Meer nummers van Аманит
Beschrijving
Uitgebracht op: 18-08-2022
Songtekst en vertaling
Origineel
И все, что есть - это вечер, где над нами закат Алет. И куда ведет тропинка меж тополей?
А ты как Алиса где-то в стране чудес, вокруг лес. . .
И больше нас не тяготит вина, пробудем с тобой здесь до темна.
И пока совсем неизвестно нам, это все пролог или финал.
Мы одни, мы совсем одни.
Тают в мягкой дымке смога города огни.
Вдалеке, где-то вдалеке, если от старых проблем бежать, то лучше налегке.
Налегке, налегке, налегке, налегке.
-Налегке, налегке, налегке.
-Мы уйдем из этой серой каменной палатки, там, где неустойки или неполадки, а причин радоваться кот наплакал, по бурелому да бую раком.
Мы из Вавилона, мы тихо сапа, и уйдем однажды, вернуться дабы туда, где солнце согреет пляж и вода блестит, будто покрыта лаком.
Прошлое былое за спиной растает, хотя бы ненадолго его оставив, мы уйдем туда, где течет река, перекликается в зелени птичья стая.
Мораль простая: дошли до стадии, когда необходимо нам поставить паузу.
К свету из этих тесных помещений, прочь от тонущих в пыли -погрязлов. -Мы одни, мы совсем одни.
Тают в мягкой дымке смога города огни.
Вдалеке, где-то вдалеке, если от старых проблем бежать, то лучше налегке.
Налегке, налегке, налегке, налегке.
Налегке, налегке, налегке.
Nederlandse vertaling
En het enige dat bestaat is de avond, waar de zonsondergang van Alet boven ons staat. En waar leidt het pad tussen de populieren heen?
En je bent net als Alice ergens in Wonderland, omringd door bossen. . .
En we zullen niet langer gebukt gaan onder schuldgevoelens; Wij blijven hier bij jou tot het donker wordt.
En voorlopig weten we helemaal niet of dit allemaal een proloog of een finale is.
We zijn alleen, we zijn helemaal alleen.
De stadslichten smelten in de zachte smognevel.
Ver weg, ergens ver weg, als je wegrent voor oude problemen, dan is het beter om licht te gaan.
Licht, licht, licht, licht.
-Licht, licht, licht.
-We zullen deze grijze stenen tent verlaten, waar er boetes of storingen zijn, en de kat huilde om redenen om zich te verheugen, over de bruine en boeikanker.
We komen uit Babylon, we vertrekken stilletjes, en op een dag zullen we vertrekken, om terug te keren naar waar de zon het strand verwarmt en het water glinstert alsof het bedekt is met vernis.
Het verleden zal achter ons smelten en het in ieder geval een tijdje achterlaten, we zullen gaan naar waar de rivier stroomt, een zwerm vogels roept elkaar toe in het groen.
De moraal is simpel: we hebben het stadium bereikt waarin we moeten pauzeren.
Naar het licht van deze krappe kamers, weg van de in het stof verdrinkende kamers. -We zijn alleen, we zijn helemaal alleen.
De stadslichten smelten in de zachte smognevel.
Ver weg, ergens ver weg, als je wegrent voor oude problemen, dan is het beter om licht te gaan.
Licht, licht, licht, licht.
Licht, licht, licht.