Meer nummers van Marek Dyjak
Beschrijving
Uitgebracht op: 2025-09-12
Songtekst en vertaling
Origineel
Już neon żył, niebieskawy prószył pył, majestat bruz w arkadach.
Namarszczał brwi starożytny złoty grzyw, portalom żelaz przydawał.
Selene szła wysoko i neonów szadź, jej biodra opinała.
Tak lekko szła, że bruk jej nie mógł znać i ciebie przywołała.
O nas w kinie nie zapyta i przepadłeś, gdy zawita.
Znów z dnia na noc odmieniona, wciąż tak samo nawiedzona.
O nas w kinie nie zapyta i przepadłeś, gdy zawita.
Znów z dnia na noc odmieniona, wciąż tak samo nawiedzona.
W następną noc nie czekałeś na jej gesty.
Sam w drogę jej wstąpiłeś.
Patrzyłeś, jak przeszła mimo tłumiąc śmiech, gdy imię swe zdradziłeś.
Zadręczasz się, nie znałeś takich gier, więc nie umiałeś poznać.
Selene jest posłanką z innych sfer.
Wybierać jej nie można.
O nas w kinie nie zapyta i przepadłeś, gdy zawita.
Znów z dnia na noc odmieniona, wciąż tak samo nawiedzona.
O nas w kinie nie zapyta i przepadłeś, gdy zawita.
Znów z dnia na noc odmieniona, wciąż tak samo nawiedzona.
Selene jest i to jej skazuje dłoń na późny zawrót głowy.
Kochankom swym, jak zawsze znaczy skroń, brokatem księżycowym.
O nas w kinie nie zapyta i przepadłeś, gdy zawita.
Znów z dnia na noc odmieniona, wciąż tak samo nawiedzona.
O nas w kinie nie zapyta i przepadłeś, gdy zawita.
Znów z dnia na noc odmieniona, wciąż tak samo nawiedzona.
Nederlandse vertaling
Het neon leefde al, het stof was blauwachtig, de grootsheid van de blauwe plekken in de arcades.
De oude gouden manen fronsten, hij voegde ijzer toe aan de portalen.
Selene liep hoog en de neonriem zat strak om haar heupen.
Ze liep zo licht dat de stoep haar niet kon herkennen en ze belde jou.
Hij zal niet naar ons vragen in de bioscoop en jij bent weg als hij komt.
Weer veranderd van dag naar nacht, nog steeds net zo spookachtig.
Hij zal niet naar ons vragen in de bioscoop en jij bent weg als hij komt.
Weer veranderd van dag naar nacht, nog steeds net zo spookachtig.
De volgende nacht wachtte je niet op haar gebaren.
Je stond haar zelf in de weg.
Je keek toe terwijl ze voorbijging ondanks een verstikkend gelach toen je je naam onthulde.
Je martelt jezelf, je kende zulke spellen niet, dus je kon ze niet herkennen.
Selene is een parlementslid uit andere sferen.
Je kunt het niet kiezen.
Hij zal niet naar ons vragen in de bioscoop en jij bent weg als hij komt.
Weer veranderd van dag naar nacht, nog steeds net zo spookachtig.
Hij zal niet naar ons vragen in de bioscoop en jij bent weg als hij komt.
Weer veranderd van dag naar nacht, nog steeds net zo spookachtig.
Selene is daar en het veroordeelt haar hand tot nachtelijke duizeligheid.
Zoals altijd behandelt hij de slapen van zijn geliefden met maanlichtglitter.
Hij zal niet naar ons vragen in de bioscoop en jij bent weg als hij komt.
Weer veranderd van dag naar nacht, nog steeds net zo spookachtig.
Hij zal niet naar ons vragen in de bioscoop en jij bent weg als hij komt.
Weer veranderd van dag naar nacht, nog steeds net zo spookachtig.