze bedden.
Naakte open ruimte
Je haalt je schouders op, je wenkbrauw gaat omhoog.
Het gras was bevroren blauw, stofwolken en te ver weg
Jij.
Er kwam niemand en ik temde de pijn die sinds gisteren weer in mij groeide.
Het stoort mij niet, het stoort mij.
Ik zal gewoon mijn ogen sluiten.
Kale, open ruimte, jouw schouderophalen, opgetrokken wenkbrauwen.
Het gras is bevroren blauw, er hangen stofwolken en je bent te ver weg.
Goud, zilver en lepel.
Ik voel me transparant.
Je haalt je schouders op, je wenkbrauw gaat omhoog.
Sneeuw zo glad als ijs, als poeder.
Drama's, lamme mensen, wapens, wij.
Is dit het begin of is dit het einde?
Ik zal blijven.
Kale, open ruimte.
Het gras bevroor blauw.
Je ziet er perfect uit.
Je hebt vast een hele goede zomer gehad.
Je was de zonovergoten modder aan het wieden.