Meer nummers van Justin Bieber
Beschrijving
Producent, componist, tekstschrijver: Carter Lang
Componist Tekstschrijver, Producent: Eli Teplin
Componist Tekstschrijver, Zanger: Justin Bieber
Opnametechnicus: Felix Byrne
Mengingenieur: Josh Gudwin
Masteringingenieur: Dale Becker
Mastering Tweede Ingenieur: Katie Harvey
Mastering tweede ingenieur: Noah McCorkle
Mastering tweede ingenieur: Kegn Venegas
Mastering Tweede Ingenieur: Adam Burt
Componist Tekstschrijver: Judah Smith
Componist Tekstschrijver: Wes Halliburton
Songtekst en vertaling
Origineel
Before the first shadow touched our hearts, there was only light
I'm not just talking about the sunlight
That would filter through the canopy like liquid gold, warm on my skin
I'm talkin' about life, the air itself tasted sweet, like honey in rain, everything hummed
The Garden wasn't just a place we lived, it breathed with us
There was no fear here, fear hadn't even been invented yet (ooh)
A lion, this massive, beautiful creature, would lean his heavy head into my touch
Everything was connected, everything was exactly as it was meant to be (ooh)
And Eve, when I look at her, I finally understand what God meant when He said, "Very good" (ooh)
And then, there's Him, it's the cool of the day, that's when He comes
You always know when He's near
The air, it changes, expected (ooh)
Like the atmosphere itself is leaning in to listen
We hear the sound first, not heavy footsteps, but a shifting of the atmosphere
A weight of goodness moving through the trees
And we run, we run toward the sound (ooh)
His voice, it isn't just sound
It's the foundation of everything
When He speaks, it's warm, resonant, it vibrates in my chest (oh, why?)
They talk about the colors of the water
Why the monkeys chatter so much, what it means to be us
There's no gap between us, no hesitation, no hiding, it's complete
It's a feast, right? Everywhere you look, taste the explosion in your mouth
We're completely free, except in the very center, the tree of knowledge of good and evil (ooh)
It's the only boundary line in the world without walls
God is very clear, "Don't touch it, the day you eat it, you die" (ooh)
Die? The word just hangs in the air, it means nothing to us (ooh, oh-oh)
We trust it, of course, we do
But I find myself near it more often than I admit, it's stunning (ooh, oh-oh)
The fruit looks different, it doesn't just look delicious, it looks wise
Eve, one day, I'm by the tree, and there's this voice, smooth like polished stone
It belongs to the serpent, the most clever, the most beautiful of them all
He doesn't shout, he doesn't threaten, he just asks a question
"Did God really say you can't eat from any tree?"
It's a simple question, but it shifts the entire world on its axis
Suddenly, the God who gave us everything sounds restrictive (ooh-oh)
The serpent tells me, "I won't die" (ooh-oh)
Tells me "My eyes will be opened," that "I'll be like God" (ooh-oh)
That's the lure, it's not rebellion, it's ascension, it's the promise of more (ooh-oh)
He makes it sound like God is holding out on us
The fruit is heavy in my hand, its skin is smooth, cool to the touch (ooh, I won't die, yeah)
The tension is unbearable, I bite
The taste isn't just sweet or bitter, it tastes like everything at once
The world tilts, she brings it to me, her eyes are wild (and it's wild)
My gut screams that, "This is wrong" (there's no pain, yeah)
My partner, my reflection, she is still standing (oh, my)
I trust her more than I trust the voice of God, I eat (oh, my)
And instantly, the light fractures (oh, my God)
It's like a mirror, shattering inside my soul
The air turns cold (oh my God), I look at Eve, she looks at me
And for the first time, I mean, really, for the first time
I see we are exposed, vulnerable, naked (and I said, "Oh, my God")
This is shame, we scrambled, panicked (I said, "Oh my God")
We grabbed these big, rough, fig leaves, stitchin' them together (I said, "Oh, my God")
They scratched my skin, they covered nothing (I said, "Oh, my God")
And then we hear it, His footsteps
The sound that used to mean love, that used to mean safety (oh my, oh my God)
Now means dread, absolute dread (oh, my God)
We run, we hide in the thickest, darkest brush we could find (oh my God) holding our breath
And then His voice, it's not angry, not shouting, it's worse, it's heartbroken, "Where are you?"
He knows exactly where we are physically
He's asking where we've gone relationally
Where we stand, trembling, covered in itchy leaves
The question comes, gentle, but firm, "What have you done? Did you eat the fruit?" (Oh, I)
Is this where the fracture deepens? The break spreads? (Ooh)
I look at the woman I love, and I, I point
"The woman you gave me, I blame her? I blame him?"
And I point to the serpent, "He tricked me"
The blame shifts faster and faster, we throw responsibility anywhere but ourselves
And the verdict comes down, the world is broken now, because we broke it
The ground will fight us, birth will be a battle
Relationships will be complex, painful, and death
That word we didn't understand now has a shape, it has our shape
But then the strangest moment, He kneels down, He takes an animal
One of the creatures Adam named
It's the first death we witnessed, and He makes clothes for our skins that are heavy
And they smell of loss, and they cover the shame
The fig leaves were our idea, the covering is His
It's this terrifying, tender moment
He's judging us, yes, but He hasn't abandoned us
But we can't stay, we've chosen knowledge over intimacy
He walks us to the edge of the Garden
The air gets thinner out here, the ground is hard under my feet
As we take that final step out of Eden, we look back, and it's overwhelming
A celestial being, an angel blazing with light and fire
Holding a sword that's spun, it's like a whirlwind
The gates slammed shut with a sound that echoes across the universe
We're outside, it's cold, the sun is setting
We lost paradise, we lost a unbroken connection, we broke the world
And that's how the silence began, the separation
But as we walked away into the dust, and the thorns we carried
A strange promise with us would whisper from God about a coming Savior
Someone who would crush the serpent's head
The door to the Garden was closed
But the story of God, it was just the beginning
Nederlandse vertaling
Voordat de eerste schaduw ons hart raakte, was er alleen maar licht
Ik heb het niet alleen over het zonlicht
Dat zou als vloeibaar goud door het bladerdak filteren, warm op mijn huid
Ik heb het over het leven, de lucht zelf smaakte zoet, als honing in de regen, alles zoemde
De Tuin was niet alleen een plek waar we woonden, hij ademde met ons mee
Er was hier geen angst, angst was nog niet eens uitgevonden (ooh)
Een leeuw, dit enorme, prachtige wezen, leunde met zijn zware kop tegen mijn aanraking
Alles was met elkaar verbonden, alles was precies zoals het bedoeld was (ooh)
En Eva, als ik naar haar kijk, begrijp ik eindelijk wat God bedoelde toen Hij zei: "Heel goed" (ooh)
En dan is daar Hem. Het is de koelte van de dag, dat is wanneer Hij komt
Je weet altijd wanneer Hij dichtbij is
De lucht, het verandert, verwacht (ooh)
Alsof de atmosfeer zelf naar voren leunt om te luisteren
We horen eerst het geluid, geen zware voetstappen, maar een verandering van de atmosfeer
Een gewicht van goedheid dat door de bomen beweegt
En we rennen, we rennen naar het geluid (ooh)
Zijn stem, het is niet alleen geluid
Het is de basis van alles
Als Hij spreekt, is het warm, resonerend, trilt het in mijn borst (oh, waarom?)
Ze praten over de kleuren van het water
Waarom de apen zo veel babbelen, wat het betekent om ons te zijn
Er is geen kloof tussen ons, geen aarzeling, geen verstopping, het is compleet
Het is een feest, toch? Overal waar je kijkt, proef je de explosie in je mond
We zijn volledig vrij, behalve in het centrum, de boom van kennis van goed en kwaad (ooh)
Het is de enige grenslijn ter wereld zonder muren
God is heel duidelijk: "Raak het niet aan, de dag dat je het eet, sterf je" (ooh)
Sterven? Het woord hangt gewoon in de lucht, het betekent niets voor ons (ooh, oh-oh)
Wij vertrouwen er natuurlijk op
Maar ik ben er vaker dichtbij dan ik toegeef, het is adembenemend (ooh, oh-oh)
De vrucht ziet er anders uit, het ziet er niet alleen heerlijk uit, het ziet er ook verstandig uit
Eve, op een dag ben ik bij de boom en daar is een stem, glad als gepolijst steen
Het behoort toe aan de slang, de slimste, de mooiste van allemaal
Hij schreeuwt niet, hij dreigt niet, hij stelt alleen maar een vraag
'Heeft God echt gezegd dat je van geen enkele boom kunt eten?'
Het is een simpele vraag, maar het zet de hele wereld op zijn as
Plots klinkt de God die ons alles gaf beperkend (ooh-oh)
De slang vertelt me: "Ik zal niet sterven" (ooh-oh)
Vertelt me 'Mijn ogen zullen worden geopend', dat 'ik als God zal zijn' (ooh-oh)
Dat is de aantrekkingskracht, het is geen rebellie, het is ascensie, het is de belofte van meer (ooh-oh)
Hij laat het klinken alsof God ons in de gaten houdt
De vrucht ligt zwaar in mijn hand, de schil is glad en voelt koel aan (ooh, ik ga niet dood, ja)
De spanning is ondraaglijk, ik bijt
De smaak is niet alleen zoet of bitter, het smaakt naar alles tegelijk
De wereld kantelt, ze brengt het naar mij, haar ogen zijn wild (en het is wild)
Mijn gevoel schreeuwt: 'Dit is verkeerd' (er is geen pijn, ja)
Mijn partner, mijn spiegelbeeld, ze staat nog steeds (oh, mijn)
Ik vertrouw haar meer dan ik de stem van God vertrouw, ik eet (oh, mijn)
En onmiddellijk breekt het licht (oh, mijn God)
Het is als een spiegel die in mijn ziel verbrijzelt
De lucht wordt koud (oh mijn God), ik kijk naar Eva, zij kijkt naar mij
En voor de eerste keer, ik bedoel, echt, voor de eerste keer
Ik zie dat we bloot zijn, kwetsbaar, naakt (en ik zei: "Oh, mijn God")
Dit is jammer, we krabbelden, raakten in paniek (ik zei: "Oh mijn God")
We pakten deze grote, ruwe vijgenbladeren en naaiden ze aan elkaar (ik zei: "Oh, mijn God")
Ze krabden aan mijn huid, ze bedekten niets (ik zei: "Oh, mijn God")
En dan horen wij het: Zijn voetstappen
Het geluid dat vroeger liefde betekende, dat vroeger veiligheid betekende (oh mijn, oh mijn God)
Nu betekent angst, absolute angst (oh, mijn God)
We rennen, we verstoppen ons in het dikste, donkerste struikgewas dat we konden vinden (oh mijn God), terwijl we onze adem inhielden
En dan is Zijn stem niet boos, niet schreeuwend, maar erger, diepbedroefd: "Waar ben je?"
Hij weet precies waar we fysiek zijn
Hij vraagt waar we relationeel naartoe zijn gegaan
Waar we staan, trillend, bedekt met jeukende bladeren
De vraag komt, vriendelijk maar resoluut: "Wat heb je gedaan? Heb je de vrucht gegeten?" (O, ik)
Is dit waar de breuk zich verdiept? De pauze verspreidt zich? (Ooh)
Ik kijk naar de vrouw van wie ik hou, en ik, ik wijs
'De vrouw die je mij gaf, geef ik haar de schuld? Ik geef hem de schuld?'
En ik wijs naar de slang: "Hij heeft mij bedrogen"
De schuld verschuift steeds sneller, we gooien de verantwoordelijkheid ergens anders dan bij onszelf
En het oordeel komt neer: de wereld is nu gebroken, omdat wij haar hebben gebroken
De grond zal tegen ons vechten, de geboorte zal een strijd zijn
Relaties zullen complex, pijnlijk en dodelijk zijn
Dat woord dat we niet begrepen hebben heeft nu een vorm, het heeft onze vorm
Maar op het vreemdste moment knielt Hij neer en pakt een dier
Een van de wezens die Adam noemde
Het is de eerste dood waarvan we getuige zijn geweest, en Hij maakt kleding voor onze huid die zwaar is
En ze ruiken naar verlies, en ze verbergen de schaamte
De vijgenbladeren waren ons idee, de bedekking is van Hem
Het is dit angstaanjagende, tedere moment
Hij oordeelt ons, ja, maar Hij heeft ons niet in de steek gelaten
Maar we kunnen niet blijven, we hebben kennis verkozen boven intimiteit
Hij begeleidt ons naar de rand van de tuin
De lucht wordt hier dunner, de grond is hard onder mijn voeten
Terwijl we die laatste stap uit Eden zetten, kijken we terug, en het is overweldigend
Een hemels wezen, een engel die straalt van licht en vuur
Als je een gesponnen zwaard vasthoudt, is het als een wervelwind
De poorten sloegen dicht met een geluid dat door het universum galmde
We zijn buiten, het is koud, de zon gaat onder
We zijn het paradijs kwijtgeraakt, we zijn een ononderbroken verbinding kwijtgeraakt, we hebben de wereld kapot gemaakt
En zo begon de stilte, de scheiding
Maar terwijl we wegliepen, het stof in, en de doornen die we droegen
Een vreemde belofte bij ons zou van God fluisteren over een komende Verlosser
Iemand die de kop van de slang zou verpletteren
De deur naar de tuin was gesloten
Maar het verhaal van God was nog maar het begin