Beschrijving
Producent: Anjaa
Producent: Thomas Chatel
Componist: Anjaa
Componist: Thomas Châtel
Songtekst en vertaling
Origineel
Ça part, ça part en flammes, ça part en clash.
Comme un croquis au crayon d'âge, on prend de mauvaises habitudes.
Ça part, ça part en drame et en madeleine, en confettis à perdre haleine. Il faut qu'on prenne de l'altitude.
Nous, on a toujours du mal à parler d'amour.
Pour s'entendre, il faut savoir faire demi-tour, vibrer à l'unisson dans nos cœurs tambours.
Dans nos cœurs tambours, nous, on a toujours du mal à parler d'amour, se laisser voir sous nos armures au grand jour.
On accorde trop d'importance aux contours, qu'au fond de nos cœurs tambours.
Ça part, ça part en fou rire et en fête, ça part en costume à paillettes, pour oublier la solitude.
Ça part, ça part en ego mal placé, jeu de pouvoir en société, le canapé comme habitude.
Nous, on a toujours du mal à parler d'amour.
Pour s'entendre, il faut savoir faire demi-tour, vibrer à l'unisson dans nos cœurs tambours.
Dans nos cœurs tambours, nous, on a toujours du mal à parler d'amour, se laisser voir sous nos armures au grand jour.
On accorde trop d'importance aux contours, qu'au fond de nos cœurs tambours.
Ça part sans qu'on s'en aperçoive, comme des châteaux en
Espagne.
Sans faire de bruit, sans faire d'histoire.
Ça part, ça part en flammes, ça part en clash.
Comme un croquis au crayon d'âge, comme un croquis au crayon d'âge. Nous, on a toujours du mal à parler d'amour.
Pour s'entendre, il faut savoir faire demi-tour, vibrer à l'unisson dans nos cœurs tambours.
Dans nos cœurs tambours, nous, on a toujours du mal à parler d'amour, se laisser voir sous nos armures au grand jour.
On accorde trop d'importance aux contours.
Nederlandse vertaling
Het gaat af, het gaat in vlammen op, het gaat af in botsingen.
Net als een potloodschets van de leeftijd vormen we slechte gewoonten.
Het vertrekt, het vertrekt in drama en madeleine, in ademloze confetti. We moeten hoogte winnen.
We hebben altijd moeite om over liefde te praten.
Om elkaar te kunnen horen, moeten we weten hoe we ons moeten omdraaien, hoe we in harmonie moeten trillen in ons trommelende hart.
In ons trommelende hart hebben we er altijd moeite mee om over liefde te praten en ons op klaarlichte dag onder onze wapenrusting te laten zien.
We hechten te veel belang aan de contouren, alleen aan de diepten van ons drumhart.
Ze vertrekken, ze gaan lachen en feesten, ze vertrekken in kostuums met pailletten, om de eenzaamheid te vergeten.
Het vertrekt, het vertrekt in misplaatst ego, machtsspel in de samenleving, de bank als gewoonte.
We hebben altijd moeite om over liefde te praten.
Om elkaar te kunnen horen, moeten we weten hoe we ons moeten omdraaien, hoe we in harmonie moeten trillen in ons trommelende hart.
In ons trommelende hart hebben we er altijd moeite mee om over liefde te praten en ons op klaarlichte dag onder onze wapenrusting te laten zien.
We hechten te veel belang aan de contouren, alleen aan de diepten van ons drumhart.
Het vertrekt zonder dat we het merken, zoals kastelen in
Spanje.
Zonder lawaai te maken, zonder ophef.
Het gaat af, het gaat in vlammen op, het gaat af in botsingen.
Als een potloodschets van ouderdom, als een potloodschets van ouderdom. We hebben altijd moeite om over liefde te praten.
Om elkaar te kunnen horen, moeten we weten hoe we ons moeten omdraaien, hoe we in harmonie moeten trillen in ons trommelende hart.
In ons trommelende hart hebben we er altijd moeite mee om over liefde te praten en ons op klaarlichte dag onder onze wapenrusting te laten zien.
We hechten te veel belang aan contouren.