Meer nummers van Jonah Kagen
Beschrijving
Opnametechnicus, geassocieerde artiest, alle instrumenten, componist, mengingenieur, producer, tekstschrijver: Jonah Kagen
Masteringingenieur: Dale Becker
Songtekst en vertaling
Origineel
I haven't seen too many years, but I have feared and I have loved.
I've fallen through the sky without a parachute and died, and then gone back again to jump.
I've walked along the highway at midnight, cried head inside my hands.
I did beg of you to pull me out the fire, and came out on my own and singing like a man.
Not a single scar left on my heart was left there by an enemy.
Just old familiar stories and precious things that all got the very best of me.
When Tanner fell, I learned what it feels like, what it's like to fear the fall.
But if he hadn't left a big dent in that roof, I don't believe that anybody could have known.
I've surely come a long way since eighteen, but some part of me stayed locked in that car.
And now I often wonder if I asked that kid, "Now, are you proud of who we are? "
If I sat him down and told him all of these stories, all the worse and all the better.
Would he want everything I have loved and I have lost, would he still go and get them sunflowers and leather?
Ooh, ooh, ooh. Ooh, ooh, ooh. Ooh. Ooh, ooh, ooh. Ooh, ooh, ooh. Ooh.
Would you like who I am now?
Now that I'm a little older.
Now that Georgia got colder.
Now that I am on the run.
Did I hold to every promise?
Did I do it all for love?
Did I go and make you proud here? Will I ever do enough? Oh.
Ooh, ooh, ooh. Ooh, ooh, ooh. Ooh.
Ooh, ooh, ooh. Ooh, ooh, ooh. Ooh.
Nederlandse vertaling
Ik heb niet zoveel jaren gezien, maar ik heb gevreesd en liefgehad.
Ik ben zonder parachute door de lucht gevallen en gestorven, en toen weer teruggegaan om te springen.
Ik heb om middernacht langs de snelweg gelopen, hoofd in mijn handen gehuild.
Ik smeekte je om mij uit het vuur te trekken, en kwam in mijn eentje naar buiten en zong als een man.
Geen enkel litteken op mijn hart is daar achtergelaten door een vijand.
Gewoon oude bekende verhalen en dierbare dingen die allemaal het beste uit mij haalden.
Toen Tanner viel, leerde ik hoe het voelt, hoe het is om bang te zijn voor de val.
Maar als hij geen grote deuk in dat dak had achtergelaten, geloof ik niet dat iemand het had kunnen weten.
Ik heb zeker een lange weg afgelegd sinds mijn achttiende, maar een deel van mij bleef opgesloten in die auto.
En nu vraag ik me vaak af of ik dat kind vroeg: "Ben je trots op wie we zijn?"
Als ik hem zou laten zitten en hem al deze verhalen zou vertellen, des te slechter en des te beter.
Zou hij alles willen wat ik heb liefgehad en verloren, zou hij nog steeds zonnebloemen en leer voor ze gaan halen?
Oeh, ooh, ooh. Oeh, ooh, ooh. Oeh. Oeh, ooh, ooh. Oeh, ooh, ooh. Oeh.
Zou je willen wie ik nu ben?
Nu ik wat ouder ben.
Nu Georgië kouder werd.
Nu ik op de vlucht ben.
Heb ik mij aan elke belofte gehouden?
Heb ik het allemaal uit liefde gedaan?
Heb ik je hier trots gemaakt? Zal ik ooit genoeg doen? Oh.
Oeh, ooh, ooh. Oeh, ooh, ooh. Oeh.
Oeh, ooh, ooh. Oeh, ooh, ooh. Oeh.