Meer nummers van Frida Gold
Beschrijving
Kunstenaar: Frida Gold
Producent: Alina Sueggeler
Producent: Andreas Weizel
Zang, componist, tekstschrijver: Alina Sueggeler
Piano, keyboards, programmering, componist, tekstschrijver, modulaire synth: Andreas Weizel
Tekstschrijver: Julian Schwizler
Programmering, modulaire synth: Johannes Herbst
Menger: Alexander Bornschein
Masteringingenieur: Robin Schmidt
Songtekst en vertaling
Origineel
Być może wejdę na K2, może też ultramaraton pobiegnę.
Być może napiszę hity do radia, może dla HBO tragikomedie. Być może stanę się ambasadorem Prady czy
Żabki, to obojętne. Nie będę głodował nigdy, dopóki są znane imiary potrzebne.
Może nauczę się cieszyć chwilą, zamiast biadolić, jak to było przedtem, bo obiecuję, że jeszcze nigdy, przenigdy życie nie było piękniejsze. Nigdy!
Noce nie były tak lekkie, nigdy tak nie smakowało powietrze.
Jeśli te wersy są gorsze niż w intro, drogi słuchaczu, obwiniaj me szczęście.
Być może muzykę rzucę całkiem, żeby rozpocząć zupełnie od zera.
Tylko, że nie da się wrócić do czasów, kiedy telefonu nikt nie odbierał. Teraz to ja nie odbieram.
Przemierzam czwarty ocean w ciągu dwunastu miesięcy. Piękna podróż po planecie, jakbym umierał.
Być może kiedyś nocny Fifi stwierdzi, że już nie podoba się noc, bo może zostanę fitness freakiem, który wam truje, że stawia na rozwój.
Być może znowu nie zmieni się nic. Być może dalej pożyję po prostu. Jeden osiemset, oświecenie.
Kłaniam się pięknie, dzięki za odsłuch!
Nederlandse vertaling
Misschien ga ik de K2 beklimmen, misschien loop ik ook een ultramarathon.
Misschien schrijf ik hits voor de radio, misschien tragiekodieën voor HBO. Misschien word ik ambassadeur voor Prada of
Kikkers, het maakt niet uit. Ik zal nooit verhongeren zolang de benodigde hoeveelheden bekend zijn.
Misschien leer ik van het moment te genieten in plaats van te zeuren zoals voorheen, omdat ik beloof dat het leven nog nooit zo mooi is geweest. Nooit!
De nachten waren nog nooit zo licht geweest, de lucht had nog nooit zo lekker geproefd.
Als deze regels slechter zijn dan de intro, beste luisteraar, geef dan mijn geluk de schuld.
Misschien stop ik helemaal met muziek en begin ik helemaal opnieuw.
Maar je kunt niet teruggaan naar de tijd dat niemand de telefoon opnam. Nu geef ik geen antwoord.
Ik steek mijn vierde oceaan over in twaalf maanden. Een prachtige reis over de planeet alsof ik doodging.
Misschien besluit Fifi op een dag dat ze de nacht niet meer leuk vindt, want misschien word ik een fitnessfreak die je vertelt dat ze zich op ontwikkeling concentreert.
Misschien verandert er weer niets. Misschien blijf ik gewoon leven. Eén achthonderd, verlichting.
Ik buig prachtig, bedankt voor het luisteren!