Meer nummers van Lukasyno
Meer nummers van Kriso
Beschrijving
Zang: Lukasyno
Zang: Siara
Producent: Kriso
Programmeur: Kriso
Tekstschrijver: Łukasz Szymański
Tekstschrijver: Kamil Bućko
Componist: Krzysztof Bejda
Songtekst en vertaling
Origineel
Trudzień rano zimną wodą przemywam twarz zaspaną.
W duszy czuję się wciąż młodo, ale ciało w kość dostało. Wiem, gdzie kręte drogi wiodą.
Wróciłem tu z oddali, tam na klatce zawsze wiało chłodem. By coś zmienić, byliśmy zbyt mali.
Dawny świat za zasłoną nocy wypełniony łzami.
Życie miało dla nas swoje plany, zabiźnione rany. Szuka w sobie wad, kto się czuje niekochany.
Ludzie nie potrafią dać ci więcej, niż dostali sami. Wybaczamy, drugi raz nie zaufamy.
Za zamkniętymi drzwiami zostaw dawne bramy. O rodzinie, jak o zmarłych, dobrze albo wcale.
Do hartowanej w ogniu stali nie dolewaj żalu stary. Wiesz, jak jest.
Raz świeci słońce, raz pada deszcz. Patrzysz na niebo, widzisz chmury lub promienie.
Widzisz to, co chcesz. Dziś siłę mam za trzech. Powolny wdech daje mi spokój.
Został nam tylko śmiech. Dalej przejdziemy swą nić żywota.
Ogarnia dreszcz, bo tam na blokach ktoś stracił sens. Żywe wspomnienia nie topnieją, gdy zamknę oczy.
Zapadam w sen, przewietrzam pokój, mącę myślami w nocy półmroku. Kim jestem? Wiem. Skąd jestem?
Wiem. Poznają nas po owocach.
Mierzą mnie swą miarą, mam swój szczyt. Nie daj za wygraną, trzymaj szyk.
Kilku nas zostało. Dobrze nie wróżył nam nikt. Pięć razy paść, sześć razy wstać.
Nie mam siedmiu żyć. Mierzą mnie swą miarą, a ja mam swój szczyt.
Nie daj za wygraną, trzymaj szyk. Kilku nas zostało. Dobrze nie wróżył nikt.
Pięć razy paść, sześć -razy wstać. Nie mam siedmiu żyć.
-Czekając na jutro, choć nie wiesz, czy lepsze nie było wczoraj.
Wracam do czasów, wtedy ludzi nie dzieliła jakaś śmieszna dola. Widziałem te twarze wyryte w betonie jak luka.
I dalej też widzę tych ćpunów leżących na Łodzi na brukach.
Życie dało mi szansę, więc nie chciałbym więcej zaliczyć klęski. Bo kiedy dachujesz, wtedy widzisz tak naprawdę, kto jest ile warty.
Śmiech zakrywa smutek, serce się goi, lecz zostają blizny.
A łatwo wydaje się tylko ten pieniądz, co wpada w kieszeń z łatwizny.
Esperanto, podwórek to trasa przez centrum, tam na dziesiątki.
Smak życia gorzki, zjazd bywa ostry, kolejne palą się mosty. My od gorszego Boga i nie każdy tutaj wyrósł na przestępcę.
Gdy widzę ci ziomeczku z dziećmi, to uwierz, że wtedy raduje się serce.
Widziałem wariatów, sami się kładli na torach.
I dobrych chłopaków życie zmieniło w potwora. Tak jest na tym szlaku.
Jedna miłość dla podwórek, które nucą z nami te słowa. Pięć razy paść, sześć razy wstać i zawsze do góry głowa.
Mierzą mnie swą miarą, mam swój szczyt. Nie daj za wygraną, trzymaj szyk.
Kilku nas zostało. Dobrze nie wróżył nam nikt. Pięć razy paść, sześć razy wstać.
Nie mam siedmiu żyć. Mierzą mnie swą miarą, a ja mam swój szczyt.
Nie daj za wygraną, trzymaj szyk. Kilku nas zostało. Dobrze nie wróżył nikt.
Pięć razy paść, sześć razy wstać.
Nie mam siedmiu żyć.
Nederlandse vertaling
'S Morgens was ik mijn slaperige gezicht met koud water.
Ik voel me nog jong in mijn ziel, maar mijn lichaam heeft een pak slaag gekregen. Ik weet waar de kronkelige wegen naartoe leiden.
Ik kwam hier terug van een afstand, het was altijd koud in het trappenhuis. We waren te klein om een verschil te maken.
De oude wereld achter de sluier van de nacht, gevuld met tranen.
Het leven had zijn plannen voor ons, zijn wonden waren genezen. Hij zoekt naar fouten bij zichzelf, die zich onbemind voelt.
Mensen kunnen je niet meer geven dan ze hebben ontvangen. We vergeven, we zullen niet meer vertrouwen.
Laat de oude poorten achter gesloten deuren. Over familie, maar ook over de doden, wel of niet.
Giet geen spijt in vuurgehard staal, oude man. Je weet hoe het is.
Soms schijnt de zon, soms regent het. Je kijkt naar de lucht, je ziet wolken of stralen.
Je ziet wat je wilt. Vandaag heb ik de kracht van drie. Langzaam ademhalen geeft mij rust.
Het enige wat we nog hebben is lachen. Wij zetten onze levensdraad voort.
Je voelt een koude rilling, want in die blokken is iemand zijn verstand kwijtgeraakt. Levendige herinneringen smelten niet als ik mijn ogen sluit.
Ik val in slaap, lucht de kamer en denk na in de schemering van de nacht. Wie ben ik? Ik weet. Waar kom ik vandaan?
Ik weet. Ze zullen ons herkennen aan onze vruchten.
Ze meten mij naar hun maatstaven, ik ben op mijn hoogtepunt. Geef niet op, blijf in de rij.
Er zijn er nog een paar van ons. Niemand voorspelde veel goeds voor ons. Vijf keer vallen, zes keer opstaan.
Ik heb geen zeven levens. Ze meten mij naar hun maatstaven en ik ben op mijn hoogtepunt.
Geef niet op, blijf in de rij. Er zijn er nog een paar van ons. Niemand voorspelde veel goeds.
Vijf keer vallen, zes keer opstaan. Ik heb geen zeven levens.
-Wachten op morgen, ook al weet je niet of gisteren niet beter was.
Ik ga terug naar de tijd dat mensen niet verdeeld waren door een belachelijk lot. Ik zag deze gezichten als een gat in het beton uitgehouwen.
En ik zie die junkies nog steeds op de trottoirs in Łódź liggen.
Het leven heeft mij een kans gegeven, dus ik wil niet nog een keer falen. Want als je omdraait, zie je pas echt wie wat waard is.
Lachen verbergt verdriet, het hart geneest, maar er blijven littekens achter.
En alleen het geld dat in uw zak valt, is gemakkelijk uit te geven.
Esperanto, de werf is een route door het centrum, er zijn er tientallen.
De smaak van het leven is bitter, de afdaling kan scherp zijn en bruggen branden. Wij komen van een slechtere God en niet iedereen hier is opgegroeid als crimineel.
Als ik jou zie, mijn vriend, met je kinderen, geloof me, dan verheugt mijn hart zich.
Ik zag gekke mensen op de rails liggen.
En het leven veranderde goede mensen in monsters. Zo is het ook op deze route.
Eén liefde voor de yards die deze woorden met ons neuriën. Val vijf keer, sta zes keer op en houd altijd je hoofd omhoog.
Ze meten mij naar hun maatstaven, ik ben op mijn hoogtepunt. Geef niet op, blijf in de rij.
Er zijn er nog een paar van ons. Niemand voorspelde veel goeds voor ons. Vijf keer vallen, zes keer opstaan.
Ik heb geen zeven levens. Ze meten mij naar hun maatstaven en ik ben op mijn hoogtepunt.
Geef niet op, blijf in de rij. Er zijn er nog een paar van ons. Niemand voorspelde veel goeds.
Vijf keer vallen, zes keer opstaan.
Ik heb geen zeven levens.