Beschrijving
Producent: Marek Holomek
Componist: Oscar de la Torre Galán
Tekstschrijver: Oscar de la Torre Galán
Songtekst en vertaling
Origineel
Feliz Navidad, estés donde estés. Qué pena no abrazarte otra vez.
Por aquí estamos regular, aunque no sé, yo creo que como hay pequeños lo fingimos bien.
El año ha sido duro, supongo, pero brindaremos porque el siguiente salga redondo.
Sé que es una tontería, aunque en el fondo yo brindo emocionado porque todo cambie pronto.
No sé por qué lo hago y ya no tengo claro que esta sensibilidad sea solo un regalo.
Primero te rompe y te hace sentir extraño, luego de golpe ves magia por todos lados. ¿Pero qué hago con este dolor?
¿Qué hago con la pena que cargo tan a menudo?
A veces pienso que hubiera sido mejor ver menos la magia y no vivir con tantos muros.
Este año brindo por quitarme alguno, por la gente que perdió sus casas por un infortunio, por la DANA, por La Palma, por el mundo, por políticos decentes, no asesinos y corruptos.
Hace tiempo que no somos uno y es por ellos, siempre fuimos uno.
Nos venden que no tiene corazón el que piensa de otra manera y acabas perdiendo el tuyo cuando juzgas a cualquiera. ¿Qué mundo nos queda ahora?
Tú con tus cosas, yo con mis cosas, menuda historia.
Un animal social que no se relaciona es como un pájaro subido en una noria.
Amor para esos niños que no tienen nada, que no hacen cartas porque nunca llega nada.
Para esas madres palestinas y ucranianas, para ese cristiano en Nigeria esquivando balas.
Hoy me he visto de verdad, reflejado en una bola del árbol de Navidad.
He visto que estoy triste, pero que tengo esperanza. La vida del bonito masoca dicen que sufre, pero avanza.
Y he pensado en mis padres bailando. Yo era pequeño y me sentía avergonzado.
Ahora que no vemos cómo bailan, he pensado que este año bailo yo y que sean mis niños los que tengan que mirarme raro.
Estamos los que estamos, las lágrimas se sacan o se guardan según quién tienes al lado. Y ahora viene hacerse fuerte por un rato.
Igual ser fuerte es eso y no vivir como insensatos.
Estamos casi todos y ya están los platos, así que pido que pongáis la copa en alto.
Vamos a visualizar un año guapo. Felices fiestas. Atentamente,
Ancor.
Nederlandse vertaling
Vrolijk kerstfeest, waar je ook bent. Wat zonde om je niet meer te knuffelen.
We zijn hier regelmatig, hoewel ik het niet weet, denk ik dat we, omdat er kleintjes zijn, het goed kunnen nabootsen.
Het was een zwaar jaar, denk ik, maar we proosten erop dat het volgend jaar goed zal verlopen.
Ik weet dat het onzin is, maar diep van binnen ben ik opgewonden omdat alles snel zal veranderen.
Ik weet niet waarom ik het doe en het is mij niet meer duidelijk dat deze gevoeligheid slechts een gave is.
Eerst breekt het je en voel je je vreemd, en dan zie je opeens overal magie. Maar wat moet ik met deze pijn?
Wat moet ik met het verdriet dat ik zo vaak meedraag?
Soms denk ik dat het beter zou zijn geweest om minder magie te zien en niet met zoveel muren te leven.
Dit jaar proost ik op het wegnemen van er een, op de mensen die hun huis zijn kwijtgeraakt door tegenslag, op DANA, op La Palma, op de wereld, op fatsoenlijke politici, niet op moordenaars en corrupte politici.
Het is lang geleden dat we één zijn geweest en het is dankzij hen dat we altijd één zijn geweest.
Ze verkopen ons dat iedereen die anders denkt geen hart heeft en dat je uiteindelijk het jouwe verliest als je over iemand oordeelt. Welke wereld hebben we nu?
Jij met jouw spullen, ik met mijn spullen, wat een verhaal.
Een sociaal dier dat geen relatie heeft, is als een vogel in een reuzenrad.
Liefde voor die kinderen die niets hebben, die geen brieven schrijven omdat er nooit iets aankomt.
Voor die Palestijnse en Oekraïense moeders, voor die christen in Nigeria die kogels ontwijkt.
Vandaag zag ik mezelf echt, weerspiegeld in een kerstboombal.
Ik heb gezien dat ik verdrietig ben, maar dat ik hoop heb. Ze zeggen dat het leven van de mooie masoca eronder lijdt, maar dat het vooruitgaat.
En ik heb gedacht aan het dansen van mijn ouders. Ik was klein en ik schaamde me.
Nu we niet zien hoe ze dansen, dacht ik dat ik dit jaar dans en dat het mijn kinderen zijn die vreemd naar me moeten kijken.
Er zijn mensen onder ons die daar zijn, tranen worden vergoten of bewaard, afhankelijk van wie er naast je staat. En nu gaat hij een tijdje sterker worden.
Misschien is dat sterk zijn en niet als dwazen leven.
We zijn bijna allemaal hier en de afwas is al klaar, dus ik vraag u het glas hoog te zetten.
Laten we een mooi jaar visualiseren. Prettige Feestdagen. Met vriendelijke groet,
Anker.