Beschrijving
Producent: Distroke
Zang: Efi
Tekstschrijver: Justyna Kawałko
Componist: Maciej Piworowicz
Songtekst en vertaling
Origineel
Patrzą na mnie, wiem, co myślę. To jest niewygodne.
Taka prawda kłuje mocniej niż kiedykolwiek.
Nie sądziłam, że tak wcześnie ktoś mi powie: "Jest za późno, by się wspinać, progi za wysokie". Zdefiniować i wpasować w jedną kategorię.
Sieją zamęt, burzą spokój, żyżyć chcą entropię.
Są jak chwasty w fundamentach, kiedy ryją głowę. Już za późno, by się wspinać, progi za wysokie.
Żegnam się na dobre!
Trawicie mój progres.
Upadłam kolejny raz i mimo wszystko wstaję. Przebiłam kolejny mur, ty nadal twisz przy ścianie.
Żegnam się na dobre.
Nie wypłynie więcej ani jedna łza spod powiek.
To, co czuję, tajna spowiedź zgnije w moim grobie. Smutni ludzie chcą nas wciągnąć w tę ideologię.
Są zbyt słabi, by nie tonąć, wody są głębokie.
Gratulują, a gdy proszę, to nikt nie pomoże. Jak zarobię na swój laur, przyjdą na gotowe.
Są jak chwasty w fundamentach, kiedy ryją głowę.
Już za późno, by się wspinać, progi są wysokie.
Gdy tam dotrę, na pewno się dowiem. . . Zasięgi mam przerobione.
Żegnam się na dobre!
Trawicie mój progres.
Upadłam kolejny raz i mimo wszystko wstaję.
Przebiłam kolejny mur, ty nadal twisz przy ścianie. Żegnam się na dobre.
Żegnam się na dobre.
Nederlandse vertaling
Ze kijken naar mij, ik weet wat ik denk. Dit is lastig.
Deze waarheid steekt harder dan ooit.
Ik had niet gedacht dat iemand zo vroeg tegen mij zou zeggen: "Het is te laat om te klimmen, de drempels zijn te hoog." Definieer en pas in één categorie.
Ze zaaien verwarring, verstoren de vrede en willen entropie creëren.
Ze zijn als onkruid in de fundamenten wanneer ze de kop uitwortelen. Het is te laat om te klimmen, de drempels zijn te hoog.
Ik neem voorgoed afscheid!
Je verteert mijn vooruitgang.
Ik viel opnieuw en stond toch weer op. Ik heb weer een muur gebroken, jij hangt nog steeds aan de muur.
Ik neem voorgoed afscheid.
Er vloeit geen enkele traan meer uit mijn oogleden.
Wat ik voel, een geheime bekentenis, zal in mijn graf wegrotten. Verdrietige mensen willen ons meeslepen in deze ideologie.
Ze zijn te zwak om niet te zinken, de wateren zijn diep.
Ze feliciteren me, maar als ik het vraag, wil niemand helpen. Als ik mijn lauweren heb verdiend, zullen ze klaarstaan.
Ze zijn als onkruid in de fundamenten wanneer ze de kop uitwortelen.
Het is te laat om te klimmen, de drempels zijn hoog.
Als ik daar ben, zal ik het zeker weten. . . Ik heb de bereiken aangepast.
Ik neem voorgoed afscheid!
Je verteert mijn vooruitgang.
Ik viel opnieuw en stond toch weer op.
Ik heb weer een muur gebroken, jij hangt nog steeds aan de muur. Ik neem voorgoed afscheid.
Ik neem voorgoed afscheid.