Meer nummers van Lukasyno
Meer nummers van Kriso
Beschrijving
Zang: Lukasyno
Producent: Kriso
Programmeur: Kriso
Tekstschrijver: Łukasz Szymański
Componist: Krzysztof Bejda
Songtekst en vertaling
Origineel
Każdy z nas pisze opowieść swojego życia.
Mówią, gdy kogoś kochasz, to pozwól mu odejść.
Pamiętaj jednak, że ten, kto wraca, jest zawsze kimś innym niż ten, który odszedł.
Ta!
Chłodna jesień, w mroku nocy zatopione bloki.
Chłopak w dresie, zaczesane włosy, nowe skoki. Kod na kieszeń, zagranica, Anglia, Francja, Włochy.
Brał, co los mu przyniesie, szybkie życie jak narkotyk.
Czarnym mesiem podjechali pod blok chłopek, a on w stresie, bo znów chcieli wyrwać parę złotych.
Z każdym umiał się dogadać, miał smykałkę do roboty, ale wokół urządza floty, zwinięte banknoty.
W nocnych klubach znały go barmanki. Pęga gruba, tipy obok szklanki.
Zimna wóda, szampan, Black Bacardi. Pierwszy był do tańca, bitki i hulanki.
Nie z pierwszej ławanki, kręcił się od małolata.
Na wojennej ścieżce, z prawem wiecznie zatarg. Budził respekt jak na boisku Zlatan.
Nie wiedział, czego chce, stał się tym, kim się otaczał. Wiedziała, że problemy go kochają.
Nie miała sił, a pobyć za nim chciała. Łagodny wiatr zamienił się w huragan.
W jego dłoniach dwa szklane tulipany. Został sam z nieopatrzoną raną.
Piąta rano, policja na sygnałach, a na dzielnicy jej więcej nie widziano.
Zapomniała, że pokochała chuligana. Wiedziała, że problemy go kochają.
Nie miała sił, a pobyć za nim chciała. Łagodny wiatr zamienił się w huragan.
W jego dłoniach dwa szklane tulipany. Został sam z nieopatrzoną raną.
Piąta rano, policja na sygnałach, a na dzielnicy jej więcej nie widziano. Zapomniała, zapomniała. . .
Planował z nią przyszłość, ale wszystko wraca. Łatwo przyszło, łatwo poszło, krata.
Nie liczyła dni, miesięcy, tylko lata. Ona czeka, kocha, choć nie umie płakać.
Długie listy, wyjazdy, nawidzenia. Brak mężczyzny w zimny kamień ją zamieniał.
W sercu blizny, w oczach brak porozumienia i poczuła, że to wszystko bez znaczenia.
Nie mógł jej tego dać, czego sam w sobie nie miał.
Miłość to piękny dar, co w dobro zło odmienia. Choć w sercach płonął żar, to powtarzali schemat.
Odchodził i powracał rzucony jak bumerang. Zaczęła jarać petę i skąpo się ubierać.
Ból kryła pod tapetą, pod nią zniszczona cera. On zaczął latać z fetą i pochłonął go melanż.
Narobił se przy pał, tak skończyła się kariera.
Wiedziała, że problemy go kochają. Nie miała sił, a pobyć za nim chciała.
Łagodny wiatr zamienił się w huragan. W jego dłoniach dwa szklane tulipany.
Został sam z nieopatrzoną raną.
Piąta rano, policja na sygnałach, a na dzielnicy jej więcej nie widziano.
Zapomniała, zapomniała.
Nederlandse vertaling
Ieder van ons schrijft het verhaal van ons leven.
Ze zeggen dat als je van iemand houdt, laat hem dan gaan.
Maar onthoud dat degene die terugkomt altijd anders is dan degene die vertrok.
Ja!
Koele herfst, flatgebouwen verzonken in de duisternis van de nacht.
Een jongen in een trainingspak, gekamd haar, nieuwe sprongen. Pocketcode, buitenland, Engeland, Frankrijk, Italië.
Hij accepteerde wat het lot hem ook bracht, het snelle leven als een medicijn.
Een boer reed in een zwarte puinhoop naar het blok en hij was gestresseerd omdat ze weer een paar zloty's wilden stelen.
Hij kon met iedereen overweg, hij had talent voor zijn werk, maar hij had heel veel opgerolde bankbiljetten liggen.
De barmannen in de nachtclubs kenden hem. Dikke buik, tips naast het glas.
Koud water, champagne, zwarte Bacardi. De eerste was voor dansen, vechten en feestvreugde.
Niet van de eerste rij, hij is er al sinds zijn tienerjaren.
Op oorlogspad, altijd in strijd met de wet. Hij dwong respect af, net als Zlatan op het veld.
Hij wist niet wat hij wilde, hij werd wie hij omringde. Ze wist dat problemen van hem hielden.
Ze had er de kracht niet voor, maar ze wilde bij hem blijven. De zachte wind veranderde in een orkaan.
In zijn handen zijn er twee glazen tulpen. Hij bleef alleen achter met een onbeheerde wond.
Om vijf uur 's ochtends, politie op signalen, en ze is nooit meer in de wijk gezien.
Ze vergat dat ze van een hooligan hield. Ze wist dat problemen van hem hielden.
Ze had er de kracht niet voor, maar ze wilde bij hem blijven. De zachte wind veranderde in een orkaan.
In zijn handen zijn er twee glazen tulpen. Hij bleef alleen achter met een onbeheerde wond.
Om vijf uur 's ochtends, politie op signalen, en ze is nooit meer in de wijk gezien. Ze vergat, ze vergat. . .
Hij was een toekomst met haar aan het plannen, maar het komt allemaal terug. Makkelijk komen, makkelijk gaan, check.
Ze telde geen dagen, maanden, maar jaren. Ze wacht, heeft lief, ook al kan ze niet huilen.
Lange brieven, reizen, bezoeken. Het ontbreken van een man veranderde haar in een koude steen.
Er zaten littekens in haar hart, er was geen begrip in haar ogen en ze voelde dat het er allemaal niet toe deed.
Hij kon haar niet geven wat hij niet in zichzelf had.
Liefde is een prachtig geschenk dat kwaad in goed verandert. Hoewel er vuur in hun hart was, herhaalden ze het patroon.
Hij vertrok en kwam terug als een boemerang. Ze begon tabak te roken en zich schaars te kleden.
De pijn zat verborgen onder het behang, daaronder zat de beschadigde huid. Hij begon te vliegen met feta en ging op in de melange.
Hij kwam in de problemen en zo eindigde zijn carrière.
Ze wist dat problemen van hem hielden. Ze had er de kracht niet voor, maar ze wilde bij hem blijven.
De zachte wind veranderde in een orkaan. In zijn handen zijn er twee glazen tulpen.
Hij bleef alleen achter met een onbeheerde wond.
Om vijf uur 's ochtends, politie op signalen, en ze is nooit meer in de wijk gezien.
Ze vergat, ze vergat.