Stil De Tijd

Origineel

Stil de tijd.

Laat het stoppen met verstrijken, zodat ik altijd, zoals nu, naar je kan kijken. Stil de tijd.

Stil de tijd, zo midden in het leven. Want hoe ik leef nu, lijkt het op mijn lijf geschreven.

Stil de tijd.

En ik weet wel dat het helemaal niet kan, maar het gaat zo snel voorbij en ik ben bang dat ik vergeet.

De lange, volle dagen, het eindeloze praten.

Jij en ik en wij.

Stil de tijd.

Stil de tijd. Laat het niet langer vervliegen.

Ik wil niet missen, noch mijn ouders ooit verliezen.

Stil de tijd.

Stil de tijd.

Doe het anders nu en dan exact zoals we hier nu samen zitten.

Stil de tijd.

En ik weet wel dat het helemaal niet kan, maar het gaat zo snel voorbij en ik ben bang dat ik vergeet.

Dus heb ik het beschreven, dit hemels heerlijk leven, zodat het nooit verdwijnt.

Als de eerste keer verliefd, voor het eerst een gebroken hart, de eerste keer verlies. Voor het eerst ruzie maken.

Waarom weet ik niet precies. Ik was ongetwijfeld wel koppig.

Het ging waarschijnlijk over niets.

Wam terecht in mijn eerste liedje voor een handjevol publiek, een paar vrienden en mijn ouders, maar het was tenminste iets.

In mijn hoofd was het pingpong, zoals jij toen je achttien was.

Wij zeggen niet van elke seconde. Ik vraag me af: hoe doe je dat? Hoe doe je dat?

De tijd vliegt voorbij en wij kijken toe. Hoe doe je dat? De juiste keuzes maken en ook weten hoe.

Hoe doe je dat? Dapper zijn, ben niet per se een held.

Hoe accepteer je ouder worden ondanks de heimwee naar jezelf? Hoe?

Of ligt het antwoord in het doen, in de berusting dat we doorgaan en het anders is dan toen?

In de liefde voor het moment en het stillen van de tijd. Zou ik niet anders willen doen.

Zou ik nergens anders willen zijn.

Ik steel de tijd.