Songtekst en vertaling
Origineel
Hep aynı yüzlere yanıldım üç kere.
Hasret kaldım huzur dolu gündüzlere, lanet ettim tüm çözümsüz güğüzlere. Bugün uyandım hırdağıma boğulmuş öksürükler içinde.
Döndüm yoksunluk, yorgunluk vücudum hep içinde.
Katil mecbur kafamı kurtardım, iddal bütün öldürdüm, sonra tekrar uzandım. Hani neredesin kızım?
Seni beklerken efsane sıkıldım. Gene yalnızım, paranoyalarla dolu bir kafese tıkıldım.
Yoksan tatsız tuzsuz çok anlamsızım. Gider geldiğinde kuşkum halsizliğim arınsızım.
Ve bir anda gelince geldim ben de silkelenip bir anda kendime.
Elimde çürümüş bir bedenle bakıyorum keyfime.
İstimi ilereden hep bildiği beyini bilsem de, bunu tekrar yarın yaşayacağımı bilsem de. . .
Hep aynı yüzlere, yüzlere yanıldım üç kere, üç kere.
Hasret kaldım huzur dolu gündüzlere, lanet ettim tüm çözümsüz güğüzlere.
Hep aynı yüzlere yanıldım üç kere.
Hasret kaldım huzur dolu gündüzlere, lanet ettim tüm çözümsüz güğüzlere.
Bugün uyandım hırdağıma boğulmuş öksürükler içinde. Döndüm yoksunluk, yorgunluk vücudum hep içinde.
Katil mecbur kafamı kurtardım, iddal bütün öldürdüm, sonra tekrar uzandım.
Hep aynı. . .
Yanıldım. . .
Gündüzlere, güğüzlere.
Nederlandse vertaling
Ik kwam altijd drie keer dezelfde gezichten tegen.
Ik verlangde naar de vredige dagen, ik vervloekte alle onopgeloste problemen. Ik werd vandaag wakker, hoestend en stikkend.
Ik ben terug met ontbering, vermoeidheid, mijn lichaam is altijd binnen.
De moordenaar moest mijn hoofd redden, ik vermoordde iedereen, en daarna ging ik weer liggen. Waar ben je, meisje?
Ik verveelde me verschrikkelijk terwijl ik op je wachtte. Ik ben weer alleen, vast in een kooi vol paranoia.
Zonder jou ben ik smakeloos, zoutloos, zinloos. Als het weggaat, ben ik twijfelachtig, zwak en puur.
En toen het plotseling kwam, schudde ik mezelf en kwam plotseling tot mezelf.
Ik geniet ervan met een rot lichaam in mijn hand.
Ook al weet ik dat het brein dat vooruit gaat het altijd weet, ook al weet ik dat ik dit morgen weer zal ervaren. . .
Ik werd drie keer, drie keer voor dezelfde gezichten aangezien.
Ik verlangde naar de vredige dagen, ik vervloekte alle onopgeloste problemen.
Ik kwam altijd drie keer dezelfde gezichten tegen.
Ik verlangde naar de vredige dagen, ik vervloekte alle onopgeloste problemen.
Ik werd vandaag wakker, hoestend en stikkend. Ik ben terug met ontbering, vermoeidheid, mijn lichaam is altijd binnen.
De moordenaar moest mijn hoofd redden, ik vermoordde iedereen, en daarna ging ik weer liggen.
Het is altijd hetzelfde. . .
Ik had het mis. . .
Naar de dagen en de lucht.