Meer nummers van Аманит
Beschrijving
Uitgebracht op: 18-08-2022
Songtekst en vertaling
Origineel
Шли дорогой длинною в времена старинные, с памятью нетленною, честью неразменною.
Там, где в чистом полюшке порубились волюшку пешие и конница, распятная вольница.
И станет плоть кровавым тестом, там, где разил клинок железный.
Платили щедро этой болью ради детей да доли вольной.
Шли дорогой длинною в времена старинные, с памятью нетленною, славой незабвенною.
Там, где в чистом поле порубились вволю, став для воронья застольем.
И где-то, где-то там в недрах кости павших, где-то под пеплом, где-то под снегом, где-то под снегом, где-то под серым небом ищет в поле чья-то мать изрубленное тело.
И в наступившей темноте земля осиротела.
Развеяла те беды, как сон, где северные ветры летят, и дети, кто не видел отцов, им саги свои посвятят.
Шли дорогой длинною в времена старинные, с памятью нетленною, честью неразменною.
Там, где в чистом поле порубились вволю. Шли дорогой длинною в времена старинные. . .
Шли дорогой длинною.
Nederlandse vertaling
Ze liepen in de oudheid een lange weg af, met een onvergankelijke herinnering en onveranderlijke eer.
Waar in het zuivere veld voetsoldaten en cavalerie werden neergehaald, gekruisigde vrije mannen.
En het vlees zal een bloederig deeg worden, waar het ijzeren mes heeft geslagen.
Zij betaalden royaal met deze pijn in het belang van de kinderen en een deel van de vrijheid.
Ze liepen in de oudheid over een lange weg, met een onvergankelijke herinnering, onvergetelijke glorie.
Waar ze in het open veld naar hartelust hakten en een feestmaal voor de kraaien werden.
En ergens, ergens in de diepten van de botten van de gevallenen, ergens onder de as, ergens onder de sneeuw, ergens onder de sneeuw, ergens onder de grijze lucht, zoekt iemands moeder naar een in stukken gehakt lichaam in een veld.
En in de daaropvolgende duisternis werd de aarde wees.
Ze verdreef die problemen, als een droom, waar de noordelijke wind waait, en kinderen die hun vaders niet hebben gezien, hun sagen aan hen zullen opdragen.
Ze liepen in de oudheid een lange weg af, met een onvergankelijke herinnering en onveranderlijke eer.
Waar ze in het open veld naar hartelust hakten. In de oudheid liepen we over een lange weg. . .
We liepen langs een lange weg.