Meer nummers van LILCR
Beschrijving
Bijbehorende artiest: LILCR feat. TEX
Bijbehorende uitvoerder: LILCR
Bijbehorende artiest: TEX
Componist: Baby Ciaga
Componist: Ay Mazza
Componist: Levin
Componist: Nuci
Tekstschrijver: Daniel Okoluku Oliseh
Tekstschrijver: Alexander Pepe Toure Teixeira
Songtekst en vertaling
Origineel
C'era una volta Sofia, c'era una volta Roberto.
Amore a prima vista, a prima vista era perfetto. Roberto era presente, premuroso e sempre attento. La trattava da Dio,
Sofia non è mai stata meglio.
Finché quelle attenzioni poi si sono tramutate in controllo eccessivo e continuo, difetto.
Da un futuro perfetto ad un futuro meno certo, prima o poi ti torna ciò che non è stato detto.
Non c'era più interesse quando Sofia gli parlava, se metteva un vestitino le dava della puttana, per poi fare lui la vittima dicendole cazzate, diventava lei il problema ed era lei che si scusava.
Ad una certa Sofia perde i contatti coi suoi, allontana la famiglia, accantona le passioni, mentre Roberto le urla: "Non ho bisogno di te, sto molto meglio da solo, ho bisogno solo di me".
La sua autostima crollava, più lui la manipolava, da tempo era diventata la loro abitudine.
Lei si sentiva in gabbia perché mai nulla cambiava ed ha anche pensato di andarsene e di cambiare siti.
E non è vita così, perché ti fai del male e soffrire per chi non ti rispetta non è vita così. Dopo che lui sbaglia, non puoi continuare a perdonare, non è vita così.
Per Roberto oggi sembra quasi un giorno come un altro, fare un passo dalla spinta oppure cadere dal baratro.
L'ultima lo manda in avaria, non basta ignorarla, la luce che gli è stata regalata perché è deep in her.
Lui vorrebbe controllarla, ma non può, Sofia sa cosa vuole, deep in her. È l'amore, quello trasparente, ma con il colore a cui
Roberto manca, in mano gli appassiscono le rose che. . .
Io mi ricordo dell'odore di sentirsi a casa dopo una giornata che non passa, un altro tipo di amore, un altro tipo di love.
A Sofia, forse ciò che provo per te, ma non lo riesco a reggere, quasi mi sento in manette, perdonami.
Ora dedicami tu una canzone, così forse possiamo cantarla per ore.
E se non sarà così, avranno un loro film in cui saranno entrambi antagonisti.
Lui preso dai desist, lei dalle trust issues, a cui ci sarà sempre una virgola.
Roberto e Sofia non riavranno quello che erano stati all'inizio.
Roberto e Sofia non hanno colto che basta seminare.
La sua autostima crollava, più lui la manipolava, da tempo era diventata la loro abitudine.
Lei si sentiva in gabbia perché mai nulla cambiava ed ha anche pensato di andarsene e di cambiare siti.
E non è vita così, perché ti fai del male e soffrire per chi non ti rispetta non è vita così.
Dopo che lui sbaglia, non puoi continuare a perdonare, non è vita così.
Nederlandse vertaling
Er was eens Sofia, er was eens Roberto.
Liefde op het eerste gezicht, op het eerste gezicht was het perfect. Roberto was aanwezig, attent en altijd attent. Hij behandelde haar als God,
Sofia heeft er nog nooit zo goed uitgezien.
Totdat die aandacht vervolgens omsloeg in overmatige en voortdurende controle, een gebrek.
Van een perfecte toekomst naar een minder zekere toekomst, vroeg of laat komt wat niet is gezegd bij je terug.
Er was geen interesse meer als Sofia met hem sprak, als ze een jurk droeg noemde hij haar een hoer, en vervolgens maakte hij hem tot slachtoffer door onzin te zeggen, zij werd het probleem en zij was het die zich verontschuldigde.
Een zekere Sofia verliest het contact met haar ouders, duwt haar familie weg, zet haar passies opzij, terwijl Roberto tegen haar schreeuwt: "Ik heb je niet nodig, ik ben veel beter alleen, ik heb alleen mezelf nodig".
Haar gevoel van eigenwaarde kelderde naarmate hij haar meer manipuleerde; het was allang hun gewoonte geworden.
Ze voelde zich opgesloten omdat er nooit iets veranderde en ze dacht er zelfs aan om te vertrekken en van locatie te veranderen.
En zo is het leven niet, want je doet jezelf pijn en lijden voor degenen die je niet respecteren is niet zo. Nadat hij een fout heeft gemaakt, kun je niet blijven vergeven, zo is het leven niet.
Voor Roberto lijkt vandaag bijna een dag als alle andere: een stap zetten uit de druk of uit de afgrond vallen.
Dat laatste ruïneert hem, het is niet genoeg om het te negeren, het licht dat hem werd gegeven omdat het diep in haar zit.
Hij zou haar graag willen beheersen, maar dat kan niet, Sofia weet diep in haar wat hij wil. Het is liefde, de transparante, maar met de kleur waarvan
Roberto ontbreekt, de rozen in zijn hand verwelken. . .
Ik herinner me de geur van thuiskomen na een dag die niet voorbijgaat, een ander soort liefde, een ander soort liefde.
Aan Sofia, misschien wat ik voor je voel, maar ik kan het niet aan, het voelt bijna alsof ik handboeien om heb, vergeef me.
Draag nu een lied aan mij op, zodat we het misschien urenlang kunnen zingen.
En zo niet, dan zullen ze hun eigen film hebben waarin ze allebei antagonisten zullen zijn.
Hij is bezig met ophouden, zij met vertrouwenskwesties, waar altijd een komma voor zal staan.
Roberto en Sofia zullen niet meer terugkrijgen wat ze in het begin waren.
Roberto en Sofia begrepen niet dat het genoeg was om te zaaien.
Haar gevoel van eigenwaarde kelderde naarmate hij haar meer manipuleerde; het was allang hun gewoonte geworden.
Ze voelde zich opgesloten omdat er nooit iets veranderde en ze dacht er zelfs aan om te vertrekken en van locatie te veranderen.
En zo is het leven niet, want je doet jezelf pijn en lijden voor degenen die je niet respecteren is niet zo.
Nadat hij een fout heeft gemaakt, kun je niet blijven vergeven, zo is het leven niet.