Meer nummers van La Oreja de Van Gogh
Beschrijving
Associated Uitvoerder, Producent: La Oreja de Van Gogh
Componist, tekstschrijver: Amaia Montero
Tekstschrijver, componist: Xabi San Martín
Tekstschrijver, componist: Álvaro Fuentes
Componist, tekstschrijver: Haritz Garde
Componist, tekstschrijver: Pablo Benegas
Producent: Nigel Walker
Songtekst en vertaling
Origineel
El tiempo ha pintado las calles del mismo color, y tú te defiendes del hambre con una sonrisa y amor.
Las casas parece que miran pidiendo perdón, y todo comienza a bailar cuando ya no vigila el sol.
Quiero escuchar tu voz cantando en un mundo mejor.
Quiero encontrarte a ti sonriendo a la vida si no te sonríe ella a ti.
Dime, niña de ojos tristes, ¿recuerdas aquel viejo barco que tanto quisiste?
Donde tú y el mar hablabais de libertad, de una escalera a la luna, quizá, de un mundo que no deje nunca de hacernos soñar.
Los coches se arrastran dejando detrás un olor que ahoga a turistas sin alma bebiendo en sus vasos de ron.
Un niño pregunta si la libertad es así, y suena una vieja habanera que le cuenta un cuento sin fin.
Quiero escuchar tu voz cantando en un mundo mejor.
Quiero encontrarte a ti sonriendo a la vida si no te sonríe ella a ti.
Dime, niña de ojos tristes, ¿recuerdas aquel viejo barco que tanto quisiste?
Donde tú y el mar hablabais de libertad, de una escalera a la luna, quizá, de un mundo que no deje nunca de hacernos soñar.
Ah, no digas nada, solo es un ángel jugando a vivir.
Vuelve a sonreír por mí.
Por eso, dime, niña de ojos tristes, ¿recuerdas aquel viejo barco que tanto quisiste?
Donde tú y el mar hablabais de libertad, de una escalera a la luna, quizá, de un mundo que no deje nunca de hacernos soñar.
Nederlandse vertaling
De tijd heeft de straten in dezelfde kleur geschilderd en jij verdedigt jezelf tegen de honger met een glimlach en liefde.
De huizen lijken vergeving te zoeken en alles begint te dansen als de zon niet meer kijkt.
Ik wil je stem horen zingen in een betere wereld.
Ik wil dat je naar het leven lacht als het niet naar jou lacht.
Vertel eens, meisje met droevige ogen, herinner je je die oude boot waar je zoveel van hield?
Waar jij en de zee spraken over vrijheid, over een ladder naar de maan misschien, over een wereld die ons voortdurend laat dromen.
De auto's kruipen achter hen aan en laten een geur achter die zielloze toeristen verdrinkt die uit hun glazen rum drinken.
Een kind vraagt of vrijheid zo is, en een oude Havana-vrouw vertelt hem een eindeloos verhaal.
Ik wil je stem horen zingen in een betere wereld.
Ik wil dat je naar het leven lacht als het niet naar jou lacht.
Vertel eens, meisje met droevige ogen, herinner je je die oude boot waar je zoveel van hield?
Waar jij en de zee spraken over vrijheid, over een ladder naar de maan misschien, over een wereld die ons voortdurend laat dromen.
Oh, zeg niets, hij is maar een engel die met leven speelt.
Lach nog eens voor mij.
Vertel me daarom, meisje met droevige ogen, herinner je je die oude boot waar je zoveel van hield?
Waar jij en de zee spraken over vrijheid, over een ladder naar de maan misschien, over een wereld die ons voortdurend laat dromen.