Meer nummers van Zach Williams
Beschrijving
Bijbehorende artiest: Zach Williams & CAIN
Componist, akoestische gitaar, geassocieerde uitvoerder: Zach Williams
Percussie, drums: Fred Eltringham
Bijbehorende artiest: CAIN
Producent, achtergrondzang, akoestische gitaar, banjo, componist: Jonathan Smith
Bas: Jacob Lowery
Akoestische gitaar: Ilya Toshinsky
Piano, orgel: Philip Towns
Mondharmonica: Jacob Tipton
Achtergrondzang: Kristen Rogers
Koor: Kiley Phillips
Koor: Devonne Fowlkes
Koor: Emoni Wilkins
Koor: Jannelle Middelen
Koor: Joey Richey
Koor: Moiba Mustapha
Koor: Jason Eskridge
Componist: Tony Wood
Producent: Jeff Pardo
Opnametechnicus: Buckley Miller
Assistent opnametechnicus: Steve Cordray
Redacteur: Kevin Rooney
Redacteur: Chris Bevins
Mengingenieur: Sean Moffitt
Assistent mengingenieur: Jase Keithley
Mastering-ingenieur: Sam Moses
A&R-regisseur: Sam Featherstone
Songtekst en vertaling
Origineel
We were there at the church when the doors were open, Wednesday nights and Sunday mornings.
Daddy played the guitar and Mama sang, "There's just something about that name.
" The preacher man used to close with a prayer and, "Raise your hands if you need saving.
" I lost track of how many times I bowed my head and I closed my eyes. We were saved every Sunday.
We were washed by the blood, and we were raised on amazing grace. A Bible belt when we acted up.
We were so far from perfect, more sinner than saint.
We saw the good, the bad along the way, but still, somehow we found our faith. That's who we were, that's how it was, that's what we did.
We were just church kids.
Yeah, me and my buddies on that back row, flirting with the girls and passing notes.
'Round that campfire all together, singing "Friends are friends forever. "
Lock-ins on Friday night and VBS in mid-July.
Church bus broke -down side of the road. -Down side of the road.
Don't seem that long ago.
We were saved every Sunday.
We were washed by the blood, and we were raised on amazing grace. A Bible belt when we acted up.
We were so far from perfect, more sinner than saint.
We saw the good, the bad along the way, but still, somehow we found our faith. That's who we were, that's how it was, that's what we did.
-Yeah! -We were just church kids.
Hell, we -were wild and free and too young to know -Too young to know.
-Just how fast the time would go. -Time would go.
Looking back, it shaped our soul.
Those days are gone, and now I'm grown, raising up my own church kids.
Yeah, all of us church kids.
Just raising up church kids.
Nederlandse vertaling
We waren daar in de kerk als de deuren open waren, woensdagavond en zondagochtend.
Papa speelde gitaar en mama zong: ‘Er is gewoon iets met die naam.
De prediker sloot af met een gebed en zei: 'Steek uw hand op als u gered wilt worden.
"Ik ben vergeten hoe vaak ik mijn hoofd boog en mijn ogen sloot. Elke zondag werden we gered.
We werden gewassen door het bloed en we werden grootgebracht met verbazingwekkende genade. Een bijbelriem toen we ons gedroegen.
We waren zo verre van perfect, meer zondaar dan heilige.
We zagen onderweg het goede en het slechte, maar toch vonden we op de een of andere manier ons geloof. Dat is wie we waren, zo was het, dat is wat we deden.
Wij waren maar kerkkinderen.
Ja, ik en mijn vrienden op de achterste rij, flirtend met de meisjes en briefjes doorgeven.
'Met z'n allen rond het kampvuur, zingend: 'Vrienden zijn vrienden voor altijd.'
Lock-ins op vrijdagavond en VBS medio juli.
Kerkbus ging kapot aan de kant van de weg. - Benedenkant van de weg.
Lijkt nog niet zo lang geleden.
Elke zondag werden we gered.
We werden gewassen door het bloed en we werden grootgebracht met verbazingwekkende genade. Een bijbelriem toen we ons gedroegen.
We waren zo verre van perfect, meer zondaar dan heilige.
We zagen onderweg het goede en het slechte, maar toch vonden we op de een of andere manier ons geloof. Dat is wie we waren, zo was het, dat is wat we deden.
-Ja! -We waren maar kerkkinderen.
Verdorie, we waren wild en vrij en te jong om het te weten. Te jong om het te weten.
-Hoe snel de tijd zou gaan. -De tijd zou verstrijken.
Terugkijkend heeft het onze ziel gevormd.
Die dagen zijn voorbij, en nu ben ik volwassen en voed ik mijn eigen kerkkinderen op.
Ja, wij allemaal kerkkinderen.
Gewoon kerkkinderen opvoeden.