Beschrijving
Tekstschrijver, componist: Alfonso Caballero Romero
Songtekst en vertaling
Origineel
Te vas sin volver la cara, por lo mucho que yo te quería, te vas sin volver la cara.
Yo solito guiso el caldo que me lleva a los enredos y ahora en una encrucijada creo que son artilleros.
Solamente son espejos con pintura desrellenta, me tiro a los azules con que el flaco esparto me cubre la campanilla y los labios.
Hoy resurjo como ayer, entre el misterio y la niebla, y no paro a ver con quién me embarco en otra pasión, pasión.
Hay un derribo en la casa donde vivo.
Quiero ponerme en contacto conmigo y no sé dónde estoy.
Hay un derribo en la casa donde vivo.
Quiero ponerme en contacto conmigo y no sé dónde estoy.
No entiendo de entendimientos, tengo un tigre en las entrañas y una serpiente en la frente que me confunde y me arrastra.
No soporto el peso ajeno, ¡vaya puta pesadilla!
Me cargo y me parapeto, pero me crecen semillas de recuerdo y monsega.
Me aplacaron anteayer con una sola mirada.
Se hizo de hielo tu piel cuando me viste perder.
Dame algo pa' comer, estoy loco por morder. ¡Ponte contra la pared!
Hay un derribo en la casa donde vivo.
Quiero ponerme en contacto conmigo y no sé dónde estoy.
Hay un derribo en la casa donde vivo.
Quiero ponerme en contacto conmigo y no sé dónde estoy.
Hay un derribo en la casa donde vivo.
Quiero ponerme en contacto conmigo y no sé dónde estoy.
Hay un derribo en la casa donde vivo.
Quiero ponerme en contacto conmigo y no sé dónde estoy.
Hay un derribo.
Nederlandse vertaling
Je vertrekt zonder je gezicht om te draaien, omdat ik zoveel van je hield, vertrek je zonder je gezicht om te draaien.
Ik kook alleen de bouillon die me naar verwikkelingen leidt, en nu ik op een kruispunt sta, denk ik dat het artilleristen zijn.
Het zijn maar spiegels met vervaagde verf, ik wend me tot de blauwtint waarmee het dunne espartogras mijn bel en mijn lippen bedekt.
Vandaag kom ik weer tevoorschijn zoals gisteren, tussen mysterie en mist, en ik stop niet om te zien met wie ik aan een andere passie begin, passie.
Er wordt gesloopt in het huis waar ik woon.
Ik wil contact met mij opnemen en ik weet niet waar ik ben.
Er wordt gesloopt in het huis waar ik woon.
Ik wil contact met mij opnemen en ik weet niet waar ik ben.
Ik begrijp het niet, ik heb een tijger in mijn buik en een slang op mijn voorhoofd die me in verwarring brengt en meesleept.
Ik kan het gewicht van anderen niet verdragen, wat een verdomde nachtmerrie!
Ik neem de leiding en verdedig mezelf, maar zaden van herinnering en monsega groeien in mij.
Eergisteren hebben ze mij met één enkele blik gerustgesteld.
Je huid veranderde in ijs toen je me zag verliezen.
Geef me iets te eten, ik ben gek om te bijten. Ga tegen de muur staan!
Er wordt gesloopt in het huis waar ik woon.
Ik wil contact met mij opnemen en ik weet niet waar ik ben.
Er wordt gesloopt in het huis waar ik woon.
Ik wil contact met mij opnemen en ik weet niet waar ik ben.
Er wordt gesloopt in het huis waar ik woon.
Ik wil contact met mij opnemen en ik weet niet waar ik ben.
Er wordt gesloopt in het huis waar ik woon.
Ik wil contact met mij opnemen en ik weet niet waar ik ben.
Er vindt een sloop plaats.