Meer nummers van Wizzow
Meer nummers van Anggun Dae
Beschrijving
Programmeur, producent, mixingenieur, masteringingenieur: Wizzow
Tekstschrijver, componist: Wisnu Prastowo
Tekstschrijver, componist: Anggun Dae
Songtekst en vertaling
Origineel
Kamu, aku terasa sejati.
Tapi kamu, aku -terlambat. Apakah ini pasti?
-Lebih baik terlambat, karena untukku ini sejati, semua jadi terlalu berarti.
Kutemui namamu di dalam diary, cinta pudar menulis janji abadi.
Rindu yang selalu terkunci sanubari, cinta terjaga seperti mentari menyinari.
Dalam memori senyummu berseri, seduhan teh seperti dulu kau memberi.
Langit senja menunduk penuh misteri, seperti kue yang terhias ceri.
Aroma parfum mengurai langkah pagi, menyentuh jantung mengguncang nurani.
Kutatap matamu pertemui arti, kisah lama kini terlahir kembali.
Bahwa takdir menulis tanpa permisi, waktu memisah tapi hati bersemi. Rasa menolak mati dan pergi, cinta menulis setiap bab uh tanpa henti.
Tiada akhir hanya tertunda yang memisah, cinta tak padam meski arah kita terpisah.
Kita bersama menunggu tenang, waktu berganti -rinduku tetap pulang.
-Kisahmu baru tapi rinduku asli, kutepis waktu tak mampu mengganti.
Membakar sisa kenangan abadi, kita berjarak tapi jiwa berlari.
Lipstik merah tersisa di cangkir kopi, tawamu bermakna dengan sepotong roti.
Rasa kita menolak kompromi, kucium keningmu kamu bilang sorry.
Bersandar di bahuku makna yang berarti, kubelai rambutmu dunia seakan bernyanyi.
Bahagia bersama tak terganti, saat tak memiliki menyatu di nurani.
Tak ada dusta langit mendengar janji, cinta tiada akhir abadi di hati.
Kau berkata kita terlambat tapi sejati, -aku menjawab terlambat pun tetap berarti.
-Tiada akhir hanya tertunda yang memisah, cinta tak padam meski arah kita terpisah.
Kita bersama menunggu tenang, waktu berganti rinduku tetap pulang.
Tiada akhir hanya tertunda yang memisah, cinta tak padam meski arah kita terpisah.
Kita bersama menunggu tenang, waktu berganti rinduku tetap pulang.
Tak pulang, pulang, pulang, pulang.
Nederlandse vertaling
Jij, ik voel me echt.
Maar jij, ik ben laat. Is dit zeker?
-Het is beter om te laat te komen, want voor mij is dit waar, alles betekent te veel.
Ik ontmoette je naam in het dagboek, vervaagde liefde schreef een eeuwige belofte.
Verlangen dat altijd opgesloten zit in de harten van het hart, liefde is wakker zoals de zon schijnt.
Ter nagedachtenis aan je stralende glimlach, thee gebrouwen zoals je vroeger schonk.
De avondlucht keek vol mysterie naar beneden, als een taart versierd met kersen.
De geur van parfum doordringt de ochtendstappen, raakt het hart en schudt het geweten.
Ik kijk in je ogen en zie de betekenis, het oude verhaal is nu herboren.
Dat lot schrijft zonder toestemming, de tijd scheidt maar harten bloeien. Het gevoel te weigeren te sterven en weg te gaan, liefde schrijft elk hoofdstuk zonder te stoppen.
Er is geen einde, alleen uitstel dat scheidt, liefde sterft niet, ook al zijn onze paden gescheiden.
Samen wachten we rustig af, de tijd verandert - ik mis je nog steeds thuiskomen.
-Je verhaal is nieuw, maar ik mis het echt, ik heb het afgewezen toen ik het niet kon vervangen.
Terwijl we de overblijfselen van eeuwige herinneringen verbranden, zijn we ver van elkaar verwijderd, maar de ziel rent.
Rode lippenstift achtergelaten op het koffiekopje, jouw lach betekent met een stukje brood.
We hebben het gevoel dat we weigeren een compromis te sluiten, ik kus je voorhoofd en jij zegt sorry.
Leunend op mijn schouder met een betekenisvolle betekenis, streel ik je haar alsof de wereld zingt.
Samen geluk is onvervangbaar, als je er geen samen in je geweten hebt.
Er zijn geen leugens in de lucht om beloften te horen, eindeloze liefde is eeuwig in het hart.
Je zei dat we te laat waren, maar het is waar. Ik antwoordde dat zelfs te laat komen nog steeds iets betekent.
-Er is geen einde, alleen uitstel dat scheidt, liefde sterft niet, ook al zijn onze paden gescheiden.
We wachten samen in alle rust, de tijd verandert, ik mis nog steeds het thuiskomen.
Er is geen einde, alleen uitstel dat scheidt, liefde sterft niet, ook al zijn onze paden gescheiden.
We wachten samen in alle rust, de tijd verandert, ik mis nog steeds het thuiskomen.
Niet naar huis gaan, naar huis gaan, naar huis gaan, naar huis gaan.