Meer nummers van Izzy Withers
Beschrijving
Producent: Duncan Boyce
Songtekst en vertaling
Origineel
Scared of the dark, but now there's comfort in it.
I moved so far, a better life I'm living now.
Left shells of me behind trying to find where I fit in.
I'll keep on searching 'cause I'm still believing.
Standing at crossroads, and now I've forgotten which way to take, though I used to walk it often to lead me home, my yellow brick road.
Got no direction, no sense of belonging.
Now I'm out of place, should have read all the warnings to lead me home, my yellow brick road.
Tucked up in a bed that's got my name on it, don't feel like mine, guess it's kind of ironic.
Feel like a stranger in my own home, trying to understand a language that I don't know, don't know.
Standing at crossroads, and now I've forgotten which way to take, though I used to walk it often to lead me home, my yellow brick road.
Got no direction, no sense of belonging.
Now I'm out of place, should have read all the warnings to lead me home, my yellow brick road.
Say that's where the heart is, I guess mine's gone running.
I'll find a place quite like it, curtain curtains, let the sun in.
I baked them cupcakes in a heart-shaped tin. I learned translations just so that I'd fit in.
It all changed, nothing stayed the same. Standing at crossroads, and now
I've forgotten which way to take, though I used to walk it often to lead me home, my yellow brick road.
Got no direction, no sense of belonging.
Now I'm out of place, should have read all the warnings to lead me home, my yellow brick road.
I'm standing at crossroads, and now I've forgotten which way to take, though I used to walk it often to lead me home, my yellow brick road, my yellow brick road.
Nederlandse vertaling
Bang in het donker, maar nu zit er troost in.
Ik ben zo ver verhuisd, ik leef nu een beter leven.
Ik liet granaten van mij achter terwijl ik probeerde te vinden waar ik in paste.
Ik blijf zoeken, want ik geloof er nog steeds in.
Ik sta op een kruispunt en nu ben ik vergeten welke kant ik op moet, ook al liep ik er vaak over om naar huis te gaan, mijn gele stenen weg.
Ik heb geen richting, geen gevoel ergens bij te horen.
Nu ben ik niet op mijn plaats, ik had alle waarschuwingen moeten lezen om me naar huis te leiden, mijn gele stenen weg.
Weggestopt in een bed waar mijn naam op staat, ik voel me niet de mijne, ik denk dat het nogal ironisch is.
Voel me een vreemdeling in mijn eigen huis, die een taal probeert te begrijpen die ik niet ken, niet ken.
Ik sta op een kruispunt en nu ben ik vergeten welke kant ik op moet, ook al liep ik er vaak over om naar huis te gaan, mijn gele stenen weg.
Ik heb geen richting, geen gevoel ergens bij te horen.
Nu ben ik niet op mijn plaats, ik had alle waarschuwingen moeten lezen om me naar huis te leiden, mijn gele stenen weg.
Stel dat daar het hart is, dan denk ik dat de mijne is gaan rennen.
Ik zal wel een plek vinden die er zo op lijkt, gordijngordijnen, laat de zon binnen.
Ik bakte er cupcakes van in een hartvormig bakblik. Ik heb vertalingen geleerd zodat ik erbij zou horen.
Het veranderde allemaal, niets bleef hetzelfde. Op een kruispunt staan, en nu
Ik ben vergeten welke kant ik op moet, hoewel ik die vaak bewandelde om me naar huis te leiden, mijn gele stenen weg.
Ik heb geen richting, geen gevoel ergens bij te horen.
Nu ben ik niet op mijn plaats, ik had alle waarschuwingen moeten lezen om me naar huis te leiden, mijn gele stenen weg.
Ik sta op een kruispunt, en nu ben ik vergeten welke weg ik moet nemen, hoewel ik die vaak bewandelde om me naar huis te leiden, mijn gele stenen weg, mijn gele stenen weg.