Meer nummers van Marek Dyjak
Beschrijving
Uitgebracht op: 2025-09-12
Songtekst en vertaling
Origineel
Wybrałem się za tobą w podróż na krance upadłej przestrzeni.
Tam w środku ziemi, w wypalonym jej środku, nie ma obłoków i zieleni.
Gnałem na krance wyobrażeń, na plastikowej reklamówce snów.
Podróżowałem tak, jak każe mój własny wywoływacz dusz.
On każe mi dla ciebie, za ten wymięty świat, z galonem wody i z chlebem włosy wystawiać na wiatr.
On każe mi przepłynąć chwaliste kolce drzew.
I jeśli już, raczej zginąć, niż na sekundę stanąć nad twą rozpaliną.
Wybrałem się za tobą w podróż na styropianie, co oddycha.
Jest jak dywan latających spodków, przylega równo do karczycha.
Gnałem na połamanie kości, na wytarganej reklamówce snów.
Podróży stałem, choć zazdrości mój własny wywoływacz dusz.
On kazał mi dla ciebie, za ten wymięty świat, z galonem wody i z chlebem włosy wystawiać na wiatr.
On każe mi przepłynąć chwaliste kolce drzew.
I jeśli już, raczej zginąć, niż na sekundę stanąć nad twą rozpaliną.
On kazał mi dla ciebie, za ten wymięty świat, z galonem wody i z chlebem włosy wystawiać na wiatr.
On każe mi przepłynąć chwaliste kolce drzew.
I jeśli już, raczej zginąć, niż na sekundę stanąć nad twą rozpaliną.
Nederlandse vertaling
Ik heb je gevolgd op een reis naar de rand van de gevallen ruimte.
Daar, in het middelpunt van de aarde, in het verbrande centrum, zijn geen wolken en geen groen.
Ik rende op de rand van mijn verbeelding, op een plastic zak vol dromen.
Ik reisde zoals mijn eigen zielopwekker beveelt.
Hij beveelt mij om voor jou, voor deze verkreukelde wereld, mijn haar aan de wind bloot te stellen, met een liter water en brood.
Hij laat me door de glorieuze doornen van de bomen zwemmen.
En als dat zo is, sterf ik liever dan even bij jouw vuur te staan.
Ik volgde je op een reis op piepschuim, dat ademt.
Het is als een tapijt van vliegende schotels, het past vlak bij de stronk.
Ik haastte me om mijn botten te breken, op een versleten reclametas van dromen.
Ik stond op de reis, ook al is mijn eigen zielenverwekker er jaloers op.
Hij zei dat ik mijn haar voor jou aan de wind moest blootstellen, voor deze verkreukelde wereld, met een liter water en brood.
Hij laat me door de glorieuze doornen van de bomen zwemmen.
En als dat zo is, sterf ik liever dan even bij jouw vuur te staan.
Hij zei dat ik mijn haar voor jou aan de wind moest blootstellen, voor deze verkreukelde wereld, met een liter water en brood.
Hij laat me door de glorieuze doornen van de bomen zwemmen.
En als dat zo is, sterf ik liever dan even bij jouw vuur te staan.