Meer nummers van The Cure
Beschrijving
Auteur, keyboards, Fender Bass, geassocieerde artiest, zanger, studiopersoneel, producer, mixer, componist, tekstschrijver, componist: Robert Smith
Componist, geassocieerde artiest, basgitaar: Simon Gallup
Componist, geassocieerde artiest, Fender Bass: Perry Bamonte
Componist, geassocieerde artiest, toetsenborden: Roger O'Donnell
Componist, geassocieerde artiest, drums: Jason Cooper
Mixer, studiopersoneel, producer, ingenieur: Paul Corkett
Ingenieur, studiopersoneel: Sacha Jankovich
Assistent. Opnametechnicus, studiopersoneel: Sushi Chandrai
Assistent. Opnametechnicus, studiopersoneel: Valerie Lambour
Assistent. Opnametechnicus, studiopersoneel: Keith Mayer
Mastering Engineer, Studiopersoneel: Ian Cooper
Songtekst en vertaling
Origineel
When we look back at it all, as I know we will, you and me, wide-eyed.
I wonder will we really remember how it feels to be this alive?
I know we have to go, I realize.
We only get to stay so long.
Always have to go back to real lives where we belong. Where we belong.
Where we belong.
When we think back to all this, and I'm sure we will, me and you, here and now.
Will we forget the way it really is, that it feels like this and how?
And we always have to go, I realize.
We always have to say goodbye.
Always have to go back to real lives.
But real lives are the reason why we want to live another life.
We want to feel another time, another time.
Another time.
To feel it.
When we look back at it all, as I know we will, you and me, wide-eyed.
I wonder will we really remember how it feels to be this alive?
I know we have to go, I realize.
We always have to turn away.
Always have to go back to real lives.
But real lives are why we stay for another dream, another day, another world, another way, another way.
One last time before it's over.
One last time before the end.
One last time before it's time to go again.
Nederlandse vertaling
Als we er allemaal op terugkijken, zoals ik weet, zullen jij en ik met grote ogen kijken.
Ik vraag me af of we ons echt zullen herinneren hoe het voelt om zo levend te zijn?
Ik weet dat we moeten gaan, besef ik.
We mogen maar zo lang blijven.
We moeten altijd teruggaan naar het echte leven waar we thuishoren. Waar wij thuishoren.
Waar wij thuishoren.
Als we aan dit alles terugdenken, en ik ben er zeker van dat we dat zullen doen, jij en ik, hier en nu.
Zullen we vergeten hoe het werkelijk is, dat het zo voelt en hoe?
En we moeten altijd gaan, besef ik.
We moeten altijd afscheid nemen.
Je moet altijd terug naar het echte leven.
Maar echte levens zijn de reden waarom we een ander leven willen leiden.
We willen een andere keer voelen, een andere keer.
Een andere keer.
Om het te voelen.
Als we er allemaal op terugkijken, zoals ik weet, zullen jij en ik met grote ogen kijken.
Ik vraag me af of we ons echt zullen herinneren hoe het voelt om zo levend te zijn?
Ik weet dat we moeten gaan, besef ik.
We moeten ons altijd afwenden.
Je moet altijd terug naar het echte leven.
Maar echte levens zijn de reden waarom we blijven voor een andere droom, een andere dag, een andere wereld, een andere manier, een andere manier.
Nog een laatste keer voordat het voorbij is.
Nog een laatste keer voor het einde.
Nog een laatste keer voordat het tijd is om weer te gaan.