Beschrijving
Uitvoerend producent: Jose Luis Aguilar Garcia
Uitvoerend producent: Daniel Balderrama Espinoza
Componist, tekstschrijver: Edward Bracamonte Jr
Producent: Cesar Armando Posada Uribe
Componist Tekstschrijver: Edward Bracamonte Jr
Songtekst en vertaling
Origineel
Adiós a los recuerdos.
Se sentía una analepsis por el viento. Miro a lo lejos, veo tu reflejo.
Si te marco a estas horas, perdóname, son tus besos. Estoy obsesionado.
Cada día reviso a ver si me sigues o me has bloqueado. Te quiero aquí a mi lado.
Tu amor es un veneno y yo no dejo de buscarlo.
¿Cómo le hago para olvidarme de ti, a la quien todo le di? Cada canción se escribe de ti.
Si me rompen el corazón, pienso yo en ti.
Estoy cansado de sufrir.
Y si yo solamente te amaba, ¿por qué me usabas? ¿Acaso nunca fuimos nada?
Terminaste siendo igual que las demás, un amor que nunca era real. Y esto es Analepsis,
Erick, check.
La luna sigue brillando, siento la lluvia afuera.
Es un viaje largo de tristeza que me espera.
Te escribí, pero no entró el mensaje, no hay nada de qué hablar.
Lo único que hago es molestarte y el silencio lo habla.
Subes fotos con alguien solo pa' que las mire, y aunque finjas, yo sé bien que lo haces para herirme.
Y si yo te amaba, ¿por qué me usabas?
¿Acaso nunca fuimos nada?
Analepsis, analepsis, analepsis, analepsis.
Nederlandse vertaling
Afscheid van herinneringen.
Door de wind werd een analepsis gevoeld. Ik kijk in de verte, ik zie je spiegelbeeld.
Als ik je op dit moment bel, vergeef me, het zijn jouw kussen. Ik ben geobsedeerd.
Elke dag controleer ik of je mij volgt of mij hebt geblokkeerd. Ik wil je hier aan mijn zijde.
Je liefde is vergif en ik kan niet stoppen met ernaar te zoeken.
Hoe kan ik jou vergeten, aan wie ik alles heb gegeven? Elk nummer is over jou geschreven.
Als ze mijn hart breken, denk ik aan jou.
Ik ben het lijden beu.
En als ik alleen maar van je hield, waarom gebruikte je mij dan? Zijn wij nooit iets geweest?
Uiteindelijk was je net als de anderen, een liefde die nooit echt was. En dit is Analepsis,
Erik, controleer.
De maan schijnt nog steeds, ik voel de regen buiten.
Er wacht mij een lange reis van verdriet.
Ik heb je geschreven, maar het bericht is niet binnengekomen, er is niets om over te praten.
Het enige wat ik doe is je lastig vallen en de stilte spreekt.
Je uploadt foto's met iemand zodat hij ze kan bekijken, en zelfs als je doet alsof, weet ik heel goed dat je het doet om mij pijn te doen.
En als ik van je hield, waarom gebruikte je mij dan?
Zijn wij nooit iets geweest?
Analepsis, analepsis, analepsis, analepsis.